E,
How long can I keep these feelings inside of me?!?!?!?!?!?!?!
Ahhhhh pls give me a sign if thereās a chance. :(
Monterey Bay Aquarium
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

No title available
No title available

Kiana Khansmith

if i look back, i am lost
I'd rather be in outer space šø
TVSTRANGERTHINGS

#extradirty
Aqua Utopiaļ½ęµ·ć®åŗć§čØę¶ćē“”ć
Three Goblin Art
almost home

ē„ę„ / Permanent Vacation
styofa doing anything
Sweet Seals For You, Always
YOU ARE THE REASON
Alisa U Zemlji Chuda
Misplaced Lens Cap

tannertan36

romaā

seen from Russia
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Netherlands
seen from United States
seen from United States
@lifemusings-8
E,
How long can I keep these feelings inside of me?!?!?!?!?!?!?!
Ahhhhh pls give me a sign if thereās a chance. :(
First in a long while
Hello, hello. I never thought Iād be using this blog again, but here I am!
2 days after, and I still canāt process what happened. So okay, Iām writing my feelings down. Everything feels new, haha!
I never even imagined weād keep in touch after that last org event. I never even expected weād actually see each other again. But, hey, look where we are?
5 months after, and so much has already happened.Ā
We still almost always see each other regularly. From me being awkward in starting conversations to me being super pampamĀ and extra to you. From you being NR in your messages (but you still are sometimes, haha!) to you also being memaĀ to me. All those serious conversations about work, random ones about dogs and silly stuff, and everything in between.Ā
YouĀ showing up at dinner with a friend after a really long and tiring work week (and not ditching even if you had emergencies at home). You, inviting me, out of all the people you could have asked, to come with you and watch your first liveĀ basketball game.Ā
We kept saying that we met at such a later time in our college lives, but perhaps it was just perfect timing?Ā
Ahhh, you make me feel things I never thought Iād feel again. My heart is happy.Ā
one month after and here i am.
still alive.
when i thought i wouldnāt be.
Happy birthday
miss pa rin kita punyeta naman
M,
Ang hirap pala nito.Ā
Araw-araw na gumigising ako, pinapanalangin ko na sana panaginip na lang lahat ng ito.
Araw-araw na gumigising ako, araw-araw ring natatauhan na wala na nga pala.
Tapos na pala.
Pero nandito pa rin ako.
Ang hirap pala nito.
C
Para pa rin sayo.
Akala ko'y habang buhay tayo Akala ko'y hanggang dulo Kay haba pa ng kalsada Dito na ba tayo bababa Kung ganito na nga ba ang usapan Kung dito na ang hangganan Dapat sigurong iwasan Ang mga minsang kamustahan
Mga nakasanayan Dapat ng kalimutan Upang di tayo magkasakitan
Hanggang dito na lang Hanggang dito na lang Ikaw ba ang nagbago O ako O tayo Baka tayo
Hanggang dito na lang Hanggang dito na lang Kung tunay ang paalam Wag ka ng magparamdam Dahil humihirap lang Hanggang dito na lang
Akala ko'y habang buhay ang awit Akala ko'y hanggang langit Kay haba pa ng kantahan Dito na ba tayo tatantan Kung ganito na nga ang tadhana Sarang pinto at bintana Dapat sigurong iwasan ang pagkatok saātin ng paraan Mga nakaugalian dapat ng pagbawalan Sunugin na ang mga larawan
Hanggang dito na lang Hangang dito na lang Ikaw ba ang nagbago O ako O tayo Baka tayo
Hanggang dito na lang Hangang dito na lang Kung tunay ang paalam Wag ka ng magparamdam dahil humihirap lang
Hanggang dito na lang Ang ganda na sana Bakit biglang nag-iba Ikaw ba ang nagbago O ako O tayo Baka tayo
gusto ko na lang mamatay
unti-unting nawawala ang iyong mga salita dahan-dahang naglalaho ang lahat ng pangako
napapansing lumalayo ang iyong tingin di na alam ang dapat kong gawin tuluyan ka na bang mawawala sakin
ang tamis at aruga na laganap sa simula ngayoāy nabaon na sa pusoāt isip na mapait di na maibabalik sa unang araw
ang pait at ang sakit na datiāy wala naman ngayon ay hindi na mailagan
ang tanong na walang sagot luha ang nadudulot sa ating mga mata
hanap-hanapin ang mga bulong sa gabi ulit-ulitin ang bawat kwento at sikreto natin hanggang wala na ang luha sa puso ko
hanggang sa muli tayo rin ang magtatagpo
O baka hindi na.
Oo nga.
San nga ba tayo pupunta kapag nagpakamatay tayo? Sa langit pa rin ba?
this just gets harder and harder everyday. will this get better? :(
M,
Walang araw na lumilipas na hindi kita naisip. Wala ring araw na lumilipas na hindi ko tinatanong sarili ko kung saan ba ako nagkamali. Iniisip ko pa rin nang paulit-ulit kung bakit bigla na lang nailang. Mahal, saan ba ako nagkulang? Sana sinabi mo, nang napunan. Sana sinabi mo...
C
kinda just wanna end it all
alam ko ako lang makakasolve nito
pero hindi ko talaga alam paano eh
is there a way out in here
ayoko na huhu pls just take me
soooo tiredĀ
i may be better off dead
masama, pero minsan parang gusto ko na lang magkasakit ulit kasi
parang mas okay pa yatang masaktan physically kesa emotionally
saka baka sakaling magkaroon ka ulit ng pakialam sakin
kahit konti lang
Happy February.
(or is it)
Hello, do I even cross your mind :(
iād rather not get a reply, than to get a message thatās out of pity, or out of obligation