.....

Love Begins
Three Goblin Art
Today's Document
One Nice Bug Per Day
Noah Kahan

titsay
untitled
Cosmic Funnies

Kaledo Art
Misplaced Lens Cap
Fai_Ryy
🪼
Claire Keane
No title available
art blog(derogatory)

No title available
Lint Roller? I Barely Know Her
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
noise dept.
I'd rather be in outer space 🛸

seen from United States

seen from United States
seen from Switzerland
seen from Israel
seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Saudi Arabia

seen from United States

seen from Indonesia
@korkununsesi
.....
Senin en iyi hâlini sevmişler ne büyük devrim. Ben senden her kötülüğü beklerken de sevdim.
İçimdeki o boşluğu kimse görmedi. Çekip çıkarmaya çalışmadı. Ördüğüm duvarların sebebini sorgulamadı. Aldığım nefes yetmedi, gözleriminin feri gitti kimse fark etmedi. Hep denedim. Kendime iyi gelmeyi denedim. Tek başıma da iyi olmaya çalıştım ama olmadı. Olduramadım.
Aynı cümleyi tekrarlıyıp duruyorum.Planlar yapıp hiçbirini yapmadan günü bitiriyorum. Müzik dinlemeye çalışıyorum ama o an kulaklıkta hangi şarkı var onu dahi bilmiyorum. İnsanları yok sayıyorum, insanlar beni yok sayıyor. Kırılıyoruz. Kalbime saplanan bir ağrıyla başbaşa kaldım. Hiçbir şey hiçbir zaman geçmeyecek.
ne haltlar yediğinizi bilmeme rağmen kusurunuza bakmadım mesela. bu cümlem çok şey anlatır ama bünyeniz kaldırmaz.
sanki gülerken vurulmuştuk sanki akşamdık sanki bir savaş ertesiydi durup yaslandığımız
Baby tell me how did you get so,cold enough to chill my bones
Dünyayla barışsam ne olacak ben daha kendimi affetmiyorum...
Sesim titrediğinde kendime küsüyorum. Bunu nasıl anlatırım bilmiyorum. İnsan kendi sesine acır mı? Acıyor işte.
benim kimse nazımı çekmez mesela.. kırıldım derim, kızarım, sen bilirsin yazarlar. oysa ben kırsam gözüme uyku girmez, ufacık tribin bile, sen bilirsin olur, kimse sana değerliymişsin gibi davranmaz. oysa etrafına bakarsın, dostluklar, sevgiler.. niye bana böyle olamıyor kimse dersin..
niye.. çünkü belki de çok fazla alttan alıyosun, belki de bi arkadaşın sana kırılınca senin de sen bilirsin demen lazım. belki o zaman değerli olursun. Ama bu da olmuyor, sen yokuşa sürsen, her şey boşluğa düşer, çok da umursamaz kimse biliyorsun. çünkü sen hiç gitmezsin ki. umursanmasan bile kalıcak kadar değersiz bir yere düşürürsün kendini. ne zormuş bi insan da değerli olmak. kırılıp kırılıp kalmak. dostluklar, sevgiler hep aynı, bundan sonra herkesin hayatından çıkma vakti, yoruldun. bundan sonra onlar bilsin.
Zaten sen her zaman az sonra gidecek gibiyidin ...
anlatamadığım onca koca yük var omuzlarımda. şimdi hepsinin elleri boğazımda. boğuluyorum.
‘‘Sıkıldım biliyor musun? Öyle böyle değil ama. Her şeyden sıkıldım. Bıraksam ne olur ki? Soruları dönüyor kafamda. Ben gitsem ne olur ki? Ne eksilir kimin hayatında? Ne kaybederim ya da ne kaybederler ki? Uyumak bile iyi gelmiyor bana artık.’’
yeni bir güne başlamak çok huzursuz ediyor beni. bütün o monotonluğu çekmek güvensiz ve sıkıcı hissettiriyor. mesela şuan uykudan geberiyor olmama rağmen sırf bu yüzden uyumak istemiyorum.