𝑫𝒊𝒂𝒏𝒂 𝒀𝜾𝒍𝒅𝜾𝒛. @leyaltenha - Tumblr Blog

önümüzdeki ay gelirim, haftaya gelirim, ben mutlaka bir gün gelirim ve sen de mutlaka her zaman dışarıyı izlediğin koltukta oturursun, diye düşünüyordum. yani her zaman orada olacaktın. cenazene geleceğimi düşünmedim hiç. geldiğimde seni bulamayacağımı. kahkahalar attığımız evde herkesin ağlayacağını. çünkü sen gülmekten hoşlanırdın. bu evin duvarları senin seslerin, kayboluşların, gözlerin parlayarak gezdiğin anılarınla ayakta kalırdı. koskoca ev tepemize çöktü. herkes burada, bir tek sen yoksun. giderken hiçbir şeyin ertelenmemesi gerektiğini çok sert bir şekilde öğrettin bana. bize. çok yorulmuştun, umarım artık istediğin gibi dinlenirsin. umarım bir yerlerde bir şeyler anlatmaya devam edersin. seni çok seviyorum. seni çoooook seviyoruz.

-dy-16.07

ben büyük konuştum. oradan da olsa, şuradan da olsa bu evden çıkacağım dedim. o şehre gideceğim dedim. sen bir de beni o zaman gör dedim. yemeyeyim artık verdiğim sözleri lütfen. söz demişken...söz verip de tutmadığım herkes için bir damla yaş bırakıyorum. ister avuç içinize ister elinizin tersine.

Sen gelince sileceğim sınırları coğrafyadan. Gururu balkondan, inadı yataktan atacağım.

Sokak lambalarını yakacak belediye. Odamdaki kabus parçalanacak. Bıyığın değince tutuşan boynumdan peşpeşe sigaralar yanacak. Göğsümün arasında okşayacağım siyah bir kediyi. Korkuyu sileceğiz, sözlükleri atacağız.

Sen yanaklarımı öpünce. Yanaklarım kırmızı gelincik. Sırtım arsız bir yay. Göğsüm başına kainat. Ben sen değilim. Sen zaten ben…

Biz beyaza katran kusan iki deli. Gece bitmiş. Gün aymamış. Ben seni, sen beni öldürmüşsün. Biz doğmuşuz.

#C

#14nisan

gizli gizli seviliyormuşum ve aslında her gece saçlarım okşanıyormuş da haberim yokmuş.

bir yangına şahit olmaktan daha zor değil yanmak. nefret ediyorum yazmaktan. yazmazsam delirecek olmaktan. ama yazsam da bir boka yaramamasından. bir yudum su edememekten. her şeyden.

gece efsanede ölümü tek başına doğurandır. ismini kim koyduysa tam isabet rulet çekmiş ruhuna. göz kamaştırıyorsun.

Sende mi biliyorsun.

leyaltenha

sana birini hatırlatırım diye ödüm kopuyor. keşke ömrünce bir tek beni sevseydin.

leyaltenha

bana birini hatırlatırsın diye ödüm kopuyor. keşke ömrümce bir tek seni sevseydim.

mydarkcherry

leyaltenha

eskiden derdim beni sana getiren ve senden kaçıran ince taşlı bir yoldu. keşke sen öldün diye, bir kere senin dizinde ağlasam. öğrettin ya bana, yarayı yaradan başka saran bulunmaz. keşke izin verseler sen öldün diye, beni avutsan.

Evet herkes gider. Ama herkes yalnız bırakamaz. O kocaman boşluğu, o kanayan yarayı herkes açamaz. Ben acıtmadan, kırmadan, dökmeden, parçalamadan sevemiyorum Kuzey. İnsanların kaçmasına zaman tanımadan çekip gidiyorum. Bencil. Nankör. Egolu. Bana verdiğin bu rütbeleri taşımaya çalışıyorum. Hayır, hissiz insanlarda hisseder. Kini, nefreti göğüslerinde taşırlar mavzer ateşi gibi. İçindeki boşlukta sallanır kan bezine sarılmış çocuklukları. Ya vurulur mazlum olursun. Ya vurur puşt olursun. Ama hayat bana bir seçenek sunmadı Kuzey. Kalbimi avuçları arasında parçalayıp, sırtıma çapraz tüfek taktılar. Beni bana düşman ettiler. Kimse sormaz neden diye. Geçer karşına arkandaki, puştluğunu anlatır durur. Bak bana inan, o an anlarsın her şeyi.

insan adı geceyken, ne kadar yıldızı kucaklamaya çalışsa da bi gündüz etmiyor ve ben bu karanlığı yırtamam.

Bakışından anlıyordum yüreğindeki sızıyı. Suya uzanışından, ışığa bakışından tanıyordum. Yanan yüreğin değil ben oluyordum hep. Bakınca yemyeşiline gözlerinin sarhoş sayılıyordum. Ben seni en çok kendimden tanıyordum. Şimdi biliyorsun, bu kentte karşılaşacağımız bir sokak başı olmayacak. Sen o pencereden bakacaksın, ben bu kaldırımları öpeceğim yokluğunda. Ve yine bilmiyorsun kokun olmadığında sızlayan ciğerlerimi. Ki ne çok isterdim muhtaç olduğum kokunun ciğerlerime sinmesini. Oysa gözünün buğusundan anlardım, sevmezdin bu ıslak kenti. Kapkara denizi, kışın durmayan yağmuru, küf kokusunu ve beni hiç sevmezdin. Güneşli günlerden geliyordun. Ben karanlık oluyordum katran karası gecelerde. Çünkü buz tutmuştu ellerim. Morarmıştı dudaklarım. Sen gülüşünle selamlıyordun baharı, yazı. Babam diyordum sana, duymasanda. Babam itiyordu, sana düşüyordum. Babam yaralıyordu, sana ölüyordum. On altı yaşımı yakıyordum soylu bir sevdaya.

Gidişinin 2. yılı. Gelmediğin halde ne çok, ne çok gidiyorsun. Uğruna şehirleri yaktığım C, şiirlerimi tutuşturup gidiyorsun.

#16.07.21

leyaltenha

eğer istersen ve alırsan ama alırken o şeyin en çok senin hakkın olduğunu eteklerinden damlayan bir kibirle alırsan yani, sana senin ne fazlan var der gibi bakarlar. oysa istemediğin vakitler ve almadığın ama kimsenin de düşünüp sana hiçbir şey vermediği o zamanlar kimse senin ne eksiğin olduğunu düşünmez.

leyaltenha

şuan şunum var çünkü tutup hayatın yakasını iki elimle koparıp da aldım ne aldımsa, allah hiç gökten indirmedi boğazımdan geçen bir damla suyu bile. bana hiç düz bir yol vermedi, dikensiz bir bahçe. şimdi yüzüme senin bizden ne fazlan var der gibi bakıyorlar. görüyorum, hiç duymuyorum ama hep görüyorum. oysa yokken benim bir şeyim, kimse bana bu kızın ne eksiği var ki bizde olan onda yoktur demedi. kimse benim ne eksiğim olduğunu düşünmedi. ne eksiğim vardı benim sizden. herkesin her şeyi var, benim neyim var.

sana birini hatırlatırım diye ödüm kopuyor. keşke ömrünce bir tek beni sevseydin.

gridenizler-deactivated20180402

édouard levé diyor, “nerede oluyorsam olayım, hep yanımda oluyorsun. yok olup giden onlar, sense varlığını en çok hissettirensin.”

insan yediği dayağı yutuyor. ağzına gelen kanı yutuyor. yemediği o yemeği, oturamadığı o sofrayı, gördüğü her kötülüğü ve yemin ederim görmediği her şeyi yutuyor. bazen diyorum ya bana yapılanlar başım gözüm üstüne, yapılmayanlar şuramda köz gibi diyorum ya, vallahi yapılmayan ne varsa onlar bile yutuluyor. yuttum hepsini. ne elim yumruk yumruk, ne ağzım cam dolu artık. yok. hiçbir şeyim yok. ne bir küfür ne bir öfke ne bir çift çiğ damlası kirpiğimde. yok. ben ne yapacağım ki. ne yapayım ki artık. bana ne edildiyse sormuşum hesabını, kesmişim, görmüşüm. ne edilmediyse aramışım bulmuşum. deldim kırk dağı oydum kırk taş, bir kedi çükü oyuğumu kapatmıyor ne sizden akıttığım o kan ne sardığım hiçbir yaram. olmuyor. olsun da istemiyorum artık. göğsüne saplanmış bıçağı çok geç fark etmenin telaşı yok üzerimde. sanki bıçak da benmişim. artık benmişim. ben hasta değilmişim, hastalıkmışım. buymuşum artık ben. ne yapayım. beni öpsen ağlamam, beni dövsen sırıtmam eskisi gibi. aklımı kaldırdı allah, allah razı olsun allahtan.

sevgiyi öğrendim,

bir boşalıp bir dolan arjantin bardaklarının olduğu sonsuz masada.

mezarlığın önünde.

1607 sayısında.

içinde ve tam karşısında.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

𝑫𝒊𝒂𝒏𝒂 𝒀𝜾𝒍𝒅𝜾𝒛.