Sinasabi ko na nga ba’t maglalaho ka,
Na simula pa noong una,
Ipinaramdam mo saaking
Walang dapat ipag-alala,
Nakakatawa, na sa ulirat ng aking mga mata,
Nag-aalanganing mga luha,
Paghihinagpis ng aking diwa,
At ang pagkamatay ng aking kaluluwa,
Iyan ang aking napala
noong inibig kita,
Simulan natin ang ating istorya,
Kailan na ba ulit tayo nagkakilala?
Joke, tinatanong ko lang baka iyong maalala,
Kung kailan ang buhay ko,
Ay pinasok mo,
Tunay ngang maligaya,
Ang pagsisimula ng bawat istorya,
Sa pagitan ng bawat hindi pagkakaintindihan,
Ay ating ipinakita,
Ang matamis na pagsinta sa isa’t-isa,
Oo nga’t tayo'y pinagtagpo,
Pinaglandi tayo,
Pinaasa tayo,
Ngunit malabo,
Tayo'y parang isang istorya,
Ako si Selena, pero ikaw si Elijah,
Ikaw si Juanito, ngunit hindi ako ang iyong Carmela,
Siguro nga'y tama ka,
Hindi tayo para sa isa’t-isa,
Pinagtagpo lang tayo ni tadhana,
Upang iparanas sa isa’t-isa,
Kung paano ang umibig, oh aking sinta,
Marami akong natutunan,
Mula sa ating karanasan,
Ang umibig ng lubusan?
Ay isa palang malaking kasalanan
Sa mundong ating ginagalawan,
Ngunit gaya ng sinabi ko noong una,
Tunay na maligaya,
Ang umpisa ng bawat istorya,
Oo aking sinta,
Ngunit mali parin tayo,
Dahil bawat istorya,
May wakas na nakatakda,
Matatapos, at mauubos.
Tayo? Nasa epilogue na tayo,
Kung saan, tapos na ang libro,
Kung saan sinasabi dito,
Ang pasasalamat, ng manunulat,
Oo, at matatapos na ako,
Gusto ko lang sabihin,
Isa sa dahilan, ng aking kaligayahan,
Ang ating naubos na pagmamahalan,
Hindi ko makakalimutan,
Na naging parte ka ng aking kariktan,
Siguro'y, ito na ang hangganan,
Hindi ko makakalimutan,
Ang iyong pangalan,
Mahirap man,
Unti-unti na din naman,
Kitang nakakalimutan, isang iyak isang tuka,
Kaya paalam na,
Mahal na mahal kita.
snowghoul
titsay
izzy806
kianamaiart
2087