1964’de shel silverstein tarafından yazılmış bir masal var, bu gece onu anlatacağım, uykusuza masallar: the giving tree.
bir zamanlar bir ağaç varmış
ve küçük bir çocuğu çok sevmiş.
onun yapraklarından toplarmış
ve onlardan taçlar yaparmış.
beraber saklambaç oynarlar, çocuk yorulduğunda,
ve ağaç çocuğu çok sevmiş, mutluymuş.
ama zaman geçmiş ve çocuk büyümüş.
bir gün çocuk ağacı görmeye gelmiş: “gel gövdeme tırman ve dallarımda sallan. elmalarımdan ye ve mutlu ol” demiş.
ama çocuk “tırmanmak ve oynamak için çok büyüğüm” diye karşılık vermiş.
“bir şeyler almak ve eğlenmek istiyorum. “üzgünüm,” demiş ağaç “ama hiç param yok.”“sadece yapraklarım ve elmalarım var.
elmalarımı al, onları şehirde sat. paran olacak ve mutlu olacaksın.”
çocuk tırmanmış ağaca ve toplamış elmalarını.
ama çocuk uzun süre gelmemiş, ağaç mutsuzmuş.
bir gün çocuk geri gelmiş, ağaç mutluluktan titremiş. “gel gövdeme tırman ve dallarımda sallan ve elmalarımdan ye mutlu ol” demiş.
“ağaçlara tırmanmak için çok meşgulum” demiş çocuk:
“beni sıcak tutması için bir eve ihtiyacım var.” eşim ve çocuklarım olsun istiyorum, yani bir eve ihtiyacım var.
bana bir ev verebilir misin?”
“benim evim yok” demiş ağaç.
orman benim evimdir, ama sen benim dallarımı kesebilir, bir ev yapabilirsin. ve mutlu olursun.”
ve çocuk dallarını kesmiş ve evini inşa etmek için götürmüş. ve ağaç mutluymuş. ama geri geldiğinde,
“gel, çocuk” diye fısıldamış “gel ve oyna.”
“ben oynamak için çok mutsuz ve yaşlıyım” demiş çocuk.
“beni uzaklara götürecek bir tekne istiyorum. bana bir tekne verebilirmisin?” “gövdemi kes ve bir tekne yap,” demiş ağaç.
ve ondan bir tekne yapmış ve denize açılmış.
ve ağaç yine mutluymuş ama o kadar da değil.
“üzgünüm, çocuk,” demiş ağaç “ama sana verecek
“benim dişlerim elmalar için çok zayıf artık” demiş çocuk. artık dallarım yok,” demiş ağaç.
“onların üstünde sallanamazsın” “dallarda sallanmak için çok yaşlıyım,” demiş çocuk.
“gövdem yok,” demiş ağaç.
“tırmanmaya yorgunum” demiş çocuk.
“üzgünüm,” diye gülümsemiş ağaç.
“keşke sana verebileceğim bir şeyim olsaydı. ama hiçbir şeyim kalmadı. sadece eski bir kütüğüm.”
“artık bir şeye ihtiyacım yok,” demiş çocuk.
“sadece dinlenecek bir yere ihtiyacım var.”
böyle bitmiş ağaçla çocuğun masalı. sadece oturmak isteyen birer yaşlı olmadan, gövdesi kesik bir ağaç gibi olmayı öğrenelim diye.
andulkaphoto
izzy806
romaincrisis
