Bazı şeyler anlaşılmak istenmez, açıkça söyleyemezsin ve kimse de anlamak için çaba harcamaz. Bu durumda aynı şekilde karşılık vermek mi gerekir yoksa tamamen çabalamaya devam etmek mi bilmiyorum. Kendini değersiz görmenin mantıklı bi sebebimi bilmiyorum ama kendine değer vermeyen bir insanın değer görmemesiyle de bu durumun ikiye katlanması çok kötü bir durum. Genelde belli başlı kurallar vardır, sen kendini sevmezsen kimse seni sevmez. Sen kendine değer vermezsen kimse sana değer vermez gibi. Hayatımda kendine değer vermeyen, kendini çok da sevmeyen insanlarla karşılaştım veyahut öyle olduklarına dair yalan şekilde yaşadılar bilmiyorum lakin hepsi için çabaladım, hepsi için uğraştım. Herkesin derdine ortak olmanın ağırlığını da iyi biliyorum. Kimseden karşılık görmeden kendini ona adamak bir aptallık mı yoksa fedakarlık mı onu da anlayamıyorum. Tek üzüldüğüm konu bu sorunun cevabını içinde yaşarken veremiyorum ama cevabını almak için farklı bir pencereden bakma fırsatı göremiyorum. Koşulsuz kimsenin beni merak ettiğini de görmüyorum. Çok uzun zamandır kötü olaylar veya yaşanmış iyi olaylar dışında kimsenin iletişim kurmak istediğini görmedim benimle. Anlatım ve dinlenim üzerine kurulmamış karşılıklı arkadaşlık muhtacıyım gibi. Durum kimseyi suçlamak ya da kimseye kötü hissettirmek olmadı hiçbir zaman. Sadece kendi durumumu çözmeye çalıştığım bir karmaşanın içindeyim. Bir insan neden kendini başkalarına adamaya bu kadar eğilimli olur? Bir insan neden yıprandığı ve bildiği bir durum için hiçbir şey yapmaz? Bir insan neden kendine dair hiç iyi bir eğilim göstermez? Ben neden kendim için çabalayamıyorum, içimdeki çabayı neden insanlara vermekten kendimi göremiyorum? Neden karşılığı insanlardan bekliyorum, tek bir gün bile kimsenin beni dinleyeceğini, dinlemek istediğini düşünemedim. Düşünemiyorum. Hala çabalıyorum ama. Çabam bitmiyor, kendimi kurtaramıyorum. Başkalarını kurtarmaya çalışmak beni bitirse de gücümden çekinmiyorum. Bitmesini umursayamıyorum. Elimden gelmeyen şeyler var, lütfen bir şeyleri tanımlamak da çözmek de farklı olsun benim bundan sonra benim için. Elimden gelen çabaya bu defa benim ihtiyacım var. Yardıma ihtiyacım var. Gücümü yitirmeden kendimi kurtarayım lütfen, yoksa ortada kurtarılacak bir ben de kalmayacağım.
