Daniel Buren
Dit is nog eens een interventie. Even eenvoudig als krachtig. Een enorme lijst (of kozijn, of diaraam zo je wilt) zomaar in de publieke ruimte plaatsen. Als Daniel Buren het echt een schilderijlijst had willen laten zijn dan was het voorspelbaar geweest. De kunstenaar maakt echter van het object een zelfstandig kunstwerk met zijn kenmerkende zwart/witte balken. Een patroon dat hij bij veel van zijn werken gebruikt. Nu raak je in de war. Is het gewoon een sculptuur, waar je omheen kunt lopen en wat je mooi of lelijk kunt vinden? Of is er meer? Het werk doet iets met je. Het is alsof de wereld die je door het kader ziet een andere is. Alsof er een wereld daar is en jij hier staat. Terwijl het toch één wereld is. Dat zet je aan het denken. En dat dankzij een eenvoudige interventie. Bijzonder toch? * Het is 29 februari, de laatste dag van de maand. Dat is even schrikken. Het is (voorlopig) ook de laatste 'Kunst van de dag' van mijn hand. Ik hoop dat je net zo veel plezier aan het lezen beleefd hebt als ik aan het schrijven. (Ik vond het erg leuk). Het was voor mij een leerzame schrijfervaring. Best inspannend ook en daarom ben ik blij dat het het laatste stuk is. Ik hoor graag wat je er van hebt gevonden. Je kunt me mailen op paul[punt]voors[at]gmail[punt]com. Wil je meer van mij lezen, volg en lees dan mijn blog: Kunstblijfteenraadsel
Dit stuk verscheen op schrikkeldag 2016 als kunst van de dag bij galeries.nl








