Özgür Kılıç

[kilic-ozgur]

Günışığı İle Kar Tanesi

Güneş batmadan, henüz ışıklar yanmadan,                                                    Durmalı zaman.                                                                                          Donmuş bir nehrin kenarında,                                                                           Bir tebessüm anında…                                                                                Henüz o damla akmamışken gözden                                                                  Ve acıyla kanamamışken yüreklerimiz.                                                              Sonbahar rüzgârları esmeden,                                                                             O yaprak düşmeden dalından.                                                            Yollarımız kesişmişken                                                                                     Ve hangi yöne gideceğimize henüz karar vermemişken,                           Tam o bilinmezlik anında,                                                                       Durmalı zaman.                                                                                           Henüz değmemişken ellerimiz,                                                                            Yine de umutla bakarken birbirine gözlerimiz.                                     Kirpiğinin gölgesi düşmeden yüzüme,                                     Yaşanmamışken, yaşanacak olanlar                                                                   İşte tam, o anda durmalı zaman.

[kilic-ozgur]

İpek Ve Kılıç

Kılıç yarasından da çok yakarmış canı,                                                          Bir ipeğin hışırtısı...                                                                                              Ve bilmek, parmak uçlarının ucunda olsa da,                                              Ona asla dokunamayacağını...                                                                     Meğer yakarmış dilini damağını,                                                                Onsuz yenen şekerin bile tadı.                                                                      Seni de yaralarmış, mutlu olsun istesen de delicesine,                       Öldürmek sevdiğini,                                                                        Dudaklarından dökülen her bir sözcükle...

[kilic-ozgur]

Vazgeçtim

Gülüşünden vaz geçtim,                                                                         Bakışından.                                                                                                            Aya benzeyen yüzünden,                                                                          Yıldızlar gibi parlayan gözlerinden vazgeçtim.                                                  Kır çiçekleri toplamıştım senin için                                                                      Onları, sana vermekten vazgeçtim.                                                                Hayaller biriktirmiştim sana dair,                                                                  Attım bir kenara,                                                                                       Seninle yaşayabileceğim bir hayattan vazgeçtim.                                       Usulca kayıyordun avuçlarımdan,                                                               Sana sıkıca tutunmaktan vazgeçtim.                                                                  Sen bir gökkuşağıydın,                                                                              Benim yağmurumda açmayacaktın.                                                              Yük olmaktansa yüreğine,                                                                            Ben,                                                                                                              Senden, senin için, kendime rağmen vazgeçtim.