@mavilerdekaybolduk - Tumblr Blog

Karanlık çöküyor şehre, yokluğun etrafımı sarıyor. Bir sen oluyor bütün şehir, bir senin hayalin aydınlatıyor geceyi.

duvarları sevgisinden büyük olanlarla anlaşamıyorum ben şefkatin, kıyamayışın, saf sevginin gücüne inanıyorum

Mesela karşımdaki insan beni ne kadar üzmüş olursa olsun, benim yüzümden üzülmesini istemem. Çünkü biri yüzünden üzülmenin ne kadar yıkıcı ve ne kadar çaresiz bırakan, insanı içten içe çürüten bir duygu olduğunu biliyorum. Kimseye bunu yaşatacak kadar kötü olmak istemem.

mavilerdekaybolduk

Hey Tumblr, bugün ben doğdum daha doğrusu doğmuşum benim seçimim değildi. Bu yazıyı büyük ihtimalle kimse okumayacak ama yine de yazıp rahatlamak istiyorum. 17 yaşına girdim ve çok kolay olmadı bu. Hayatla çetin bir mücadelem oldu, sıkıntılar çektim, sağlık sorunlarımla savaştım ve ölmedim, yaşadım. Peki ne için yaşadım? İşte bu sorunun cevabını bulamıyorum. Yaşamdan zevk almıyorum uzun süredir. İnsanların sahteliğinden, gösterişçiliğinden bıktım. Küçüklüğümden beri en ufak şeye bile ağladığım için sulugöz demelerinden bıktım. Erkekler ağlamaz kanısı yüzünden gizli gizli ağlamaktan bıktım. Duygularımı saklamaktan bıktım. Ağlayamayan anlayamaz. Anlamak için ağlamalıyız. Geçmiş pişmanlıklar için, biten dostluklar için, sevdiğimiz insan için ve daha nice nice sebepler için ağlamalıyız. En önemlisi de anlamak için ağlamalıyız. Ben bu yazıyı yazarken ağlıyorum ve neden ağladığımı bilmiyorum. İnsanların hiçbir zaman hoşgörüyle ve nezaketle davranamayacakları için ağlıyorum. Bir zamanlar en yakın dostum sandığım, kardeşim dediğim insanın bana çok kötü bir darbe vurduğu için ağlıyorum. Bir daha insanlara güvenemeyeceğim için ağlıyorum. Ben ağlıyorum okuyucu sende ağlayabilecek misin? Beni anlayabilecek misin?

İnsanlardan soyutlandım. Yalnız kalmaktan hoşlanmaya başladım. Kitaplardan başka kimsem kalmadı. Sanırım, ben artık değiştim.

22.07.2020 / 03:12 💔

mavilerdekaybolduk

Aradan 2 sene geçti ve bugün 19 oldum. Ama maalesef o günden bugüne pek değişen bir şey olmadı, yine mutsuz bir gece. Kısacası insanlar beni anlayamadı :')