[viccc4]

"Bo często cisza jest głośniejsza od wrzasku."

Extinguish The Heat

[ofallingstar]

Nostos: The Return (1989)

[chwila-slabosci]

[polskie-zdania]

“(…) człowiek automatycznie się uczył, że wszystko, co wolno, jest potwornie nudne, a ciekawe tylko to, co zabronione.”

— Christiane Felscherinow “My, dzieci z dworca ZOO”

[justanothernightmarends]

“Kiedy ją zapytałam: - Po co w ogóle zadajesz się z tymi ludźmi? - powiedziała: - Ach, mamuśka, tak mi ich żal. Nikt nie chce ich znać. A oni tak się cieszą, jak ktoś z nimi porozmawia. Im trzeba pomóc. - A Christiane zawsze była skora do pomocy. Dzisiaj wiem, że mówiła wtedy o sobie.”

— Matka Christiany F. w “My, dzieci z dworca ZOO”

[ciicho-deactivated20250403]

~

Czasami to wszystko ma sens, a potem znów spadam, nie czuję już ciała, gdy czuję jak wciąga mnie gniew, mój gniew.

- Ochman

[odkochania]

jeśli mnie zechcesz, będę w tym wszystkim z Tobą. W Twoim życiu, w Twoim całym chaosie.

[xpatttsx]

[psychicznie-rozpierdolony]

"W sumie mój najgorszy wróg to ja sam, który siedzi w środku i namawia mnie do złego"

[psychicznie-rozpierdolony]

:)

[peryferie-uczuc]

Nie potrafię wejść w relację partnerską. Albo jestem totalnie zależna, uległa i czekam aż się za mnie zadecyduje i pokieruje moim życiem albo się buntuję, chcę rządzić, czuję się pokrzywdzona, mam poczucie wyższości. Ze skrajności w skrajność. 

 Anka Mrówczyńska-Psychiatryk 

[nonsensy-deactivated20250819]

21 stycznia 2022, piątek

To tylko zmęczenie - tak mówi większość. To tylko zmęczenie - w ponad połowie przypadków przecież tak właśnie jest. Do momentu aż pewnego dnia budzisz się ze zbłąkaną myślą i uświadamiasz sobie, że od dwóch miesięcy wyjście z łóżka smakuje jak kara. Ulubione czynności tak nagle przestały być ulubionymi - nie cieszą, nie bawią, nie mają sensu. Wolne wieczory, zajęte wieczory, samotne lub gwarne - nie ma to większego znaczenia. Jedyna rzecz, jaka zawsze przebija się przez wszystkie inne, to świadomość tego potwornego zmęczenia. Widzisz kurz, myślisz - hej, wypadałoby go zetrzeć. Wstań, weź papier. No już, dasz sobie radę. Przecież to chwila, przecież to takie proste. Drobnostka, a jednak czujesz jak Cię przerasta. Domino małych porażek, seria niefortunnych potknięć - masz wrażenie, że zaczynają Cię definiować. Spacery z psem nie cieszą, więc praktycznie w ogóle już na nie nie wychodzisz. Chcesz tylko leżeć. Przespać styczeń, luty, marzec, kwiecień, może nawet i maj. Powolutku, krok za krokiem tracisz grunt, a wszystkie wypracowane mechanizmy zaczęła pochłaniać rdza. Mniej radości, mniej uśmiechu, mniej ciepła. Patrzysz w lustro, jesteś ogromnym znakiem zapytania, emanującym zniecierpliwieniem i smutkiem. Dotykasz ramion, policzków, warg, ale nic nie wydaje się takie, jakie być powinno. Podchodzisz bliżej, zaglądasz w oczy. Co widzisz? Neon. Żartobliwie migające kolorowe literki, tak odmienne od kolorów, które masz w głowie. Co przedstawiają? Cztery proste słowa, które mówią to, o czym tak uparcie milczysz - "zamknięte, proszę wrócić później".

Mieszka u mnie paranoik. Kategoria: myśli czarne jak smoła.

[luzik-deactivated20220523]

[niewinn0sc]

Nagle przyszło mi do głowy, że nie mam apetytu, bo wrak we mnie literackiego realizmu. Wydało się, że sama stałam się częścią jakiejś źle napisanej powieści.

[choranapustke]

“Im więcej mnie boli, tym częściej się śmieję. Dlatego znajomi myślą, że jestem szczęśliwa.”

— Barbara Rosiek (via 15listopada)

[photografya-deactivated20230917]

[mysli-zerwane-ze-smyczy]

Do tej pory nie wiem czego ode mnie chciał, ale wiedziałam przynajmniej, że ja już od niego niczego nie chcę.

— Aleksandra Steć