Dünyadasın ve bunun çaresi yok!

Kaledo Art
wallacepolsom
Xuebing Du
$LAYYYTER
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
hello vonnie
Sade Olutola

Andulka

shark vs the universe
occasionally subtle
trying on a metaphor
Show & Tell
we're not kids anymore.

Kiana Khansmith

blake kathryn

No title available

oozey mess

@theartofmadeline
almost home

Janaina Medeiros

seen from Switzerland
seen from United States
seen from Pakistan

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Canada
seen from United States
seen from Malaysia
seen from Venezuela

seen from France
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
@mavinin-izi
Dünyadasın ve bunun çaresi yok!
Bir cam kırıntısı gibiyim, paramparça. Her yıla bir iz bıraktım. Zaman aktı, ben çoğu zaman yarım kalsam da, bir yanım hep tamamladı eksiklerimi. Gidenlerden ders, kalanlardan güç aldım..
daha tanışamadığım elin kızıyla kurduğum hayaller
Sorun yokmuş gibi davranıyorum çünkü nasıl olduğum kimsenin umrunda değil. Kafamın içi çok dolu. Atlatamadığım büyük savaşlar veriyorum ve vücudum bu kadarını kaldıramayacak kadar yorgun.
beynim o kadar aktif şekilde beni üzecek şeyler buluyor ki inanamazsınız
bazen ben bile bana ulasamiyorum
artık konuşmuyoruz ama bazen ansızın; ani aramalarda alışılmışlığın ve birbirimizi bilmenin samimiyetini hatırlıyorum.özlüyorum ve hep özleyeceğim.çektiğim anlıkları “hemen ona atmalıyım” demeyi ve ne kadar kötü çıktığını düşünsem de hiçbir zaman öyle hissettirmemeni özlüyorum ve hep özleyeceğim.bir şeyin ss’ni alıp sana atmayı ve uyum sağlamanı bazen özlüyorum ve hep bazen özleyeceğim.birbirimize her şey hakkında konuşabiliyor olmamızı bazen özlüyorum ve hep özleyeceğim.o garip ve özel bağımızı,süper güç gibi birbirimizle alakalı her şey hissetmemizi bazen her zaman özlüyorum ve her zaman bazen özleyeceğim.ancak buna ne olursa olsun hep sahip olduğumuzu ve bunun değişmeyecek tek şey olduğunu biliyorum.bu içimi rahatlatan en özel şey.çocuk halimizi özleyeceğim,birlikte büyümemizi de.birbirimizi her konuda desteklememizi,gereken her konuda kızmamızı ve çoğu zaman olması gerekeni yapabilmemizi özleyeceğim.bu sevgi kesinlikle gerçekti ancak biz henüz sevmek ne demek,nasıl sevilir ve nasıl sevinilir bilmiyorduk.birbirimizle öğrendik ancak çok yıprandık.doğru gelmiyor olabilir,doğru hissettirmiyor olabilir,ancak bunlara rağmen doğru olanı yapıp uzaklaşmalıydım,senin gibi.belki beni hiç affetmezssin,belki de bana hiç kızmamışsındır.bilirim,konuşmasam da anlarsın beni çoğu zaman.ikimizde içten içe biliyorduk olamazdık,ne arkadaş ne de başka bir şey.şuan ki halimizle olamazdık.çünkü ikimizde acı içindeyiz.biz henüz çok genciz ve sanırım birlikte iyileşmeye çalışmanın tek iyi yanı varlığımızın verdiği rahatlıktı.bu rahatlığın arkasında biz hep acılarımızı birbirimize bulaştırarak iyileşmeyi durdurduk.ya da ben durdurdum ve bulaştırdım sadece,bilmiyorum.ben belki hala anlayamıyorum ama sen nedenini anla.biliyorsun.yaptığımız tüm yanlışlara,tüm çocukluklara,söylediğimiz tüm yalanlara,söylenen her kırıcı cümleye rağmen seninle tanışmak güzeldi ve seninle iyi ki tanışmışım.kızıyorum ama kin tutamıyorum.açık olacağım,kimseye eskisi gibi özel şeyler hissedemiyorum,özel bağlar kurmuyorum.duygularım varla yok arası her şeye ve herkese karşı.fazla yıpranmış ve solmuş bir sayfa gibiyim ama yazılarım hala aynı.sana da eski hislerim yok artık.sen sadece rüzgardaki küçük kokularda akla gelen güzel anılar gibisin artık.anılarımda hep güzel kalacaksın en büyük yaralarımdan biri olsan da.iyi ki hayatıma girdin.iyi ki tüm o güzel duyguları birlikte yaşadık.seni aslında hiç kötü hatırlamıyorum ne kadar tersini söylesem de endişelenme.sen hep benim için kızılay kan bağışında bana yardım için gelen güzel kalpli kız olarak kalacaksın.ancak kalacaksın işte.sen geçmiştesin şu an da değil.ancak senin de dediğin gibi biz düzgün ve net bir vedayı hak ettik.bu benim sana olan ve ikimizin de içini rahatlatacağını düşündüğüm vedam.hoşçakal çocukluğum.
12 Şubat 2025
Olmak istediğim yerlerde olamamakla sınanıyorum
Çünkü kalp, akıldan çok daha geç kabullenir bazı şeyleri.
Öyle büyümüş ki içimizdeki yalnızlık, sevilmeyi beklerken, beklemeyi sevmişiz. Beklerken de yavaş yavaş ölmeyi seçmişiz.
Cemal Süreya
Güvendik inandık ve yanıldık hikayenin özeti bu.
benim için vazgeçmek öyle kolay değildi. sen bir kere bile bizi düşünmeden rahatça uyurken ben bu balkonda kaç sigara söndürdüm kaç göz yaşı döktüm bir kere bile ruhun duymadı ama bilirim ki Allah kırılan her kalbin hesabını sorar
Sonra birdenbire, kimseyi suçlamayan, faydasız tartışmalardan kaçınan, gidenlere sakin bir şekilde bakan ve darbeleri şüpheli bir sessizlik içinde karşılayan birine dönüşürsün.
"Sanmak insanı ziyan eder. Konu her ne olursa olsun."
sırtını yasladığın yerden hiç devrilmemişsin, beni bilemezsin.
Neden böyle oldu bilmiyorum ama beni bu kadar üzmene gerek yoktu söyleseydin giderdim...