#trip lang!

[lonelysifury]

Sana ngayong pasko

Pasko na naman ngunit wala ka pa Hanggang kailan kaya ako maghihintay sayo Bakit ba naman kailangang lumisan pa Ang tanging hangad ko lang ay makapiling ka

Sana ngayong Pasko ay maalala mo pa rin ako Hinahanap-hanap pag-ibig mo At kahit wala ka na Nangangarap at umaasa pa rin ako Muling makita ka at makasama ka Sa araw ng Pasko...

maririnig ko nanaman ang kantang to hahaha. 😂😂

[mylifeandtheunexpectedreality]

My Accounting-Pakwan Analogy

Dahil masyado akong nainspire sa pakwan kanina habang kumakain ako, naisip ko ang analogy na ito. Pero, wala, malakas lang siguro talaga ang trip ko.

----------------------------------------------------

Naisip ko kanina, ang pagaaral ng accounting (para sa akin) ay tulad ng pagkain ko ng pakwan...

Ang pakwan may part na puti (yung walang lasa), may buto, at yung mismong pula (di ko alam kung anong tawag, basta yung masarap na part).

Ako, kapag kumakain ng pakwan inuuna ko yung puting part. Yung walang lasa, kadalasan kasi nasasama yun pag naghihiwa. Yung puting part, maihahalintulad mo sa bitter beginnings natin sa pag-aaral. Kapag nagsisimula tayo, di ba, di naman ganun kadali? Di ganun kadaling intindihin yung mga concepts kapag nagsisimula pa lang tayo.

Pero kahit walang lasa yun lamang tyan din yun! Ganun din sa mga bitter beginnings natin, may natututunan tayo roon at nagiging foundation yun ng knowledge natin sa accounting. 

Yung mga buto, diba minsan nakakagat (aray!) natin, nalulunok (gulp!), inululuwa, inaalis, at minsan iniiwasan. Parang yun yung trials/problems/lessons/professors na hinaharap natin habang nag-aaral tayo. At saka pang laman tyan din yung buto! Hehe! Pero yung mga buto, diba itinatanim yun at kapag tumubo nagkakaroon ng bunga. Ganun din yung mga trials/problems/lessons/professors, may natututunan tayo mula sa mga yun at magagamit natin sa buhay natin. Nagiging foundation din natin yung mga yun.

At syempre yung pinaka laman, yung red part, yung masarap. Yung part na yun diba, tumatamis habang papalapit sa gitna, pero at the same time padami ng padami yung mga buto. Ganun din sa pag-aaral natin ng accounting, habang tumataas yung year natin pahirap din nang pahirap. Pero pag nagtapos tayo at naging CPA na, yun na yung gitnang part, yung pinaka matamis na part. 

Eto pa isa, diba kadalasan, ang cut ng pakwan ay triangle? Parang mga accountancy students yun. Madaming nagte-take ng Accounting pero habang tumataas yung year pakaunti rin nang pakaunti. 

To summarize:

We start with bitter beginnings and along the way we will encounter roadblocks and challenges that will make us want to quit. But these challenges will make us a better & tougher person. And of course at the end of the journey it will definitely be sweet and worth it. 

And of course that end will be the start of a new beginning, a new journey.

Kain lang nang kain este, aral lang nang aral. Sa huli tayo rin ang magbebenefit at syempre huwag kakalimutan ang pagdarasal.

Ora et Labora.

^_^

[arvz020]

Dear Followers! kung maka dear followers parang ang dami!hahahaha

What's on tumblr stay's on tumblr.. OK??? :)

[plexybol]

trip lang!

nasa likod lang kami ng 4th flr IHM bldg namin may inaantay ako, sa kakaantay binuksan ko ung sliding window ng bldg namin hanggang sa lumabas na ung kausap ko..

Plexy: (may tinuturo) Makati na ba un? 

Earvin: oo ata? tapos Manila na ung katabing part (may tinuro din)

Plexy: eh san ung Alabang dyan? Yun ba?

Earvin: Siguro?

Plexy: eh eto! anung bldg to?

Earvin: di ko alam!! anu ba google ba ko? hahaha.

Plexy: hahaha.. google map!

tas marami na kaming tinuturo, pati ung bahay ng classmate namin hinanap namin

Plexy: eh yun, alam mo ung bahay na un? alam mo kung kanino?(may tinuturo na naman ako)

Earvin: hindi eh!

Plexy: ah,, ako din hindi ko din alam eh! 

Earvin : %&$*(^)*! 

sabay tawa kaming dalawa. ahahahaha.. tengeneng trip e noh?