je suis baran.

mıh düşer, isa söner, kalabalık dağılır.

[zerdaliyesili-deactivated202004]

hiçbir yara kutsanarak kapanmaz, putlaşır

rüzgarın rengini şiddetine kapılan toz kararlaştırır

tut ki dünü olmayan bir yarındım

tut ki kusurundum

arındın.

| kazım baran yılmaz.

[tugbakarademir]

merhaba, ben mesela; bir olasılığın bahsedilmiş haliyim merhaba, ben mesela; geçmiş bir anısıyım kendimin merhaba ben mesela; bir fotoğrafım, aslım kayıp merhaba, ben mesela; işittiğimi fark ettiğimden beri konuşmuyorum merhaba, ben mesela; ölü doğdum, bunu kanıtlamak için yaşıyorum merhaba, ben mesela; herhangi bir şeyin karşılığıyım merhaba, ben mesela; cobain dinleyecek kadar yalnızım merhaba, ben mesela; c'nin en yakın arkadaşıyım merhaba, ben mesela; ismimi daha evvel duymuşsunuzdur merhaba, ben; mesela. tanışmazsak memnun olurum.

Kazım Baran Yılmaz 

[tugbakarademir]

benim dengim miyim ben …

mesela bir dalım belki kendi ağacımı sırtımda taşıyorum suda soyut solgun bir yaprağı suya ellerimle bırakarak bir ses var arkamdan koşan bir de yorgun argın ırmaklar karşıma ilk hangi şehir çıkarsa onun tam ortasına dökülüyorum

benim akranım mıyım ben kendi eksenimde kat ettiğin bir turla dünya tarihine kafa tutuyorum

mesela geçiyorum bir dağın en dokunulası yerlerinden dört duyumu kaybedip yalnız gövdemle bulunarak baskın bir günle açıklanabilir her şey geceye ve tüm zaman baskın bir günle uzlaşabilir bir kül yangınıyla medeni bir ittifak da kurulabilir aralarında yalnızca bunu diyorum

aslında her doğum ruhu bedene hapseden niteliksiz bir esarettir kendimden biliyorum mesela.

kazım baran yılmaz

[kzmbrnylmz]

xxxıv

ellerimin büyüdüğüdür, gövdemin sudan sonraki hali bu kavga, bir kahrın yüzyıllar sonra da sürdüğüdür  beni aynı, beni başka, beni sonra bil  göğsüm bir darağacının  dağınık bitki örtüsüdür. artist: dilara göl

View On WordPress

[sokaktakiyazar]

herkesin merhamet eşiği babasını affettiği yere kurulur.

Kazım Baran Yılmaz (via sokaktakiyazar)

[kovuldum-deactivated20180808]

[edebiyatcihatun]

ne dağları italik, ne kuşları imla artık dümdüz bir kentten ibarettir dünya

meğer ne çetin işmiş ey rab bu çağla savaşmak bu çağda.

[kzmbrnylmz]

xxxııı

dünyayı bir halden başka bir hale sokmak istiyorsa insan önüne dikileceği pencereyi kendi göğsünün ortasına açar kalbim ömrümün bozgun tarihinden emanettir, mühimdir fakat yırtılmaya değer görülmüş eski bir fotoğraf kadar.

View On WordPress

[kzmbrnylmz]

kast yahut aht

dağları aramaktan geliyorum derim diye dalıp gitmek koşullar arasında en zorba sanattır benim zaten üç mevsimde bir kendini tekrar edendir ellerim benim zaten bir dağdan başka yoktur evim, dengim dağları anlamaktan geliyorum derim ki bu, yassı kentleri doğasıyla zan altında bırakmaktır yangının suya itaatini bir gök, bir tabiat olayı olarak bilirim yakın tarihe tunç çağı denirse nedenlerinden…

View On WordPress

[tugbakarademir]

beni dünyada unutacaklar diye çok korkuyorum. ırmaklar kurumaz, dağlar devrilmez, insan ölmez diye, çok.

kazım baran yılmaz

[kzmbrnylmz]

kapat, en sevdiğim şarkının tam ortasındayım. bu senfoninin süresi en az bir ömür eder. kapat, az evvel yürüyüşe çıktım, birazdan da koşarım. birkaç bin kilometre sürer. kapat, intihar etmek için içtiğim bir kutu ilaç midemi ekşitti. biraz kussam geçer. kapat, ana bülten başladı, cinayet haberlerine denk geldim. belki spiker benden de bahseder. kapat, gözümde gözlük olmayınca gözlüğü nereye koyduğumu bulamıyorum. sanıyorum küvette unuttum bu sefer. kapat, aklıma bir şey geldi, onu ağırlıyorum. yatıya kalmaz sanıyorum, akşamdan gider. kapat, üşümesinler diye kısık ateşte ocağa koyduğum akvaryumun altını açık unuttum. az daha kaynarsa dibi tutar. kapat, paltomu dolaşmaya göndermiştim, bende içindeymişim. o yüzden evde değilmişim meğer. kapat, telefonu bulan adamın telefon numarasını arıyorum. bir teşekkür edeyim, olur ya, bekler. kapat, yarı çıplağım. ve kan içinde. kapat, benim çarmıhım çelik. buz gibi de soğuk. kapat, gemim su alıyor. dümenim kırıldı. kapat, otopsiye lüzum yok. raporu kendim tuttum. kapat, kapıyı kırmalarına gerekmeyecek. zaten kırık. kapat, kendimi kaybettim. ilanlara gülen bir fotoğrafımı koysunlar. kapat, gövdemdeki parmak izlerini alkolle temizledim. seni yakalayamazlar. kapat, ahizeyi kaldıramayacak kadar yorgunum. kapat, dünyaya buradan bakabilecek kadar özgürüm. kapat, iniş takımları olmayan bir uçaktayım. kapat, kuleyle irtibattayım. kapat, konuşamayacak kadar ölüyüm. kapat! ben seni sonra anarım.

[kzmbrnylmz]

davut değilim

dakikası dakikasına kaybettim ve burada bana ayrılan sürenin maalesef sonuna geldim ilkin gökçe kuşlar tünedi bahçeme ne söylediysem de en ilk onlar işitti ben ki bir suçu üstlenmek konusunda bir suyu içebilmekten daha ustayım tam ondört asır tutuklu kaldım otuz dünya zamanı önce şartlı salındığım kursak kadar kutlu ana rahminde ne gün saydım, ne dalga kırdım, ne toprak ölçtüm ben evvelden elinde…

View On WordPress

[kzmbrnylmz]

yirmiki

hayatını olasılıkta titizlik üstüne kuran herkes için müthiş bir zaman kaybıyım. sizinle hep anlamadığınız dilden konuşacağım.

View On WordPress

[kzmbrnylmz]

yirmibir

dünya, katlandığın ıstırap kadar gerçek, hissettiğin huzur kadar rüyadır. ve onu yaşanılabilir kılan şey uykuyla uyanıklık arasındaki bu küçücük farktır.

View On WordPress

[kzmbrnylmz]

yirmi

herkes kendi olağanüstü suçunu işlemek için gelir dünyaya. eğer masumsan senin de olağanüstü suçun dünyaya gelmektir. bunu bir kabahati ilke edin diye değil, mükemmeli aramak için yanlış yerde olduğunu bil diye söylüyorum. çünkü dünya, bir doğruyu yanlış anlamakla bir yanlışı doğru anlamanın arasında gidip geldiğin müthiş bir paradokstur.

View On WordPress

[delalx]

senin bir adın var, 
kendiminkini o kadar bilmem.

(via delalx)

[sokaktakiyazar]

Gitti demeye dilim varmıyor, her sorana ben kaldım diyorum.

Kazım Baran Yılmaz - Kırık Bej (via sokaktakiyazar)