@ciceklikontes - Tumblr Blog

ciceklikontes

“güz biter sular köpürür de kapanmaz gülüşünün açtığı yara uçurum olur, cellat olur her gece“

“ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma

sularım tuzlu, sularım zehir zemberek

baksana; herkes içime dökmüş artıklarını”

sırf kalbim alsın diye

aklım almıyor seni.

bir delinin sevdiğine bıraktığı not

benim önümü kesen dünya sana imkanlar sunar.

ama hep yıkıldığımız yeter sevgilim, biraz da kekik toplayalım

eflatun gözlerini bir grog kadehinde unuttum.

Nemsin be? Sevgili dost yâr arkadaş. Hepsi! En çok da en ilk de Leylâ'sın bana. Bir umudum, dünya gözüm, dikili ağacımsın.

Ömrüm seni sevmekle nihayet bulacaktır.

Ümit Yaşar Oğuzcan-Şiir Denizi 1 (syf.20)

Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde bir dönem personele okuma yazma eğitimi vermiş olan Bedia Tuncer, bir taraftan da akıl hastalarıyla ilgilenmiş ve akıl hastalarının yazdıkları şiirleri derleyerek bir şiir kitabının yayınlanmasına vesile olmuş.

“ocaksız köylerimde, dumanlar tüter elbet ben yandım, sen yanma allah aşkına”

hatırlamıyorum onun içimde başlayışını kendi başlayışımı hiç bilmeyişim gibi sanki;o sonsuzdan beri hep vardı ve ben her zaman mecburdum bambaşka hikayelerde yalnızca "onunla" sınanmaya. ben kendimi bir bahar sabahında bildim. yaz habercisi ağaçların çiçeğe duruşunda masmavi gökyüzüne açtım kollarımı tüm şefkatiyle kuşatıp sarsın beni diye. sonra bıraktım bedenimi esen rüzgara korkusuzca... ve zarif boyunlu güllerin narin hırçınlığında toprak kokuları karıştı anılarıma. ama bilemedim ne zaman farkettiğimi kuşların özgürlük ninnileri söylediğini. dedim ya işte,hiç hatırlamıyorum ben varoluş anını yüreğimin en derininde. günışığını hatırlıyorum ben yalnız ağaç yaprakları arasından usulca sızıp nazikçe göz pınarlarıma değen. çimen ve papatya kokularının valsini ve bir de başdöndürücü ışıltısını mor menekşelerin. ama ne varki tüm bunlara rağmen yine de bir türlü hatırlamam onun yokediciliğinin içimde başlayışını.. bütün hayata tutunuşlarımın onun bir çift karanlık kuyu olan gözlerinde sonsuz bir esaret olarak yitişini ve evet ne varki bir türlü hatırlamam ben kaç hikayede daha ona yenildiğimi. ve evet ne varki hiç bilemem ben ona ne kadar daha yenileceğimi.

"eflatun gözlerin olduğunu bilmiyordum geceyarısını yaşamaktan yorgunum"

#attila ilhan

“ve hele ne zaman düşünsem seni yaprak gibi titriyorken kalbim”

“yas içinde bütün dünya şehirler yanmış yıkılmış gördüktü ne kadar yorgun ne kadar çaresizdi isa ve demiştin bir gün, anımsıyorum mutsuzluk da boğabilirmiş insanı bir gün, akşama doğru, alacakaranlıkta.”

🌵

“ciğerime denk gelecek gibi batsın bütün acılar”

“ya her şeyim ya hiçim sorma dünyam ne biçim bir kördüğüm ki içim çözdükçe dolaşıyor”

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs