Marokko is Afrika. Hele andere cultuur, andere mentaliteit. Geen uitrust vakantie dit, veel nieuwe indrukken verwerken. Neem onze eerste dag in Marrakech. Uren rondgedwaald door de stad, met een plattegrond en reisgids in de hand. En door iedere man die we langsliepen werden aangesproken om iets te kopen of de weg te laten wijzen. Een jongen heeft ons savonds geholpen thuis te komen toen we verdwaald waren. Toen ik hem vier dirham gaf als dank (meer dan de helft van een taxirit), vond hij dat te weinig en werd hij handtastelijk en brutaal. De dag erna liepen we een verlaten straat in en stuitten om de hoek op een tienjarig jongetje die ons de weg wilde wijzen en om geld vroeg. Wij vriendelijk afwijzen, maar toen we terug naar de drukkere weg liepen gooide hij tot drie keer toe een steen naar ons toe. Gelukkig was hij er niet zo goed in. Of gisteren toen Katy, de verhuurder van onze airbnb kamer, ons vroeg te helpen want een huurder in een ander huis was stampij aan het maken en ze wist niet waarom. Toen wij als tolk fungeerden vertelde de man zijn verhaal: Hij was homo en zijn vriend lag in het ziekenhuis. Hij was journalist en had afgelopen jaren twee moord- en kidnappogingen achter de rug. Zijn verhaal was zo spannend dat uitgevers hem vroegen het op te schrijven en ze wilden het laten verfilmen. Hij had parkinson waardoor dat schrijven niet zo vlotte. Op het moment werd hij nog achtervolgd. En nou komt het: 's nachts had hij iemand vanuit het huis waar katy en wij sliepen horen bellen en zijn naam genoemd. Daar moest Katy bij betrokken zijn, want het is haar huis. Dus hij was druk bezig zijn advocaat, de zwitserse ambassade en de lokale politie te bellen om haar op te laten pakken. Daarbij had hij in het internetcafe om de hoek gezien dat "het php adres" van zijn zwitserse bank in autosuggest stond, dat kan ook geen toeval zijn. Nouja, wij hebben dit verhaal aan Katy duidelijk proberen te maken (lang leve google translate), waar ze goed van schrok. Deze vent had immers haar huissleutel! Een paar uur later stond Pipo weer voor onze deur, met rugzak op. Hij ging naar de politie maar wilde graag dat ik hem vergezelde, want ik was zo'n onschuldige student en hij durfde niet goed alleen over straat. Nou mooi niet dus. Zowaar werd Katy 's middags gebeld door de toeristenpolitie, dat er een verstrooide man voor ze stond. Katy heeft het verhaal nogmaals verteld, dat deed de man zijn verhaal natuurlijk ook niet veel goed. De volgende ochtend heeft Katy haar slot vervangen en hopelijk is dat einde verhaal. En dan vandaag, een jongen bij een kapotte auto opgepikt, naar zijn huis gebracht en daar door zijn broer omgeluld om mee de woestijn in te gaan op kamelentocht, vier dagen en drie nachten. Spannend om met een klein groepje de woestijn in te gaan, zandduinen te zien, slapen onder de sterren. Tegelijkertijd betalen we er een astronomisch bedrag voor. Het gevoel afgezet te zijn overstemt het gevoel een avontuur aan te gaan helaas, hopelijk is dat weg zodra we op de kamelenrug zitten... Een hoop avontuur dus! En daarnaast ook prachtige schouwspelen van arabische kunst, mooie trommelmuziek in de woestijn en in de stad, een aangename ontmoeting met twee mannen op La Place bij een gemberthee-tentje, heerlijk eten, wonderlijke sterrenhemels, prachtige uitzichten van diverse dakterrassen, kortom een kijkje in dit exotische land. En dat na nog maar vier dagen... Ze zeggen dat je je geest flexibel moet houden. Nou daar helpt zon vakantie wel bij!
dailybridgerton
vaporwave
andulkaphoto
pixelskylines
baratheonpilled
dededos
2087