[kortanesi]

mühim değil, bu vebanın devası varsa da bulmasın artık beni.

[kortanesi]

Bazen yalnızca içimden şiir okumak gelir, böyle zamanlarda onun yanımdaki varlığını özlerdim.

[kortanesi]

Say geriye üç iki bir.. Artık uzandığım o ulu gökler bile dip.

[kortanesi]

Gözlerimin en mutlu baktığı gün ne zamandır hatırlayacak olsam, bir şehre adımımı attığım o ilk gece derdim. Huzurun tanımı farklılaşırdı birlikteyken, bilirdin, hissederdin. Bu yüzden tutamayacağım sözler vermezken tutmayacağı sözler vermemesini beklerdim. İkimiz de yaralıydık çünkü ve bir karar verdiğinde sonuna kadar arkasında duracağına inanmıştım. Elin elimin boyutunu geçene kadar yanındayım demeseydi- sonradan uzun uzun bakar insan o boştaki ellere- zevc ve zevceyi anlatmasaydı, ikimiz birlikte olmadan nasıl yol alacağız, her ayakkabı giyişinde hatırla demeseydi dedim. Bilirdi ki her cümleyi hatırlardım. Bilirdi ki bir yaprağın iki ayrı yüzü olduğumuzu söylediği gün ben onu kendime katmıştım. Senden gidemem ben dediğinde inanmıştım. Gitmek mi yitmektir kalmak mı artık bilmiyorum. Elimden bir şey gelsin isterdim, yine de isterdim bir yangını da olsa durdurmak. Ama yanıyorum nice zamandır, kor'um. Şehrin neresindeyiz şimdi bilmiyorum. Işık yok, renkler ölgün, ağrı her yerde. Üzgünüm, yorgunum, üstüne hâlâ koşuyorum. 'bir yangının ortasında buluşup seninle konuşup gülüşmüştük' İsterdim ki iyi bak kendine. Mutlu ol, gözlerin dolmasın isterdim. Gözüm arkada kalmasın derdim. Gözümden çok daha fazlası kaldı ardımda. Sevgini unutma, nefretin ele geçirebileceği kadar zayıf olmadığını da her daim hatırla. Acını bileyip sabırdan kalkanlar kıl çocuğuna. Aynı ağacın altında incinmiş sevgisiyle tek başına yaşayıp yanan bir kadın varmış, sevdiğinin taktığı kolyeyi çıkartmaya kolu uzanmayan, onu da hiç unutma.

Üzülme kalbi temiz olanların hikayesi mutlu biter. Ya bu, ya da öteki hayatta.

[kortanesi]

dua etmekle kendini camdan atmak arasında mekik dokuduğun saatler.

[kortanesi]

dua etmekle kendini camdan atmak arasında mekik dokuduğun saatler.

[kortanesi]

bakmasın kimse atıp tuttuğuma, şu içimden taşanlara bile tutunacak halim kalmadı.

[kortanesi]

düşmenin önemi kalmadığında ilerlemeyi bırakmanın nedeni yorgunluk değil.

[kortanesi]

sonra yaşananlar olgunlaştırmayı bırakır, çürümeye başlarsın.

[hicadam]

“ neyin var ” denmez..yanına oturulur ve konuşulmaz..

[kortanesi]

o azap duygusu ölmeden önce sardı beni.

[enkazdan-deactivated20210626]

güzel kadınların elleri çiçek kokar. benim gibilerin kan.

[bitiremediim-deactivated2021042]

kustuktan sonra kanın ellerini dolduruşunu izledin mi? kısacık hayata gülmeyi orada öğreniyorsun.

[kortanesi]

Seni seviyorum

canımın içi 🖤🖤

[kortanesi]

hiçbir lügate sığmaya çalışmaksızın anlaşılmaz bir biçimde sadece avazı çıktığı kadar bağırıyordu- desinler. çünkü hiçbiri kırmamaya çabalamadı. öfkeden köpürürken kendisini tutmadı. olur olmadık şeyler için acısını kalkan bilip bir bedeni duvar yerine koymadı. yıkıp yıkıp çiğnemedi, nefsine yenik düşmedi. şimdi diyemiyorum ki kimsenin sıktığı dişi olmadım. acısını gömdüğü, sonra döve döve çıkardığı toprak olmadım. ben şimdi hiçbir şey. tüm bunları oldu bittiye getiremedim diye ağzını açıp tek kelime edebilir misin? üstelik kimse pişman değilken. diyorum ki, kimse pişman değil. içimi taş ettiniz.

[kortanesi]

“-senin zaten eski şiirlerin daha iyi... ama o zamanlar ağlamıyordum, ağlamıyordum ki.”

[kortanesi]

gaseyan. gözlerimdeki kırığı saklamanın bir yolunu bul. ben inanmak istiyorumlu cümleler geçmiyor yüreğimden. ben diyince aklıma; yitirmiş gitmiş'ten, yitirilmiş gitmiş'ten fazlası gelmiyor. al şu huzursuzluğu içimden. insanım. yoruluyorum hâlâ, nasır değil kalbim. zaten düştüm o acıyı ezbere biliyorum diyip görmezden gelemiyorum. nasılsa ağladım artık ağlamama gerek yok diyememek gibi bir şey bu. dün çok öldüm, bugün biraz yaşayayım diyememek gibi. gaseyan. incinmeden yok olmayı öğrendim. batıla döndü tüm tutunduklarım. nefes ol da demiyorum ışık ol da. yalnızca oturalım ve inancın ömründen bahset bana.