Nog een week te gaan!
Dit zal een van m’n laatste verslagen zijn want mijn tijd hier in Brazilië zit er alweer bijna op! Ik ben na het bezoek bij de dokter nog een paar dagen goed ziek geweest. Ik nam elke dag netjes mijn medicijnen in maar dat hielp eigenlijk vrij weinig. Ik bleef koorts houden, moest nog heel veel hoesten en was erg verkouden. In het weekend kreeg ik ook nog eens last van hele erge diarree! Ik ben toen samen met de moeder van Willy naar een dokter in Avaré geweest. Dit was een betere dokter dan die in het dorp en die dacht aan een infectie in de darmen en misschien zelfs de blinde darm. Ik kreeg weer allerlei medicijnen mee naar huis en moest de volgende dag terug naar Avaré komen om een bloedonderzoek te laten doen en om een röntgenfoto van m’n darmen te laten maken. Met dit alles ben ik weer terug gegaan naar de dokter en die had er eigenlijk niks van te zeggen. Ik had geen infectie en op de foto was ook alles normaal! Later bleek dat Willy ook last had van diarree. Ik eet altijd precies hetzelfde als Willy dus waarschijnlijk hadden we iets gegeten dat niet helemaal goed was. En omdat ik al een lage weerstand had het mij goed te pakken! Ik kreeg nog een aantal medicijnen en de week erop ging het eigenlijk allemaal weer stukken beter! Ik ben weer gaan werken maar ben wel op de zaak gebleven voor de zekerheid. Dit had wel als gevolg dat mijn collega’s zonder mij gingen beginnen aan het bouwen van de 2 nieuwe pivos! Wel jammer maar ik voelde me niet fit genoeg om weer hele dagen te gaan bouwen en sjouwen in de volle zon! De week erop ben ik wel weer mee geweest met het bouwen van de pivo. De jongens hadden alles al in elkaar gezet maar nu moest hij nog omhoog. Hier heb ik bij geholpen. Wel leuk want dan heb ik toch nog een keer een nieuwe pivo mee kunnen maken in plaats van al die oude rommel ;) Al die nieuwe bouten en moeren gaan stukken makkelijker dan die oude :P
Weer een bruiloft! Vrijdag ging het alweer stukken beter en inmiddels stond het weekend weer voor de deur. Vania nodigde me uit om weer naar Avaré te komen. Haar neef ging trouwen en ik mocht met haar mee als ik daar zin in had. Willy was toch niet van plan te gaan stappen die zaterdagavond dus ik dacht waarom ook niet! Hij moest zaterdagmiddag naar een verjaardag dus ik had een vriend van Willy gevraagd om me weg te brengen. Ik had weer een beroep gedaan op het pak van de vader van Willy en ging om 19:00 uur richting Avaré. De bruiloft begon om 20:00 uur. Het was een mooie bruiloft, alleen was het gigantisch koud in de kerk. Na de bruiloft was er geen feest, alleen een receptie in een zaaltje een klein stukje verderop. Hier was het echter net zo koud als in de kerk dus daar zijn we niet lang gebleven! We zijn naar haar huis gegaan, hebben ons daar omgekleed en wat vrienden van haar gebeld. We zijn toen met z’n 5en naar Magdalena gegaan, een soort barretje waar je lekker kunt zitten en wat kunt drinken met live muziek! Maar om 01:30 uur was het tijd om te dansen en zijn we naar Mado gegaan! Dit is een discotheek waar ik al een paar keer met Willy geweest was en één keer daarvan was Mieke ook mee. In deze discotheek hebben ze elke week verschillende muziek en deze keer was ook hier live muziek. Was een top avond, ik heb lekker leren dansen en uiteindelijk was ik om 05:30 uur thuis! Gelukkig was het de volgende dag zondag dus ik hoefde niet te werken en kon lekker uitslapen!
Verjaardag Afgelopen zaterdag was de vrouw van een vriend van Willy jarig. Die vriend van Willy is een geëmigreerde Nederlander die getrouwd is met een Braziliaanse vrouw. Hij had gevraagd of Willy wilde barbecueën op de verjaardag. Dat was voor Willy geen enkel probleem en ik mocht mee. Het leuke was dat op de verjaardag een heleboel jongens waren die ik met de carnaval, 4 maanden geleden, had leren kennen. Ik sprak toen nauwelijks Portugees en nu had ik die jongens 4 maanden niet gezien en kon ik ineens vele malen beter Portugees! Daar stonden ze erg van te kijken en ik heb me deze avond prima vermaakt! Lekker staan lachen en uiteraard veel bier gedronken! Om 01:00 was de verjaardag zo’n beetje afgelopen en toen gingen er nog een aantal jongens naar een feest in de sporthal. Ik ging met ze mee daarnaartoe. De band was goed maar hier waren niet veel mensen. Ik was uiteindelijk om 02:30 thuis en ben lekker gaan slapen!
Parachute springen De volgende dag werd ik om 11 uur wakker want om 12 uur ging ik met Willy richting Boituva! Ik heb de afgelopen 6 maanden hard gewerkt en vond het leuk om deze top tijd af te sluiten met een leuk cadeautje voor mezelf :D Ik ging namelijk parachute springen! Ik heb dit altijd al een keer willen doen en nu ging het er van komen! Boituva ligt ongeveer 160 km verderop dus dat was ongeveer 1,5 uur rijden. Eenmaal daar aangekomen ging ik naar de receptie en hebben we alles geregeld. Ik had gekozen voor de VIP sprong. Dat houd in: een cameraman die mee gaat om de hele mik mak vast te leggen op foto en video en de gene waarmee je springt heeft een camera op zijn arm.
Ik heb vol bewondering zitten kijken naar mijn voorgangers en toen was ik aan de beurt. Ik vond het allemaal best wel spannend en was best een beetje nerveus. Ik moest een pak aantrekken, toen kreeg ik m’n tuig om en daarna kreeg ik alle instructies. Ik mocht kiezen of ik ze in het Engels of in het Portugees wilde hebben en mijn voorkeur ging uit naar Portugees. Ik begreep eigenlijk alles maar controleerde het allemaal voor de zekerheid nog een keer met Willy. Het is op zo’n hoogte uiteraard van cruciaal belang dat je goed weet wat je moet doen en geen fouten maakt! Uiteindelijk was het zover en ik ging de lucht in! We klommen langzaam naar een hoogte van 12.000 ft, zo’n 4000 meter! Daar ging de deur open en jawel, ik was als eerste aan de beurt! Inmiddels klopte mijn hart in m’n keel. Dat uitzicht vanuit een vliegtuig, had ik wel vaker gezien, maar niet zonder dat er een raam of een deur tussen zat en nu hing ik daar aan iemand anders vast met m’n lichaam uit het vliegtuig! Wat daarna gebeurd kun je prima zien op de video maar ik kan echt niet beschrijven hoe het voelt. Je valt met 200 kilometer per uur naar beneden en dat voelt echt heeel apart maar het is wel super dik! Na een vrije val van ongeveer 30 seconden ging (gelukkig) de parachute open en was het tijd om te zweven! Ik mocht zelf ook nog een stukje sturen en toen was het tijd voor de landing. Het was echt super weer, een vol blauwe lucht en geen zuchtje wind. Dit zorgde voor een prima landing. Het is dat het zo duur is, maar ik zou het zo weer doen, wat een kick zeg :D Ik heb nog wat gedronken met Willy, want van al die wind in je gezicht krijg je een erg droge mond! Nog even zitten wachten op het branden van de foto’s en video’s en toen zijn we terug gegaan richting Holambra. Daar stond de moeder van Willy thuis al lekker pannenkoeken te bakken en heb ik mijn ervaring verteld en laten zien! Toen was het tijd om te slapen want maandag begon er weer een nieuwe werkweek!
Klik op de link voor het filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=QrX3285xX2Q
Klimaat Inmiddels is het hier winter in Brazilië. Ik dacht in het begin dat het allemaal wel mee zou vallen met de kou, maar het is echt vele malen kouder dan ik had verwacht. ’s Nachts is het tussen 5 en 10 graden. Dat houd in dat ik onder 3 dekens lig te slapen met een trainingsbroek, een shirtje en sokken aan! Alle huizen hier zijn niet verwarmd, hebben enkele wanden en dus geen isolatie en ook geen dubbelglas! De vloer hier in huis is echt ijs en ijs koud! Als de zon niet schijnt is het heel de dag zo’n 15 graden maar als de zon doorbreekt is het gelijk lekker en een graad of 25! Rond een uur 4/half 5 in de middag koelt het snel weer af en word het weer onaangenaam. Ik verlang dus weer lekker terug naar Nederland haha :P Het is wel grappig om te zien hoe die Brazilianen zich hier kleden. Die lopen echt met sjaals, mutsen en handschoenen. Als die een keer naar een land gaan waar het -10 is, dan overleven ze het denk ik niet! Maar de werkplaats tocht als een gek en is dus niet verwarmd. Ik werk dan ook met een shirt, een trui en een jas aan! Als je buiten aan het werk bent en er is geen zon en er staat een windje dan is het gewoon koud! Maar dit duurt 2 maanden en dan is het weer voorbij, dan word het weer warm! Terug naar NL De eerste 5,5 maand dat ik hier zat had ik echt totaal geen heimwee. Tuurlijk miste ik mijn vrienden en familie maar ik had nog geen zin om terug te gaan. Nu de laatste 2 weken zie ik elke keer foto's van feestjes hier en feestjes daar, zie ik dat mijn vrienden lekker aan het surfen zijn met prachtig weer en nu heb ik weer heel veel zin om terug te gaan! Ik heb echt een super tijd gehad hier en heb onwijs veel geleerd en heb geen moment spijt gehad van het feit dat ik hierheen gegaan ben!