Beyaz

Sanattır, insanın şeytanlarını avutan.

[llosanei]

Ağlamakla ağlamamak arasında gidip geliyorum

[llosanei]

Keşkelerle geçirilmiş bir hayat; temizliğinden eser kalmamış köhne bir zihin. Çevresi prangalarla kaplı, benliğiyse çürümeye yüz tutmuş...

Yüzündeki maskeye aldanmak aptallık olur. Usul usul işlemiş zihninin kirli oyunları ruhuna. Beyazlığından eser kalmamış, şahit ol hayatının yalan üzerine kurulmasına!

[bitikduygular]

Hayatıma birçok insan girdi… Hepsi ‘farklısın’ dedi, ama hiçbiri bu farkın ne anlama geldiğini gerçekten görmedi. Tanıdıkça anladılar; belki onların vazgeçilmeziydim, belki de sessiz şifacısı… Kim bilir? Yine de günün sonunda yalnız kaldım. Çünkü ne kadar farklı olduğumu bilsem de iyileşmem gerekiyordu. Ve sonunda anladım: Şifacılar iyileştirilmez… Şifacılar kendi yarasını da kendi sarardı.

[bitikduygular]

Bir insanı tanımak, onun en sevdiği rengi ya da çok sevdiği yemeği bilmekle olmaz. Gerçek tanıma; ruhunu anlamaktan, benliğine dokunabilmekten, sessiz kaldığı anlarda bile ne hissettiğini görebilmekten geçer. Çünkü insan, küçük tercihlerinden ibaret değildir; asıl olan içindeki dünyayı fark edebilmektir.

[bitikduygular]

Sevdiği insanın nankörlüğüyle yıkanmış bir beden

[llosanei]

Geçmişte tanrıdan defalarca af diledim günahlarım adına, incilerim döküldü ruhumun derinliklerine acımasızca.

Fakat sen,

Sen günahlarım uğruna yanmayı tercih ettiğim çiçek...

Şehvetinin peşinde divâne olduğum o her an, bin kere daha düşmeyi tercih ettim ateşinin uğruna.

[llosanei]

Ruhunun zarafeti akar damarlarımdan

Usul usul iner dudaklarımdan benliğin;

Zemheri kadar meşakkatlidir oysa ki inan.

Müptelası olduğum zehirdir,

Her yudumda aklımı kaçırtır varlığın.

Gözlerimin aradığı şarap gibidir tenin,

Kokusuna daima muhtaç kalırım.

[llosanei]

Dilediğin kadar rol yap özün hep aynı kalacak.