Nausea @koprucukkemigi - Tumblr Blog

Küçük Prens'in uğradığı gezegenlerin birinde karşılaştığı ayyaştan hiçbir farkımız yok. Canımız sıkılıyor, çıkıp bir şeyler içmek istiyoruz sıkıntıyı dağıtmak için, sonra bir bakıyoruz canımız daha çok sıkılmış. Sıkıntıdan kurtulmak için içiyoruz ve içtikçe daha çok sıkılıyoruz. Biz de unutmak istiyoruz. Unutmak için içiyoruz. Neyi unutmak için? Neden içtiğimizi. Neden içiyoruz? Unutmak için..

...O gün içimdeki havai fişek içimdeki kuşu vurdu.

#sinemsal

studio-kiki

A visual metaphor for falling in love.

intiharkorkusu

saklayamadığım anların, hiç çekilmemiş fotoğrafların pişmanlığını duyuyorum. hiç çekmediğim fotoğraflarda bile güzel baktığını bil isterdim.

seninderdindeyim

Bir kere avuç içini öptüğün insana bir daha düşman olamazsın.Oluyorsan o senin ayıbındır.

Sabahattin Ali

siz hiç gideceğine emin olduğunuz birini sevdiniz mi? sadece sevdiğiniz için yanınızda olmasını istemenin haksızlık olacağını, sizinki kadar olmasa da, onun yüreğinde yeriniz olduğuna inandığınız bir adamı sevmenin, ne kadar zor olduğunu bilir misiniz? gidecek bir adamı seviyorum! ne bana, ne başkasına ait olan; bir çınar gibi yalnız yaşayan, özgürlüğünü ellerine kelepçe etmemiş bir adamı seviyorum. her düşündüğümde kalbimi sızlatıyor sevgim. nasıl anlatmalı bu duyguyu bilmem ki? doktorların, ölecek dediği hastanın başında beklemek gibi, elinizden bir şey gelmez, sadece iyi bakarsınız, başında beklersiniz. bir yandan kendinizi hazırlarsınız, ne kadar hazır olabilir ki insan? ayrılığın çok uzak olmadığını bile bile sevmek, kalbin kaldıracağından ağır bir yük gibi ama öyle dayanıklı ki şu kalp, sanki etten, kandan değil de demirden. onu seyrettim uyurken, kırılacak gibi duruyordu. öyle narin ki, pamuklara sararak saklamak geliyor içimden. “erkek adam narin olur mu?” diye düşünmeyin, oluyor! en kadın yanım bile kaba kalıyor. vakti geldiğinde gideceğini bildiğim bir adamı seviyorum. oysa kalsın isterdim. bir ömrü birlikte geçirelim. yaşlanalım koltuğun üzerinde, balkonunda begonviller açan evin serin saatlerinde birlikte ölelim. omuz omuza duralım ayakta, zor bu yükü hayatın, her köşe başı geçene çelme takmak için bekleyenlerle doluyken, saklanalım birbirimize. dışarıda fırtına çıkmış, güneş açmış, volkanlar patlamış, bize ne? ama öyle olmayacak! onun gidip kafa tutması gerek hayata, tüm sakinliğine rağmen, kızgın bir güneş altında bağırması lazım kan ter içinde. birine, sen seviyorsun diye “kal” denmiyor. biliyorsun, hissediyorsun, şimdi olmasa yarın, mutlaka gidecek. zaten sevgi, seven yüreği bağlar, karşı taraf sorumlu değil ki! “sevmeseydin arkadaşım” derler adama, silah zoruyla yatmadık ya koluna! acı, aşkın kan kardeşi, ayrılmamaya yeminleri var. ne zaman gönlüne aşk ateşi düşerse, bil ki canın yanacak. öyle büyük alev topları patlayacak ki içinde, her yan kül, duman olacak. gözünden yaş yerine ömrün akacak. birine tutulduysan, söz geçiremiyorsan kalbine, kendini yangınlara hazırlayacaksın. önünü, sonunu görmeyi öğreneceksin. aşk dediğin, bir çeşit delilik hali, akıllı insan aşık olur mu hiç? aslında, aklı olan sever. bilirsen ki bu bedenler ihtiyarlayacak, büzüşecek, geriye hiçbir şey kalmayacak güzellikten, önce aklı seversin. gidecek bir adamı seviyorum. kendine zulüm etmek böyle olmalı ama bu, zulmün en asil olanı. karşılık beklemeden sevmeyi öğretiyorum kalbime. tüm insani isteklerime rağmen, olduğu kadarıyla yetinerek tadını çıkarıyorum. ruhumdaki yabani otları koparıyorum. egomu, gururumu, şeytan yanımı, çıkarları, almayı, sadece istemeyi, bildiğim bütün aşk oyunlarını yolarak söküyorum. bir daha hiç çıkmasınlar diye ateşe veriyorum. sevgi tarlasına yakışmayan ne varsa temizliyorum. kirlenmiş neresi varsa, eskimiş hangi gönül yarasının artıklarını tutuyorsam, hepsini kaldırıp atıyorum. içimde büyük bir bahar temizliği var. hak ettiğine inandığım bir erkeğe, daha önce kimseye bakmamışım gibi bakıyorum. sonu ayrılık olacak bir aşka koşuyorum. üstüm başım ne kadar kirli olsa da, sevgimi yıkadım, gümüş bir tepside sunuyorum. ister alır, ister almaz ama ben aşka inancını kaybedenlere inat ve aşka rağmen; dimdik sevdamın arkasında duruyorum. her yaşam mutlu bitecek değil ya? hayatımda herşeyi ertelemiştim erteleyemediğim tek şey vardı... tıpkı sana benziyordu! ben payıma düşeni aldım, gidecek bir adamı seviyorum!

#candan unal

You can wish only on the star you can't reach

Eylül. 8 Kıyıda, belki hiç bitiremeyeceğim resme çalışıyordum. Arkamda uzanan C. bir şey söyledi. Döndüm. — Anlamadım, dedim. — Kuyara ile Adako, dedi. — Ne o? Bir ilkçağ trajedisinin adı mı? Paleti bırakıp gittim yanına oturdum. — Bütün çağların trajedisi bu, Ku-ya-ra; 'Kumda yatma rahatlığı.' A-da-ko: 'Ağaç dalı kompleksi.' Şimdi kumda yattığım için kuyara diyorum. Daha da genişletilebilir. Kuyara, alışılmış tatların sürüp gitmesindeki rahatlıktır. Düşünmeden uyuyuvermek. Biteviye geçen günlerin kolaylığı. Ya adako? Ağaç dalındaki, gövdeden ayrılma eğilimini fark ettin mi bilmem? Hep öteye uzar. Gövdenin toprağa kök salmış rahatlığından bir kaçıştır bu. Özgürlüğe susamışlıktır. Buna ben 'ağaç dalı kompleksi' diyorum. Genç hastalığıdır. Çoğunlukla Kuyara dişidir. Adako erkek. Pek seyrek cins değiştirdikleri de olur. Ağaç dalı kompleksine tutulmuş kişi tedirgindir. İnsanların ağaç dallarını budayıp gövdeye yaklaştırdıkları gibi, yakınları onun içindeki bu Adako'yu da budarlar. Onu gövdeden ayırmamak için ellerinden geleni yaparlar. Kimi insana ne yapılsa yararı olmaz. Asi daldır o. Ayrılır. Balta işlemez ona.

#aylak adam