taylor price
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

if i look back, i am lost

Andulka
hello vonnie
Misplaced Lens Cap
we're not kids anymore.
Mike Driver
d e v o n
NASA
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

izzy's playlists!
Monterey Bay Aquarium
RMH
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

No title available

祝日 / Permanent Vacation
Cosimo Galluzzi

JBB: An Artblog!
KIROKAZE

seen from United States
seen from Canada
seen from Spain
seen from United Kingdom
seen from Indonesia
seen from Australia
seen from United Kingdom
seen from Australia

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Germany
seen from United Arab Emirates

seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States
seen from United Kingdom

seen from United States
@kalphome
BİR KORE HİKAYESİ
Ocak ayının ilk günleriydi cimenlere uzanmis bulutların dansını seyrederken telefona düşen bir mesajla hayal dünyamdan hayat dünyama geçiş yaptım. Geç oldu diyordu ve ekliyordu hayatındaki olumsuzlukları ardı sıra bir fincan kahveye mini bir film çekilmişti adeta. Korelilere ilgi duyan seven ve korece ögrenen biriyle tanışmak sevindirmişti Sezgini çünkü yeni insanlar tanımak istiyor ve duygu düşünce dünyasını değiştirmek istiyordu. Hayattan kopma rakımına ulaşmış biri olarak geri dönüşün bir yolu olabileceğinin bir işaretiydi belkide bu mesajların devamı ama şimdilik bir plan yoktu. Aralarında dağlar kadar yol vardı bir dünya sorun ve iki hayat vardı tüm bunlara rağmen ortak özellikleri yaralı birer kalbe sahip olmalarıydı. Ve hep Sezginin aklında soru tırmalıyordu kendini "Acaba mesafeler aşka engelmiydi ? ve acaba iki yaralı kalpten bir bütün yaralarını sarmış izi kalmamış bir yek vücut oluşurmuydu ? Diyarbakırlıymış en çok sevdiğim asker arkadaşımın memleketindenmiş acaba bir mesajdan içilen bir kahve gerçekte de içilebilirmi ümidiyle sarıldı telefona ama ulaşamadı cevap vermedi yazısı çıkıvermişti ekranda iyiydi hoştu ama neden boyle olmuştu acaba ilerimi gitmişti Sezgin bilmiyordu onca iş yoğunluğunun arasinda birde O'nu dusunuyordu ve hak ediyordu, çünkü karşıda hayatın zorluklarına göğüs geren güçlü bir kadın vardı peki bu gülüşü guzel kadının adı neydi ? Acaba leydisi lorduna cevap verirmiydi ? Acaba Leydisi hikayenin devamına eşlik etmek istermiydi diye ekledi yazının sonuna . Kalktı çimenlere selam çakıp sırtına yüklendiği çuvalla uyandı tekrar hayalin buyusunden kopmadan hayatının hayaline sarılır gibi sarildi cuvala ve arabaya doğru ilerlemeye başladı . Hikayemi nasıl buldunuz dedi Leydisine. acaba leydisinin lordu olabilirmiydi ve leydi cevap verirmiydi ? 💌❣
Artık uyu. Bıraktım seni donuk bir şekilde öylece kalakaldı elim , dokunsan kırılacak gibi belkide parmaklarım. Artık uyu yavaş yavaş git benden. ilk önce son an gelsin gözünün önüne , sonra koşarak ilk âna o güne git , gitmek üzere gelipte söylemediğin , adımlarını sayarak geldiğin o güne. Sonra geçsin günler O gelsin karşına hani O varya O neyse anladın sen. Bin bordo renkli tofaşına radyoda çalsın bordo mavi marşı. Sonra biraz daha yaklaş beriye seni salıncakta salladığını hatırla sonra benim kağıt helva yiyerek benim mezara girişimi kutladığınızı hatırla. Sonra biraz daha gel beriye elma suyu içtiginiz aniden düşüp kaldırım taşlarına çarptığın sonrasında çimenlerin üstünde uyandığın o güne gel. Ama korkma ondan kötülük gelmez sana sana kötülüğü ben yaparım öyle demiştin. Artık uyu birazda sen çabala ...