We zijn er bijna, maar nog niet helemaal...
Maandag 9 mei
Vandaag was het de allerlaatste les van Communicatieve Vaardigheden. We kregen eerst wat uitleg over de pitch die we zullen geven over ons koekje, over de examenopdracht en over de gevreesde tweede zit.
Nadat we alle cruciale informatie hadden meegekregen, was het tijd om de samenwerking van ons team tijdens de voorbije weken te evalueren. We gingen eigenlijk eens bekijken wat er beter kon gegaan zijn of wat er juist helemaal goed ging. Wat is er beter om dit te evalueren dan een SWOT-analyse? Die SWOT-analyses komen echt altijd van pas. We begonnen dus met onze sterktes, onze zwaktes, de kansen en de bedreigingen te evalueren.
Ik zal beginnen met onze sterktes. We waren het erover eens dat een heel sterk punt van ons is dat er nooit conflicten of echt grote discussies zijn geweest. Iedereen was het meestal redelijk snel met elkaar eens en we konden dus telkens snel conclusies trekken. Er zaten ook geen moeilijke karakters in ons team, de verschillende Belbin-teamrollen die er zijn waren binnen ons team zeer mooi verdeeld.
We waren het er allemaal over eens dat onze zwaktes vooral in het begin van het hele vergaderproces tot uiting kwamen. In het begin hing er een te rustige sfeer en was het soms veel te stil. Er waren ook mensen die zo goed als niet meewerkten, waardoor er toch wel een passieve sfeer werd gecreëerd. Ik moet toegeven dat ik zeker één van die mensen was die passief was tijdens de vergaderingen, maar ik vind toch van mezelf dat ik na de tussentijdse evaluatie een evolutie heb gemaakt. We kunnen dus concluderen dat de eerste vergaderingen helemaal niet vlot verliepen en dat er daardoor een te trage vooruitgang was.
Een kans was dat het misschien wel makkelijker zou geweest zijn om in nog kleinere groepen te werken. Ook eventueel een dagje teambuilding organiseren alvorens de vergaderingen startten zou het hele proces wel versneld en het groepsgevoel verbeterd hebben volgens mij.
Natuurlijk waren er ook bedreigingen. De grootste bedreiging was dat er naast deze ‘taak’ nog zoveel andere taken voor andere vakken waren waarmee we ons ook moesten bezighouden. We denken dat onze aandacht vooral hierdoor niet altijd bij de vergaderingen was. Wij vonden ook dat de opdracht nogal vaag was, het was veel te open. De opdrachtgever was eigenlijk heel weinig tot niet bij ons verhaal betrokken en we kregen ook geen feedback waardoor we niet echt wisten of we nu goed bezig waren of niet.
Onze zwakte i.v.m. mensen die soms passief waren en niet meewerkten of de vergaderingen die niet vlot vooruit gingen kunnen we versterken door onze kans die te maken heeft met de organisatie van een teambuildingsdag op voorhand. We kunnen een teambuildingsdag organiseren voor het begin van het hele proces om zo het groepsgevoel aan te wakkeren en sterker te worden als team. Als we een sterker team hebben vanaf in het begin al, is er een grote kans dat we de zwakte die hierboven is vernoemd kunnen wegwerken.
De bedreiging die we hadden i.v.m. de onduidelijkheid van de taak en de lage betrokkenheid van de opdrachtgever kan ook een oorzaak zijn van de trage vooruitgang in het begin van het proces. Dit moeten we natuurlijk proberen af te weren.
Nadat we het team goed hadden geëvalueerd kon de allerlaatste vergadering beginnen. Deze vergadering was er vooral om duidelijkheid te brengen over en om taken te verdelen voor de pitch. Tijdens de vorige vergadering hebben we ons bezig gehouden met de visualisatie van alles omtrent het koekje. De huisstijl, logo, mascotte, ... waren in de vorige vergadering niet volledig afgewerkt dus heeft een deel van het team zich daarmee bezig gehouden. Ik zat in het andere team en daar bespraken we hoe we de pitch zullen aanpakken. In de pitch moet er zeker gezegd worden wie we zijn, wie we helpen, hoe we helpen en wat het resultaat na al die vergaderingen nu eigenlijk is. Er zullen vier mensen de pitch presenteren en de rest neemt enkele andere taken op zich. Ik moet bijvoorbeeld zorgen dat de belangrijkste aspecten van de eerste vijf vergaderingen mooi zijn samengevat in één document.
Voor de presentatie zelf hebben we een heel leuk idee. Er zal iemand als consument in een winkel rondlopen op zoek naar een bepaald koekje. Ze komt op haar zoektocht drie verkopers tegen die telkens verschillende ingrediënten in haar mandje zullen leggen. Die ingrediënten samen zullen op het einde onze ‘Koekoek’ vormen.
Ik vind het heel spannend om te zien welk concept zal winnen en ik hoop natuurlijk stiekem dat het ons concept is. Ik vind dat we uiteindelijk wel trots mogen zijn op ons resultaat, ondanks enkele hindernissen die we op onze weg tegen gekomen zijn.
Ik vind van mezelf ook dat ik een mooie weg heb afgelegd. In het begin verliep het niet allemaal van een leien dakje, maar ik vind toch dat ik me heb herpakt.
Met deze blogpost sluit ik af. Ik hoop dat jullie het interessant vonden om mijn/ons verhaal de voorbije weken te volgen.
Tot ziens! Kiana