iyi geceler. sahiden iyi mi geceler sorusu karşısında bi hayli mağlup olduğumuz günler peşimizi ne zaman bırakacak bilmiyorum. ama o belki de her şeyin bu kadar kötü olmadığı zamanlarda da söylediğimiz gibi, “nefes alıyorsak hâlâ bir umut var demektir.” yani umarım öyledir, benim ihtiyacım var buna.
kulağımda yankılanan bir ses var çok uzun zamandır. ankara'dan evime döndüğüm zamandan beri hatta. bazen müziğin sesi kısılıyor bazen yükseliyor fakat kapanmıyor. size o sesle çok güzel anılarım var diyemem, bazı seslerin bile ne derece kor olduğunu hepimiz biliriz ama şunu söyleyebilirim ki o sesle ne kadar hüzünlü zamanlarımda olsa, o ses iyi ki var.
serin bir yaz akşamıydı. böyle dediğime bakmayın. hani geçenlerde de anlatmıştım karanlıklar içinden çıkıp gelecek kişiyi beklediğim gece. serin bir yaz akşamıydı cümlesinin bile içimi yaktığı bir gece. o gece. park. salıncak ve omzumda bir cân. tek bir kelime etmeye dahi mecal bulunamayan, arkada çalan o sesin iç burkan keskinliğine yine yeniden yenilip sadece ve sadece gözyaşı dökebildiğim bir cân. iyi ki kesişmiştir yollar ve ben iyi ki o gece, o geceden evvel ki gecelerde de gündüzlerde de bir kırık hava doldururken ciğerlerimi, oturup karanlık saatlerin üzerine mor leylaklar serpmişim. bugün gönül hânemden bir leylak güzeli çaldı kapımı. ben gerçekten o çalsın isterdim ama inanın duymak istediğim kelimeleri önüme seren mektubu bile yetti. yüreğinin hâlâ o en çocuk yanında mis gibi kokan leylakları duyuyorum, onları hissediyorum. ve biliyorum, allah güzel çiçekleri daima korur. gözyaşlarının aktığı yerlerde yeni çiçekler bitsin diye dua edeceğim hep. ve seveceğim.
şayet “biz bu çağın fiyakalı kaybedenleriyiz” sözünü bu kadar haklı buluyorsam sebebi, kaybederken de yenilirken de heybeme sahiden çok güzel şeyler ekleyebilmiş olmam. bizi yordun, bizi uzak diyarlara sürdün ama yollarımızı güzelliklerlede kesiştirdin dünya. olsun demenin bu kadar ağrılı bu kadar gözyaşı dolu oluşunun tadına keşke bakmasaydık hiç. ama olsun. nefes alıyorsak hâlâ bir umut vardır değil mi mor leylak?
o sesin, kağıt kesiği gibi bir sızıyla boğan özlemi içimizin orta yerine bırakan o sesin, kalbini en çok sızlatan yanından kucaklıyorum seni.
“gel artık, üşüyorum” @guzeelamaingilicce
kaledo-art
izzy806
gummygunk
areudirty
