Αυτό δεν είναι ένα μέρος για όσους αναζητούν βεβαιότητες. Είναι ένα καταφύγιο για τους ανήσυχους, τους μελαγχολικούς, τους ερωτευμένους με τις ιδέες και όσους ξενυχτούν παρέα με τις σκέψεις τους. Γράφω για τη μοναξιά που κρύβεται μέσα στο πλήθος, για την επιθυμία να ανήκεις κάπου, για τον έρωτα, την απώλεια, τον χρόνο και την αδιάκοπη αναζήτηση νοήματος. Αν έχεις νιώσει ποτέ ξένος ακόμη και μέσα στη ζωή σου, αν βρίσκεις ομορφιά στα θλιμμένα πράγματα και παρηγοριά στις λέξεις, τότε ίσως βρεις ένα κομμάτι του εαυτού σου εδώ
"Τοξικό νόημα αλλα νομίζω αντικατοπτρίζει ακριβώς αυτο: εχεις ερωτευτεί καποιον παραπολυ τον εχεις αφήσει να ρθει πολυ κοντά σου,αλλα, κατι πάει στραβά. Δεν ειναι για σενα το νιώθεις στα σώθηκα σου..αλλα πλεον ειναι πολυ αργά.. τα χεις δώσει όλα..δεν μπορεις απλά να προχωρήσεις..οπότε αφήνεις τον εσωτερικό σου κόσμο απλα να καεί απο τον πονο"
Αυτή ηταν η δική μου ερμηνεία ποια ειναι η δική σου?
"Ένας μικρός θάνατος, αυτο συμβαίνει μέσα σου όταν αυτο το ένα άτομο αρχίζει να σε αγαπάει αληθινά..να σε "αγγίζει". Κάτι άλλο καινούργιο αναγέννιεται που σε αφήνει να αναπνεύσεις διαφορετικά απο ότι πριν και σε φέρνει ξανά κοντά στην ανθρώπινη υπόσταση σου. Γιατί αυτο κάνει η αγάπη, σε κάνει παλι άνθρωπο "
Αυτή είναι η δική μου ερμηνεία του τραγουδιού, συμφωνείς ή ποια ειναι η δική σου?