Letters van Lia

Teacher | bookworm | blogger

[lettersvanlia]

M'n kaart van de bibliotheek is vol! Dat betekent dat ik nu 20 items thuis heb liggen :) 17 boeken, twee tijdschriften en een dvd om precies te zijn 🤣 en vier boeken van de mediatheek op m'n werk 🤓 Gaan jullie ook graag naar de bibliotheek?

[lettersvanlia]

Dit boek heb ik in een dag uitgelezen, prachtig! Het deed me erg denken aan If Beale street could talk, een soort moderne uitvoering ervan. Een succesvol stel lijkt alles te hebben, totdat hij wordt gearresteerd voor een misdaad die hij niet gepleegd heeft. De gevolgen die dit voor hen beiden heeft worden realistisch beschreven. Aanrader!

[lettersvanlia]

Hoe mooi ziet dit eruit?

[lettersvanlia]

Het gebeurt me regelmatig dat ik meerdere boeken tegelijk aan het lezen ben, zoals nu. Twee non-fictie, eentje fictie. In de bovenste, van Naomi Klein, ben ik al een tijdje bezig, maar gezien het onderwerp (klimaatverandering) geen lichte kost. Die van Harari lijkt me fascinerend, maar nog maar net in begonnen. En Lee Child, tsja, soms is een niet al te ingewikkeld boek - maar toch met goede verhaallijn en plot - best wel heel fijn om mee af te wisselen. En ik bedenk me net dat ik ook halverwege in een boek op m'n iPad ben 😅 Lezen jullie wel eens meerdere boeken tegelijk?

[alltheprettydiversions]

Trying to get my friend to read my favourite book so I can discuss it with them

[lettersvanlia]

This! XD

[lettersvanlia]

Zeg me wie ik ben - Julia Navarro

In de mediatheek van de school waar ik werk, werd dit boek me door twee collega's zeer warm aanbevolen. En daarna ook nog door een oud-collega Spaans. Dan moet je deze dikke pil van 830 bladzijden gewoonweg meenemen natuurlijk.

Ik moet zeggen dat het een bijzonder verhaal is. In het begin denk je, pft wat een verwend nest maar zonder dingen weg te geven kan ik zeggen dat dit vrij snel verandert.

Je wordt eigenlijk meegenomen door een belangrijk deel van de Europese geschiedenis vanaf ongeveer de jaren 30. Franco, Stalin, Tweede Wereldoorlog, DDR... inclusief alle verschrikkingen die daarbij horen. En dat maakt het niet geschikt voor mensen met een zwakke maag, laat ik het zo zeggen.

Hier en daar wordt naar mijn mening iets niet afgemaakt, maar in het grote geheel der dingen (pun intended) is dat niet per se storend. Een bijzonder boek, zeker voor liefhebbers van geschiedenis of boeken zoals De Wertheims.

[lettersvanlia]

Het meisje in de toren - Katherine Arden

Wauw, ik begin gelijk maar met een spoiler: wat een super gaaf boek is dit. Ik vond het eerste deel van de trilogie (hoera, er komt een derde deel!) al gaaf - maar dit is echt een waardige opvolger.

Vasja is een sterk personage, maar ook iemand die kan falen. Wat dat betreft, en dat geldt ook voor andere personages, is ze een realistisch iemand. In het kader van het feminisme is ze een mooie toevoeging.

Het is verder ook leuk dat de Young Adult (al kun je deze serie misschien ook zien als een soort tussen genre zien naar gewone fantasy) meer richting de Oost-Europese folklore en mythologie gaat, met hier en daar een uitstapje naar Azië (zoals de Schaduw van de Vos). Ook Naomi Novik is hier erg sterk in - Spinning Silver is ook een topper.

Het boek gaat echt met een behoorlijke vaart, terwijl het eerste deel juist wat langer nodig heeft om op stoom te komen. Wat dat betreft wordt het tempo nu dus aardig verhoogd.

Het einde doet in ieder geval hopen op meer!

[lettersvanlia]

[lettersvanlia]

Motto! Lettered by yours truly using Karin markers :)

[lettersvanlia]

De letters in boeken zijn niet de enige waar ik me mee bezig hou ;) en deze quote is gewoon waarheid haha

[lettersvanlia]

Naomi Novik - Spinning Silver

Ik denk dat er een nieuwe trend aan het ontstaan is in de Young Adult en Fantasy genres: Oost-Europese folkore! Zowel in de boeken van Katherine Arden en Naomi Novik komt dit thema weer terug. Waar er denk ik eerst voornamelijk focus was op de sprookjes van Grimm (en aanverwanten), verschuift nu de aandacht naar de vooralsnog compleet onbekende sprookjes en verhalen uit bijvoorbeeld Rusland en Polen. Zo ook Spinning Silver van Novik.

Ik begin inmiddels aardig fan te worden van de boeken van Naomi Novik. En van haar haarkleur, maar dat terzijde. De mensen die Uprooted ook mooi vonden kunnen dit nieuwe boek ongezien - en zonder verdere informatie opgezocht te hebben - aanschaffen wat mij betreft. 

Miryem is de dochter van een soort geldschieter (de precieze Nederlandse term ontglipt me even), maar haar vader vraagt zelden het geld terug dat anderen hem schuldig zijn. Hierdoor lijdt de familie regelmatig honger, en voelt Miryem zich uiteindelijk genoodzaakt om de zaken van haar vader over te nemen.

In het boek voelen de mensen altijd de dreiging van de Staryk, een magisch volk dat soms dorpen en steden overvalt om hun goud aan te vullen. De winter hangt dicht met dit volk samen, en met hun macht.

De magie en de personages zijn verder erg geloofwaardig, ik kon het helemaal voor me zien: demonen, magie,  En met betrekking tot de personages komt natuurlijk de romance ook weer om de hoek kijken. En oh hulde, dat is op een verfrissende manier gedaan in dit geval! Waar veel Young Adult boeken, uitzonderingen daar gelaten, uitmonden in driehoeksverhoudingen of toch op z’n minst voorspelbaar zijn, is dat hier niet het geval. Of misschien ben ik te goedgelovig ;) voor mijn gevoel werden de ontwikkelingen pas op het einde van het boek duidelijk.  

Verder is het tempo een ander sterk punt van dit boek. Je hebt geen enkel moment het gevoel dat het verhaal verslapt, of dat er dingen gebeuren of beschreven worden die niet per se relevant zijn voor het verhaal. Wat mij betreft is dat echt een prestatie.

Ook de perspectieven in het boek zijn bijzonder. In het begin van het hoofdstuk zijn er misschien drie verschillende, die op de juiste momenten toegepast worden, en waardoor het soms ook wel spannend wordt. Bij tijden dacht ik nee! Niet nu! Het is een beetje zoals de pauze in een film in de bioscoop die altijd op de spannende momenten komt. Het verhoogt absoluut de spanning. Verderop in het boek worden er nog weer meer perspectieven toegevoegd, maar het is een plus en werkt niet verwarrend. Miryem vertelt veel aan het begin, uiteindelijk voegt de stem van Irina, de dochter van een baron, zich daar aan toe. Wanda is het derde belangrijke personage, de dochter van een boer die geld schuldig is aan MIryem. Uiteindelijk gaat ze bij laatstgenoemde werken om de schuld van haar familie af te betalen.

Miryem, Irina en Wanda zijn allemaal sterke vrouwen. Wat mij betreft nog weer een pluspunt. Miryem besluit om het heft in eigen handen te nemen als haar familie eigenlijk niet meer verder kan, Irina laat zich niet ringeloren door een gedwongen huwelijk met de tsaar, Wanda laat zich niet de maat nemen door haar vader en neemt de regie. 

Heel eerlijk gezegd zou ik goed moeten nadenken over wat ik nou precies minder goed vond aan dit boek. Of dat gewoon laten zitten, want ik heb het vijf sterren gegeven op Goodreads :) Laat me weten of je het ook gaat lezen!

[lettersvanlia]

Afgelopen weekend heerlijk gelezen in de trein, die paar euro extra voor eerste klas waren het meer dan waard 😁 Ik ben bezig in het derde deel van de The Expansion serie van James S.A. Corey, Abbadons Gate. Bijna uit inmiddels!

[lettersvanlia]

Ik heb weer veel gelezen #21351 :)

De keuze is weer reuze, wat de boeken betreft die ik de laatste tijd gelezen heb. Het is weer een aardige stapel geworden, en mijn Goodreads challenge verloopt dus voorspoedig :) op zeker moment was het zelfs “10 books ahead of schedule”, terwijl het vorig jaar eerder “behind schedule” was. Dat laatste zette er wel aardig druk op, terwijl ik het uiteindelijk gehaald heb met 102 boeken. We zullen zien waar ik dit jaar op uit ga komen.

Dus, welke boeken heb ik gelezen...

- Het dodenhuis (Sarah Pinborough). Een van de meer bijzondere boeken van de laatste tijd in het Young Adult genre. Gaandeweg begin je je steeds meer af te vragen over de maatschappij waarin de hoofdpersonen leven, hoe zit het nou echt? Wat is er eerder gebeurd waardoor het zover gekomen is? Helaas krijg je op deze vragen niet echt antwoord, maar het maakt het des te mysterieuzer. Wat het einde betreft moet ik zeggen dat ik een beetje met een kater achterbleef. Zo van, serieus? Dit is het einde? Al moet ik misschien ooit toegeven dat het een goed einde is doordat het zo onverwacht is. Het wijkt op z’n minst af van de eindes die je verwacht bij YA (en die zijn nog weleens wat cliché).

- De boeken van “De zoon van de krijger” (Robin Hobb). Inmiddels heb ik grotendeels de boeken gelezen die onder haar pseudoniem gepubliceerd zijn. Deze serie was de laatste die ik nog moest. Waar de eerdere boeken echt een geheel vormen, en hoe knap is dat met 20 boeken die allemaal in elkaar geweven zijn eigenlijk, staat deze serie daar voor mijn gevoel wat meer los van. De magische schepen, de draken, Fitz en de Nar... hebben er weinig mee te maken lijkt het. Toch is het wel met dezelfde ‘magische’ inslag geschreven, onverklaarbare dingen, een tempo dat niet van de ene sprint naar de andere gaat (zoals sommige boeken dat doen). Uiteindelijk waren deze boeken ook prachtig, maar missen toch net dat speciale wat de andere series voor mij hadden.

- Heel me (Tahereh Mafi). Dit vierde boek, als we de .5 delen niet meetellen (en hoe irritant zijn die, even een zijsprongetje haha. Ook met Marissa Meyer, bah haha) is weer zo’n boek dat even lekker lezen is. Echt hoogstaande literatuur is het niet, en bij tijden kan ik haar wel een mep geven “maak een KEUZE, miep!” maar zoals gezegd: het leest lekker weg. Ik zou in het volgende boek wel graag een rel hebben, een personage dat onverwachte keuzes maakt of Juliette die ineens weet wat ze wil. Zou verfrissend zijn :)

- This is going to hurt (Adam Kay). Een prachtig non-fictie boek waarin de schrijver op vrijwel de eerste bladzijde duidelijk maakt dat zijn carrière als dokter inmiddels al beëindigd was. In het boek zet hij uiteen wat het een prachtig beroep maakte, maar anderzijds ook de redenen waarom hij uiteindelijk besloten heeft om aan een andere carrière te beginnen. Bij tijden is het erg humoristisch geschreven, en heb ik regelmatig gedacht ‘kan niet waar zijn lol’. Echt een aanrader voor als je weer eens aan non-fictie toe bent.

- Gelukkig nog altijd onze man in Teheran (Thomas Erdbrink). De serie, en dit boek ook weer, is erin geslaagd om mij te interesseren voor Iran, terwijl dit eerder een ver van mijn bed show was. Het dagelijks leven van de mensen daar is iets wat Thomas Erdbrink natuurlijk prachtig kan beschrijven.

- Le grand méchant renard (Jeremy Renner). Stripboek over een vos die gedwongen is een aantal kuikentjes onder zijn hoede te nemen, en ze uiteindelijk toch wel erg lief vindt. Humoristisch. Filmpjes zijn ook te vinden op Youtube, en kennis van het Frans is fijn, maar niet per se heel noodzakelijk zou ik zeggen.

- A column of fire (Ken Follett). Ik had erg uitgekeken naar dit boek, omdat ik zijn eerdere boeken altijd prachtig heb gevonden. Toch moet ik eerlijk zeggen dat het hier en daar toch wel een tikje cliché begint te worden. Je kunt bijna vanaf het begin natuurlijk al uittekenen hoe het af gaat lopen met alle personages, al is dat natuurlijk ook al wel duidelijk als je de geschiedenis van Engeland nog enigszins paraat hebt. Al met al een fijn boek, als je de verwachtingen wat plotwendingen betreft kunt parkeren.

- It’s a don’s life (Mary Beard). Verzameling van haar verschillende blogposts over haar leven als classicist. Ietsje minder dan haar andere boeken, maar ik vind het altijd wel heerlijk als ze begint te rellen en op mensen hun tenen gaat staan. Is ze erg goed in kan ik zeggen haha.

- Little fires everywhere (Celeste Ng). Als je wil lachen, en dit wil bespreken in je boekenclub, vooral haar site raadplegen voor de boekenclub-vragen die erop staan (erg Amerikaans). Maar dat terzijde. Wat mij betreft is de hype niet helemaal terecht geweest, en zitten er hier en daar wat gaten in de redeneringen. Ik heb me laten vertellen dat haar vorige book “Everything I never told you” beter is. Wie weet, die ga ik dan binnenkort toch ook maar lezen. Op Goodreads heb ik het vier sterren gegeven, omdat 3,5 niet kan ;)

- Mistborn serie (Brandon Sanderson). Zeer leesbare fantasy serie, uiteraard ook een trilogie. Mooi geschreven, met bij tijden prachtige plotwendingen en ontwikkelingen in de personages die bijzonder zijn. Voor mensen die willen beginnen aan fantasy, zou ik deze serie willen aanbevelen!

- Women & Power (Mary Beard). Zoals eerder gezegd op deze blog, ik ben Mary Beard fan. De laatste tijd lees ik wel meer feministische boeken, en dit boek zit wel in de top 3 (samen met “Men explain things to me”). Wat zal het volgende feministische boek zijn dat ik lees?

- Deze dag, een leven: de biografie van Astrid Lindgren (Jens Andersen). Waar ik het eerst wel komisch vond dat een Deen de biografie van deze Zweedse schrijfster geschreven heeft, is het denk ik wel juist geweest: het geeft natuurlijk net even een beetje meer afstand om een en ander te beschouwen dan wanneer een Zweed het geschreven zou hebben. Hier en daar heeft Andersen de gelegenheid laten liggen om wat kritischer naar dingen te kijken, maar dat is maar heel zelden uiteindelijk, en doet niet af aan het fascinerende levensverhaal van Astrid Lindgren. Een geëngageerd en gedreven mens.

- Mythos (Stephen Fry). Als mensen me vragen, wie is je favoriete schrijver, kan ik er nooit maar eentje opnoemen. Het is wat mij betreft bijkans een onmogelijke vraag! Al moet ik wel zeggen dat Stephen Fry zeker in het rijtje van mogelijke kanshebbers staat (zijn autobiografische zijn absoluut aanraders). Het boek leest niet supersnel of zo, maar het zijn wel prachtige verhalen, opgetekend in echte Stephen Fry stijl. Laatst kwam ik een quote tegen op Buzzfeed over mythes waar ik erg om gelachen heb: “Greek mythology in five words: unfortunately, Zeus was feeling horny”. Volgens mij zijn ze daar haast allemaal naar terug te leiden inderdaad haha. De verhalen zijn erg losjes, en op moderne wijze geschreven. Ingenieuze nieuwe kijk op de oude verhalen.

- De buitenjongen (Paolo Cognetti). Duidelijk een eerder boek van deze schrijver. Liefhebbers van “De acht bergen” moeten dit in gedachten houden voordat ze dit boek gaan lezen. Het is zeker een mooi boek, maar heeft niet de impact die “De acht bergen” had als ik een eindoordeel zou moeten vellen. Eentje voor uit de bieb, niet uit de boekhandel (sorry...).

Wauw dat is wel weer een hele lijst zeg :) 4 books ahead of schedule nog inmiddels, ik moet zeggen dat ik over Mythos iets langer gedaan heb dan ik verwacht had. Leah on the offbeat ligt nog voor me klaar, de nieuwe van Francesca Melandri “De lange weg naar Rome”, “Vanuit hier zie je alles”, “Schaduwzwart” van Sebastien de Castell, of ga ik verder in “Why we sleep” van Matthew Walker? Of toch eerst maar “Uprooted” van Naomi Novik opnieuw lezen voor de tweede aflevering van de boekenclub???

[lettersvanlia]

Ik ben sinds een tijdje fan van Mary Beard, ze heeft vaak heerlijk uitgesproken meningen (en is af en toe ook een beetje controversieel). Na "Men explain things to me" van Rebecca Solnit ben ik benieuwd hoe dit feministische werk gaat zijn. Goed begin van het weekend.

[lettersvanlia]

Soms vind je briljante citaten op leuke plekken, in dit geval extra leuk dat het een Engels citaat is in een Franse boekhandel ;-)

[lettersvanlia]

Julie Murphy - Dumplin’

De zelfverzekerde Willowdean Dickson (die door haar moeder Dumplin’ genoemd wordt) heeft een maatje meer en vindt dat geen probleem. Met haar beeldschone, beste vriendin Ellen aan haar zijde is alles altijd goed gegaan. Pas als Will een relatie krijgt met haar oogverblindend knappe collega Bo, begint ze te twijfelen over haar figuur. Om haar zelfvertrouwen terug te krijgen, besluit Will het meest afschuwelijke te doen wat ze zich kan voorstellen: ze geeft zichzelf op voor de Clover City’s Missverkiezing. Gaandeweg laat Will niet alleen Clover City versteld staan, maar vooral zichzelf.

Ik lees zoveel boeken dat het bijna niet te doen is om over elk boek een recensie te schrijven. Al kan ik een boek als The thousandth floor van Katherine McGee op zich best samenvatten (zoals zoveel anderen, als ik het lees op Goodreads): Gossip girl met rijkeluiskinderen. Niet mijn kopje thee, zo bleek.

Hoe anders met Dumplin’. Go big or go home! En dat heeft het boek gedaan. Sowieso wel weer eens verfrissend om een boek te lezen dat niet sciencefiction, of fantasy is, of in een dystopie speelt.

Willowdean heeft best wel wat zelfvertrouwen, en het maakt haar dus niet echt uit of ze nou een maatje meer heeft of niet. Ook dat haar moeder voorzitster is van de missverkiezing, of dat haar beste vriendin slank is, maakt allemaal niks uit. In feite is ze gewoon tevreden met zichzelf, en verdedigt ze zichzelf als iemand haar pest. “Maar toen kwam Bo. Al vanaf de eerste keer dat we vrijden in zijn truck, werd ik onzeker. Toen ik zijn huid tegen de mijne voelde, kwamen er allerlei twijfels bij me boven waarvan ik niet eens wist dat ik ze had.”

Op dat moment worden de spanningen thuis ook extra voelbaar, waarbij gewicht vaak een rol speelt. Een jaar eerder is haar tante die bij hun woonde, overleden. Tante Lucy was een diehard Dolly Parton fan, die meer dan 200 kilo woog bij haar overlijden. Evenzogoed verwacht Wills moeder dat ze af gaat vallen, als duidelijk wordt dat ze meedoet aan de missverkiezing. Dit leidt uiteraard tot een aantal botsingen tussen moeder en dochter, terwijl beiden dergelijke dingen eerder genegeerd zouden hebben. Jammer is dat je verder niet zo heel veel over tante Lucy te weten komt. 

Uiteindelijk leert Will om haar zelfvertrouwen te hervinden, en daarbij nieuwe vriendschappen op te doen. Ook al is het bij tijden een behoorlijke achtbaan, met onverwachte wendingen. Ik vind het super om te zien dat ze haar eigen weg blijft gaan, ondanks alle gebeurtenissen die ieder ander wellicht van de wijs zouden hebben gebracht.

[lettersvanlia]

De Deventer boekenmarkt 2018, wat een aanrader. En prachtige stad :D