14 Ιουνίου 2023
Σήμερα είναι μια διαφορετική μέρα από τις υπόλοιπες. Ξυπνάς το πρωί ,πίνεις τον πρώτο καφέ , καπνίζεις το πρώτο τσιγάρο, το ρίχνεις στο διάβασμα , πας για τον απογευματινό σου καφέ , την βραδινή σου μπύρα και στο τέλος καταλήγεις στο άδειο κρεβάτι σου. Και θα μου πείς εσύ τώρα τι το διαφορετικό υπάρχει σε όλο αυτό; Η απάντηση είναι απλή. Μέσα σε όλη αυτήν την καθημερινή ρουτίνα υπήρχε ένας άνθρωπος ο οποίος σου έλεγε το πρώτο καλημέρα , σου έδινε το πρώτο φιλί, σε ρώταγε πως πάει το διάβασμα και πως πιστεύει σε εσένα , διασκεδάζατε , χορεύατε , μιλάγατε και στο τέλος της μέρας κοιμόσασταν αγκαλιά . Ένας άνθρωπος που σε έκανε να νιώθεις ξεχωριστός. Και ξαφνικά αποφασίζει να εξαφανιστεί από την ζωή σου κι αυτό γιατί;
Γιατί είναι συναισθηματικά ασταθής. Γιατί πληγώθηκε στο παρελθόν και δεν θέλει να ξανά επαναληφθεί η ίδια ιστορία. Και σκέφτομαι εγώ ποσό δικαιολογίες μπορεί να ηχούν όλα αυτά μέσα στο μυαλό μου. Πόσες χαμένες ελπίδες; Ποσά χαμένα όνειρα; Αξίζει να σε περιμενω; Και η πιο σημαντική ερώτηση : «Γιατί πάντα τους ανθρώπους με τις πιο αθώες καρδιές αντί να τους αγαπούν τους χρησιμοποιούν;»