Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

Discoholic 🪩

roma★
One Nice Bug Per Day

No title available
YOU ARE THE REASON
occasionally subtle

No title available
Not today Justin
Game of Thrones Daily
Lint Roller? I Barely Know Her

tannertan36
hello vonnie

PR's Tumblrdome
d e v o n

Andulka
Keni
official daine visual archive
Sade Olutola

shark vs the universe

seen from United Kingdom
seen from Türkiye
seen from Russia
seen from Nepal
seen from Ireland
seen from United States

seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Philippines

seen from Indonesia
seen from United States
seen from Germany
@kalkyerineyatt
Ama unuttuğun bir şey var sevdiğim; sevmek de yorulur
Cahit Zarifoğlu (via misanthrpc)
Sonra bir kadın pes ediyor. “Ey iki adımlık yerküre” diyor. “Senin bütün arka bahçelerini gördüm ben”*
(*Nilgün Marmara)
My Top 10 Films of 2011
#3 - Weekend
biz sevişirken ölmeliyiz Flora köprülerin üzerinde, çatlayıp bizi ikiye bölen erimiş bilgisayarlar bulmalılar çöp kutumuzda oyuncak mağazaları için soygun planları tahtlar, somun altından biz sevişirken ölmeliyiz Flora birileri haber vermeli bunu muhabbet kuşlarına
“Böyle adamların hatırı için dönüyor dünya.”
şimdi sessizce uzaklaşmalıyım. çünkü beni anlamadığını, anlamak için uğraşmadığını, hatta bunu önemsemediğini biliyorum. aynı otobandaydık ve birimiz birimizin yanından geçip gitti. hafızasızlığı, gurur saymanın adil yanı! . hangimiz süratliydik; önemi kalmadı. hangimiz daha özveriliydik; bunun da.. umarım mutlu olursun. bunu bir çöküntü anında da söylemiyorum. hiç kimse aldatmadı ötekini; yalnızca böyleydik işte! benden uzaklaştıkça, bana ait olandan yakanı sıyırdıkça rahatlayacağını, herşeye yeniden başlayabileceğini sanıyorsun. kimbilir, doğrudur belki de! . adımın yaşamadığı, adımın özlemle anılmadığı yerlerde kime umut verebilirim ki zaten?
-ve sankı yaşanan onca yıl,hatıra yokmuş gibi sankı hiç olmamış gıbı ne mutlu bize değil mi
ba
hazır artık buralara kımse uğramazken yazayım dedım konuşamayınca konusacak gucu olmayınca yazabılıyor ınsan.yazmalı insan.çok acaıp seyler oldu tumblr hıc olmaz dedıgım seyler oldu.sehırler değişti evler değişti bedenler yüzler kalpler.bir masal bır tas ağırlığında olabılırmıs meğer ,boşlukta durulanabılırmıs meğer,ölünür sandığım geçelerin sabahına çıkılıyormuş meğer,cumlelerın hafızası varmış meğer,gurur kadının en cok savaş verdıgı duygulardan bırıymıs meğer.bir kadının sevse bile gitmesi anlar varmış meğer kı bunu başkası dese siktir git olur mu oyle sey derım.Senin yanında başka kadınlar ete kemiğe bürünebilirmiş karşına hiç olmadık anda çıkabilirlermiş.Sürpriz dediğin şey habersiz gelme cümlesinin ağırlığında patlatılmış.Balonlar alınmış balonlar sönmüş.Gözgöze gelinip mülkiyetin olmazlığından bahsedilip başkalarına davetıyeler bastırılmış.Buarada gözlerden biri infilak etmiş.bir kadının en büyük düşmanı aklı ve hafızasıymış tumblr.kırgınlıklar bırbırını kovalarken kapısını bıle acamayacak bır evın anahtarı kalmış.Masaldan ziyade yeni yetme edebiyatçıların kötü öyküleri benzer bir öykü yitirilmiş.bir kadın babası aniden ölen bir çocuk gibi aniden büyümek zorunda kalmış.kırgın,yorgun,korkmuş,öfkeli.kanatlarını düşürmüş zırhlarını kuşanmış.
The City of Melbourne, Australia, 2014