Θέλω να γράψω ένα ποίημα για σένα.
Θέλω να γράψω ένα ποίημα για σένα. Μα σου μιλάω σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνεις.
Θέλω να γράψω ένα ποίημα για σένα. Μα οι λέξεις μου δε θα σε βρουν ποτέ.
Θέλω να γράψω για σένα.
Για τα χέρια σου Για τα μάτια σου Για τα σταθερά σου πόδια.
Για τον διάφανο λαιμό σου θέλω να γράψω.
Θέλω να γράψω ένα ποίημα για σένα. Μα αν δεν το διαβάσεις, τι νόημα θα ‘χει;
Θέλω να γράψω ένα ποίημα για σένα. Μα τρέμω να σε “χαρίζω” στους άλλους.
Φοβάμαι μη μάθουν για σένα.
Για τα χέρια σου Για τα μάτια σου Για το χαμόγελό σου.
Φοβάμαι μη μάθουν για το ζεστό σου γέλιο.
Θέλω να γράψω ένα ποίημα για σένα. Μα όσο για σένα γράφω, τόσο σε μοιράζομαι.
Θέλω να γράψω ένα ποίημα για σένα. Μα όσο για σένα γράφω, τόσο μικραίνεις.
Μικραίνεις.
Για τα χέρια σου όσο γράφω Για τα μάτια σου όσο γράφω Για την σίγουρη φωνή σου όσο γράφω.
Μικραίνεις.
Θέλω να γράψω ένα ποίημα για σένα. Μα όσο για σένα γράφω, σε ξεχνώ.







