Een geomantische ontdekkingstocht in Brabant
Op een mooie Pinksterdag in 2018 stapten Katrien en ik op de fiets om de leylijn tussen de Brabantse Lambertuskerken te verkennen. Deze lijn begint in Haren en loopt via Berghem, Nistelrode, Vorstenbosch, Veghel en Zijtaart naar Nederwetten, waar hij eindigt.
Leylijnen zijn rechte lijnen die worden getrokken door meerdere punten zoals prehistorische locaties, archeologische vindplaatsen en oude kerken. Geomanten, die de energievelden in de aarde bestuderen, zeggen dat leylijnen speciale energielijnen zijn, die je kunt voelen. Het bestaan ervan werd voor het eerst geponeerd in 1921 door de Britse amateurarcheoloog Alfred Watkins. In 2002 vertelt radiomaker en leylijnenexpert Hans Jilesen over de Lambertusleylijn, waar ook de zogenaamde eeuwenoude ‘dodenweg’ ligt, dus door hem werd mijn nieuwsgierigheid gewekt.
Mensen die erg gevoelig zijn, die kunnen de verschillen in energie hier voelen. Katrien en ik namen de proef op de som. Hieronder zie je foto’s van de plekken die we bezochten met commentaar:
Bij de Lambertuskerk van Haren voelden we niet zoveel. De kerk ligt op een rustige serene plaats en doordat daarachter een kerkhof ligt, voelt de energie daar niet hoog.
Mijn aandacht werd geheel getrokken naar het voormalig klooster dat aan de overkant van de straat ligt. Wanneer je door de poort, kijkt zie je een oneindig landschap met zonnige weiden. De kapel achter het hek lijkt veel ouder dan de kerk aan de andere kant van de straat. We vroegen ons af of hier de oorspronkelijke plek van de kerk was, omdat de energie hier beduidend hoger is.
Op dezelfde leylijn ligt ook de Willibrorduskerk in Berghem, dus we wilden ook deze kerk even voelen. De kerk zelf heeft een vriendelijke sfeer, maar de verhoogde energie is vooral goed voelbaar in de tuin.
De tuin van de kerk in Berghem is een soort oase van een andere tijd, alsof de negentiende eeuw herleefde.
De Lambertuskerk van Nistelrode is een schattig gebouwtje, maar omdat deze ingeklemd is tussen de huizen en een drukke weg, voelt het niet als een speciale energetische plek. Het hielp ook niet echt mee, dat een paar meter verderop de kermis en braderie in volle gang was die dag.
De kerk in Vorstenbosch heeft een fraaie negentiende eeuwse architectuur en straalt krachtiggere energie uit dan de vorige kerken, alleen is de energie zwakker aan de achterkant waar zich het kerkhof bevindt.
This slideshow requires JavaScript.
De Lambertuskerk in Veghel is de imposanste van allemaal, omdat hij groter is en rijker is gedecoreerd, maar of hier een verhoogde energie hangt, was niet zo duidelijk te voelen.
This slideshow requires JavaScript.
De energie achter de kerk bij de villa was veel sterker en op het het kerkhof was een sterk gemengde energie van serene silte, maar ook van een onherbergzame spookachtige energie bij de beeldengroep achter het ijzeren smeedwerk. Die groep beeldt zielen in het vagenvuur uit.
This slideshow requires JavaScript.
In zijtaart voelde het een beetje hetzelfde als in Veghel, maar dan in het klein. Het gebouw voelde niet imposant, de bloementuin aan de linkerkant voelde prettig, maar er hing een ‘dunne’ energie op het kerkhof aan de rechterzijde.
Bij de kerk in Nederwetten voelden we helemaal niks. Het bleek later, dat dit niet de oorspronkelijke plek was waar de oorspronkelijke kerk van Nederwetten had gestaan.
Per ongeluk stuitten we daarna op deze oude toren, die vanaf een afstand al een sterke aantrekking op mij had. Het bleek de oude toren van de oorspronkelijke kerk in Nederwetten te zijn. Hier hadden we dus wel een sterk energetisch gevoel bij. De toren staat -heel bijzonder- achter een veld met paarden en hij is niet toegankelijk voor publiek.
Fietsen over de Lambertusleylijn Een geomantische ontdekkingstocht in Brabant Op een mooie Pinksterdag in 2018 stapten Katrien en ik op de fiets om de leylijn tussen de Brabantse Lambertuskerken te verkennen.