Umarım içinizdeki kimsenin bilmediği savaşı kazanırsınız
One Nice Bug Per Day
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

Kiana Khansmith

if i look back, i am lost

❣ Chile in a Photography ❣

titsay

Origami Around
EXPECTATIONS

izzy's playlists!
cherry valley forever
Stranger Things
YOU ARE THE REASON
I'd rather be in outer space 🛸
Sweet Seals For You, Always
Jules of Nature
Keni

Kaledo Art
No title available

blake kathryn
d e v o n
seen from Germany
seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Australia

seen from Slovakia

seen from United States

seen from United States
seen from Singapore

seen from Finland
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Switzerland
seen from France

seen from United Kingdom
seen from Türkiye

seen from Singapore
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Spain
seen from United States
@locumdefuncti
Umarım içinizdeki kimsenin bilmediği savaşı kazanırsınız
"Düşünceler cehennemdir."
"Yaşamak istiyorum
Yaşamayı bu soğumuş cehennnemde
Ölü bir dost gibi içim titreyerek düşünmek değil sade,
Yaşamayı yaşamak istiyorum."
"Kaçtım kendimden, kendime varmak için."
geçmiş, geçiştirilmiş kırgınlıklarla doludur
"Zaman geçiyor, ama sem saati bilmiyorsun..."
"Gerçekten de yaşamak dediğimiz şey şu bir avuç yerde yaşlanıncaya kadar dolaşıp durmaktan mı ibaret; yoksa dünyada başka şekilde yaşamak da mümkün mü?"
"Birinin hayatının neresinde olduğumu çözemediğim zaman, hiç bir yerinde olmamayı tercih ederim. Çünkü belirsizlik, değersizliktir"
bugün varsınız yarın bi ihtimal
Acıya alışık olması, acımadığı anlamına gelmez. Sadece acısını belli etmemeyi iyi bildiği anlamına gelir.
her şey gelip geçiyor
kafamdakiler haric
"Descartes düşündükçe var olduğunu söylüyordu. Oysaki ben düşündükçe yok oluyorum.."
Oğuz Atay
burada değilsin. kendindede değilsin. çok uzaktasın fakat kafamın içindesin.
Kimse bilmemeli ama çok yoruldum. Anlayın, geçmiyor zamanla. Avutmayın, müzikle de toparlanmıyor. Büyüyünce de alışılmıyor. Sızım sızım sızlıyor her bir yara. Omzumdaki eğrilikten bahsetmek bile istemiyorum. Hareket edersem devrileceğim, kendime yenileceğim, kaybedeceğim. Yaralarım sızlıyor. Düğüm düğüm oldu boğazımda kelimeler. Bu kadar...
Artık öyle bi noktaya geldim ki günü, saati bilmiyorum. Neredeyim, ne düşünüyorum bilmiyorum. Ne için yaşıyor, ne için çabalıyorum, hangi şarkıyı başa sarıp sarıp duruyorum, en sevdiğim renk ne, neye kahkahalar atarım, neye kafa patlatırım bilmiyorum. Bir sürü anımın olduğu bir yere baktığımda içimi çürütürdüm, şimdi oraya bakmak bana nasıl hissettiriyor onu bile bilmiyorum.
İnsan gerçekten vakti geldiğinde mi ölürdü, yoksa yaşarken de ölmek mümkün müydü?
Bana baktınız ama beni görmediniz