kaybettiğimaralık @kaybettigimaralik - Tumblr Blog

Kader miydi hâlâ beni sana bağlayan;

Yoksa içimdeki umut muydu,

Sensizliğe beni alıştırmayan?

Aklım fikrim sende, senin gelişinde, seni ne zaman göreceğimde, seni nasıl göreceğimde, beni görür görmez ne diyeceğinde.

Ne olursun anla beni,

Seni beklerken kaybettim kendimi.

Bi' Ağustos akşamında özledim, seni değil,

seni beklerken kaybettiğim kendimi.

Arayıp da bulamadığım gülüşlerimi.

Soğuk bir kış gecesi yollarımız birleşmişti, içimde sen varken hiç bir soğuk beni üşütmedi

Sıcak bir yaz akşamı yollarımız ayrıldı, ve ben hiç bir kış ayında böylesine üşümedim.

Bilmem, bakıyor muyuzdur aynı gökyüzüne?

Sayıyor musundur sen de benim gibi yıldızları?

Ya da okur musun şiirlerimi zamanı gelince,

Yoksa mezara mı götüreceğim bu sırrı?

In the back of my mind, you died

And I didn't even cry

Zihnimin bir köşesinde öldün

Ve tek bir damla bile gözyaşı dökmedim

And I'm sick of waiting patiently

For someone that won't even arrive

Ve hiç gelmeyecek birini

Sabırla beklemekten bıktım

"Yârdan yaram var, el sanar kendime ağlarım.

Sevilmediğimde gönlüm var, her dem karalar bağlarım.

Gözümün görmek istediği başka gözlere bakar,

Görünmediğime ağlarım."

Başka yer başka zaman

Sensiz ömrüm olsun

Yine gözlerin doluyor, kendini tutmaya çalıştıkça gözlerinde biriken yaş artıyor, yine konuşmakta güçlük çekiyorsun, kabuk bağlamış yaraların yeniden tazeleniyor, gökyüzü yine kâfi gelmiyor daralan nefesine. Artık kabullendin, her veda ilki gibidir, artık biliyorsun, ayrılıp giden de geride kalan da bir parça ölmüştür.

“Birbirimizi belki artık hiç görmeyeceğiz... Fakat seni dünyada tesadüf ettiğim en güzel, en temiz bir şey gibi hatırlayacağım...”

Bu şehrin bizi hiç karşılaştırmayacağına eminim ama ben yine de her sokaktan seninle karşılaşmak umuduyla geçeceğim

Şimdi yüzün neye benziyor? Aradan geçen aylarda hangi sevinçler, kederler gelip kuruldu yüzüne? Kaç kez ağladın, kaç kez güldün, kaç kez şaşırdın? Kimleri izledin, hangi sokakları gezdin, hangi şarkılara eşlik ettin, okuduğun kitapları çocuk sevinciyle kimlere anlattın, hangi odaların ışığı, hangi pencerelerin en güzel çiçeği oldun? Çok zaman geçti. Yüzünün ezberlediğim çizgileri değişti mi? Dünyam değişti mi?

sana böyle uzakken, seni bir daha sevdim

Alıp başımı dağlara çıksam,

Bir daha hiç görmesem seni,

Gözlerine bir daha hiç bakmasam,

Unutmaya yetecek mi?

Aklıma düştü gözlerin

Boynumu büktüm ağladım

Elveda dediğin yerin

Yanına çöktüm ağladım

Anılar gezdi kanımda

Seni aradım yanımda

Tesbih gibi her anımda

Hasreti çektim ağladım

Her seven boyun eğmiş

Ayrılık ne yaman şeymiş

Gözden yaş dökmek neymiş

Gözümü döktüm ağladım

İçim garip gönlüm darda

Gözlerim karşı duvarda

Ben her akşam aynalarda

Yüzüne baktım ağladım

Adına ne dersek diyelim, beni bu hâle getiren o değildi; göz göre göre kendimdim. İnanmamam gerekirdi. O bakışlardaki düşlere, o sesin ardındaki yarı karanlık vadilere kanmamam gerekirdi. Ama kandım, ama düştüm, ama yandım. Her defasında biraz daha derine battım. Çırpındıkça daha çok boğuldum. Suç ondaymış gibi görünse de onca uyarıya rağmen kanan, gözlerinin içinde yanan ateşi görmezden gelen bendim.

Bense bu duyguyu sizde ve bende kökünden kazımak istiyorum. Zaten gözyaşları ya boş hayalcilere ya da bir kadını sözle baştan çıkarmak isteyenlere yaraşır. Ben size bunları uzun bir yolculuğa çıkan iyi bir dostla vedalaşır gibi söylüyorum: Üç dört hafta daha beklesem çok geç olurdu. Aşk bir ruh kangreni; o kadar çabuk ilerliyor ki. Daha şimdiden ne haldeyim. Zamanı saatlerle, dakikalarla değil, güneşin doğup batmasıyla değil, sizinle ölçüyorum :'Onu gördüm, görmedim, göreceğim, görmeyeceğim, gelecek, gelmeyecek...'

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

kaybettiğimaralık