Just Jigz @just-jigz - Tumblr Blog

Ang bigat bigat sa kalooban. Andami ko nalaman in the past few days. Ang hirap sa kalooban. Tangina.

Alam mo tumblr, gusto ko na ulit kumanta gaya ng dati. Yung hindi sumasakit ung mga ugat ko sa leeg, hnd ako nahihilo, hnd tumataas yung bp ko kahit high notes na. Gusto ko na makabalik sa dati. Sana naman. Lagi ako nagpepray na sana mkabalik na ung dati kong lakas, yung dati kong sigla, yung dating ako. Kaso prang malayo pa ko don. Naappreciate ko ung effect nung meds, sobra. Me improvememt. Pero sana totally umok na ko.. gsto ko na makabalik sa dti. 😭😭😭😭

Reading back those posts.. nung mejo bata bata pa ko. Halo halo yung emosyon.. minsan nkakatawa kasi, wow, amabbaw nmn ng pinoproblema ko dati.haha.. minsan naaawa kasi ramdam ko ung deprrssion ng younger self ko.. pero proud ako sa saroli ko ngayon kasi msasabi ko na naggrow at ngmature ako somehow.. another set of problems naman ako ngayon..hehehe.. pero laban lang!

Di talaga ko komportable na nasa Batangas siya. Dahil alam kong andun si Dumbo. Di ko alam baka magkatabi ulit sila matulog at may ganap na naman sila. Iniisip ko din baka si Dumbo yung dahilan bakit sya pumupunta doon. Me tiwala naman ako sa kanya.. pero itong ovethinking n to, sort of preparation na din in case totoo nga. Emotional preparation kung baga. Inaassumenko na din kasi n baka totoo.

Ok cool. My "What's on your mind" space. I like it better here kasi little to none ang audience. I just want a breathing space. That's all.

Nakakabaliw. Nasanay kasi ako na lagi sya kausap. Na lagi ako updated sa mga ginagawa niya. Lagi kachat. Nagkaron kasi ng isang nkakalungkot na pangyayari. Namatay yung tatay niya. Sobrang lungkot niya at hindi niya matanggap. Awang awa ako sa knya lalu nung ngkita kami. Umiiyak siya talaga. Di niya matanggap. Monthsary pa man din sana namin ang araw na yun. Nagluto ako sa bahay at naghanda. Pero hndi na kmi tuloy. Syempre naiintindihan ko naman. Umuwi sya sa province the next day para sa burol. Simula na yun ng napakadalang naming komunikasyon. Naiintindihan ko naman. Kaso namimiss ko na sya. Ang hirap. D ako sanay. Nag iingat din ako magchat kasi bka me ibang makabasa ng message ko galing sa kapamilya niya. Ang hirap. Mababaliw na ata ko kakaisip ng kung ano ano. Sana hindi siya magbago. I swear pagbalik niya dito, gagawin ko lahat para mabawasan ung lungkot na nararamdaman niya. Bat ba mahal na mahal ko yun. Haays. Tpos kninang umaga, masaya ko kasi tumawag siya. Video call. Kaso nagkamali sya ng tawag sakin. Tinawag niya kong dun sa endearment nila ni GF. ansakit pala. Aawayin ko sana siya. Kaso inintindi ko nlng.

Update: kami na.. JB28. Napakadami na nangyare. Nagulat na lng ako isang gabi tumawag siya at sinabi nia n mahal n mahal n nia ko. Mula noon, naging puro happy memories na. Natutiwa din ako sa mga efforts niya kagaya ng pagsundo sa akin from work, bitbit nia gamit ko at walang hiya hiya. One time naiwan ko ung isa kong cp sa apartment. Eh andun p siya. Walang atubiling idinaan niya sa opis ko ung cp. Kahit tirik ang araw, wala syang payong, nilakad nia mula mrt station papuntang opis ko. Grabe. Jusko Lord napakabait niya. Tpos pag umuuwi ako sa bahay laging anlinis. Tipong general cleaning ang linis. Tpos me note palagi. Nkakatouch ung message. Pero yung ngayong araw na ito un tlga ang pinaka dabest. Around 430 pm nagchat siya. Labas daw ako ng opis. Paglabas ko andun sya, me dalang chowking meryenda. 3 siopao at chao fan. Juskolord sobrang thank you ko ansaya ko kasi po. Dko akalain. Frist time ko makaexperience ng ganto sa buong buhay ko. Pero akala ko yun na yun lahat. Di pa pla. Pag uwi ko dto sa bahay, sobrang linis at amoy fabcon. Pagtingin ko sa cr dun nkasampay mga damit ko. Nilabhan niyaaaaaa! 😭😭😭 naiiyak ako sa tuwa.. Nasurpresa na nmn ako juskoooo. Tpos me note ulit. Simpleng pa thank you sa mga gnagawa ko sknya at bnbgay, wag daw magbabago. Wag daw haharot dahil matagal dw ulit bgo kmi mgkikita 😥😥 2 weeks ata. Sana hindi nmn. Dko ata kaya Lord. Nkakatouch kasi pinipilit niyang tunbasan sa ibang paraan ung pgmamahal ko sknya. Gi nalingan n nmn niya. Lagi nlng. Dati naiiyak ako kasi pangarap ko na sana maging kami. Ngayon nmn naiiyak ako dahil sa tuwa. Sobrang saya ko po. Sanaok lng sya palagi at wag magbabago. Jusko mahal ko tlga syaaaa..

sasabog na ko

Lagi ko aya naiisip. Sana kami na lang. Iwan na niya yun. Bakit ba kasi minsan ginagawa natin ang mga bagay pra lang maplease ang society? Bakit hindi nlng natin piliing gawin ang mga bagay na makapagpapasaya saten?

Sana Kami na Lang

Tagal ko dn hndi nagpost dto. So ayun. Me bago na naman akong pinagdadaanan. Sana kami na lang. Itigil na niya pagpapanggap niya. Sana iwan na nia yun. Sana ako na lng. Masaya nmn kaMi eh.

Happy national pabebe wave day!!! #nationalpabebewaveday #ALDubEBforLOVE

#aldubebforlove #nationalpabebewaveday

Jakarta Business Trip and the newly established Jakarta Buddy System Pangatlong punta ko na ito sa Jakarta, dahil nga dun sa project namin dun. Si arnel, opismeyt ko, sa tuwing nagbbusiness trip ako, hnd ko xa naaabutan or hnd kami nagpapang abot. Eh andami p man din naming task na dapat kami magcoordinate. Buti nlng, this time, ngkasabay n kami. At, ngdecide dn kami na mag 2 bedroom suite nlng para pag me need kame sa isatbisa, npakadali lng. Pinaalis kaming 9 ng aking mga kaopismeyt. Tuloy tuoly n dapat ung execution ng project dun hanggang completion. Kaya lng, hnd n nmn nasunod yung plano. Anlabo kasi kausap nung kliyente. 3 weeks dpat kmi eh. Nung nagkalabuan, ayun, minarapat nlang pauwiin nlng kami lahat. Eh kya lng, fully paid n lhat sa hotel. At nung byernes naun kami lhat gsto pauwiin. Eh hnd nmn mapprovide ng hotel yung lhat ng refund agad agad. So need na may maiwan para kumuha nun. Tapos, mganda kung dalawa kase para paghatian ung pera. Mahirap na kase milyon milyon ang dala namin. At kami un ni arnel. Sabi ng hotel, monday dw iaabot yung refund. Nung monday, nalamn nung office nmin sa jakarta n pinauwu na ung iba maliban samin, at nlaman nla n uuwi ndn kami pag nakuha ung refund. Nagulat tuloy sila, kase hnd dw un ang plano. Ang npagusapab dw s miting, dpat me maiwan n dalawang developer para magsupport sa testing. Eh sakto kami ni nel. Kaya namove n nmn ang paguwi nmin. On that duration, kaming dalawa nlng ni nel ung lagi mgkasama. Nagbbfast sabay, nghahanap ng mkakainan, kasabay sa mga puyatan, at kakantahan. Kanta kami ng kanta sa loob ng suite. Panay youtube pbapatugtog nmin. In fairness nmn, sobrang naging close kami ni nel nun. Tapos nkasundo ko dn xa kasi mahilig dn xa mamili ng damit. Hala sige bili lng kami ng bili sale kasi dun sa jakarta. Ramadhan season kasi. Tapos andami namin kalokohan at me new ways kami naisip para kumita sa business trip. Kakarating ko lng kaninang mga 7pm dto sa.pinas. Can’t wait tuloy n magbalik sa Jakarta dahil me mga plano n kaming naisip. Ayun lng naman. Nafeel ko lng ung need na ishare to. Dami nmin selfie. Parang tanga lng. Pampatay boredom lng..kakaboring din kasi sun

Gustong gusto kong sumigaw nang "TANGINAA!! WALA NAMANG GANYANAN PEDRO!" Pakiramdam ko aping api ako. Dugot pawis pagod puyat lahat nabalewala.

Nbabaliw tuloy ako ngayon.

Tinanung ko si buddy kung lust, inggit or both ung nrrmdaman ko. Sabi niya, inggit. Pero sakin parang both. Hnd ko maexplain mxado tong nrrmdaman ko. Hindi maalis sa isip ko ung pangyayari kanina. Nkakabaliw. Pero hnd pwedeng ganto. Need to get back to my default self. Nawwla pag ka engineer ko. This is really my weakness. I'm fighting for it right now..

Kabado

Me gagawin akong kabulastugan mmya.. Kinakabahan ako.waaaaa

Wala Nang Atrasan

Mula nang nagsimula yung project namin sa indonesia, hindi nako nkapagpahinga. Nakalimutan ko na yung salitang 'petix'. Tapos kapag me panahong idle ka, parang nakakakunsenxa. Ayaw mong nasasayang ang panahon. Paanu b nmn kasa. Npakatight ng schedule neting indonesia project. Napakademanding. Ambgat ng load ng tasks, npakakonti ng manpower, at ng oras. Normally, ang gantong project dapat gnagawa ng mga kalahating taon. Eh susko po.. 4 weeks? Grabe. Pero xmpre, hnd nmn ito wala lng. Pinatos namin ang project nto kasi malaki ang kita. Million dollars ang kikitain ng kumpanya dto. Isang client plng ito ha. Isang bangko plang itong gnagawa nmin. Me isa pang bank sa indonesia din. At 30 million usd nmn ang kikitain dun. At tulad ng samin, ginipit dn sila ng oras. 8 weeks all in all. Goodluck ng bpnggang bongga. Eto ung mahirap na part kasi. Unang una, kulang n kami sa tao. Karamihan na samin pabalik balik na sa jakarta. Yung iba lng ung pwede magtravel. Yung iba, ung mga contractual, hnd pnayagan ng agency nila. So, ambgat ng load namin. Tpos karamihan p sa developers, mga bago plng. Tapos, yung mga project namin sa philippines, like bdo,bpi,etc, wala nang tatao. Lahat hiniram na sa indonesia project. Kasi nga, andun ung pera. Its my privilege na makapag business trip or mgtrabaho sa ibang bansa. Bata pa ko, at mkkganda sa credentials ko un. Bukod pa dun, sagot lahat ng company ang lahat ng expenses. Para kaming patabaing baboy. Yun nga lng, pag pumalpak kami, kakatayin kami sa pjnas. Grabe. Sobrang pressure to. Ang hrap. As in. Sumusuko ung mata ko. Ung katawan ko. Lahat. Minsan, nauumay nko s gnagawa ko. Parang ayoko na magcode. Ultimo weekends nagcocode ako, mapa sa bahay o sa opisina. I can't Complain kasi bayad nmn lahat. Meal allowance pag ot, transpo allowance din. Sa business trip, mejo nkaka kick back sa travel funds, basta mgaling lng sa liquidation. Oops, dko pla dpat sinasabi to dto. Secret lng. Pero un nga, gven na isinusubo n samin lahat ng kelangan nmjn, mabgat nmn ang kapalit. Pangalawang alis ko na bukas. 3 weeks ako this time. Tpos babalik ulit ako. Theb after.2 weeks, aalis n nmn ako. Nawa'y matapos ko na ang project na to. Gsto ko na maging successful ito. Haay. Bkas 9 am flight ko. Dko alam kung magiging excited ako. Grabe. Wala nako pahinga. Pmasok pa ko kanina huhu. Bukas pagdating ko, malamang magcode agad ako. 1 week nlng dpat mtpos n kami. Itetest n kasi next week. Mejo madami pang dapat tpusin. Buti pa jung college, pavg hnd tpos ang project, ok lng. Magrereflect lng sa grade. Now, pag hnd ntpos, goodluck. Goodbye sa milyong milyong usd na pinagdiriwang na ngaun ng mga nasa upper management. O sya.matutulog nako.. Bkas nlng ulit

Hmmm... I only dress up like this during interviews. Never at work. If not because of my business trip in jakarta, i wont do this. But it looks good on me. Oh please. Just agree.haha

Going out for #swimming ! I think i need to accept the fact that this is how i'm going to spend my #summer.. Working and enjoying.. (at Hotel Kristal jln Tarogong Raya, Pondok Indah, Jakarta)

#summer #swimming

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Just Jigz