Love&sun☀️

Yanmış bir adamın yakışıklı cesedini öpüyorum kanı çekilmiş kuru damarlarından.

[memories]

Bu bir mayisinyirmiikisi müzesidir.

[cokfazlayoruldum]

Ben en ufak ilgide kafasında tonlarca simli hayal kuran bir malım.

[userunavable-deactivated2025051]

[kosmogrl]

sometimes I think I don’t like myself but if i’m being honest that’s not true. I don’t like some things that happened to me and I don’t like that I have to deal with the aftermath of them but I am always trying my hardest and I’m still here and I’m great for that. I think I don’t give myself enough credit for that

[heavensickness]

baby girl i can get melancholic and sentimental over things you can't even imagine

[abitofverda]

bak bende yalan yok vallahi billahi. sen o kadar güzelsin ki artık o kadar olur.

[abitofverda]

(abitofverda)  eğer yapabilseydim, kendimi senin ceplerine sığdırırdım.

@feyezan‘a ithafen.. <3

[heraclesw-deactivated20220825]

‘’sen yine çok güzelsin, başına gelenler seni hiç üzmesin.’’

[birmelegingunluklerii]

saçtan öpmek... bayılıyorum bu şefkat dolu harekete

[birmelegingunluklerii]

[birmelegingunluklerii]

[9-93]

[quase-heroi]

[dantecimselam-deactivated202304]

üçüncü kadehten sonra ağlama sebebim genelde galerici çocuklar, eve nasıl dönücem, eve dönmek istemiyorum oluyo

[wehuzunngeldi]

uyuduğum rüya, uyandığım dünya... bir deniz bir denize taşınacak bu akşam. bir adam tiftiklenmiş pamuklar gibi çoğalıp duracak. gece sokaklarına köpükler yürüyecek. yalnızlık birden kalabalık olacak. uzaklık susacak. buluttan ve topraktan iki avuçla kucaklayacağım seni. ağzın gözlerinden önce ışıyacak. canımdaki göz göz hayal.

evin dünya artık...”

[lesbianarthistory]

Jenna Gribbon – Riding Above Ground, with You (2020)

[tasikardi]

unutamamaktan deliriyorum. biliyor musunuz benim evim birkaç kez yıkıldı. ben hala ilk taşı kimin attığını hatırlaya hatırlaya deliriyorum.

o kadar büyüdüm ki bazen kapıdan geçemiyorum. kapıdan sığmıyorum. önce ayağını mı geçirirsin kolunu mu uzatırsın başını mı nasıl, birkaç aydır o kadar büyüdüm ki bazı eşikleri aşamıyor bazı kapılardan boynumu eğsem de geçemiyorum. ya nasıl ya hayat. nasıl oldu yani. anlamıyorum.

insanın ağrılardan ve günlerden sonra evine dönmesi. odanın kapısını açınca ağlayarak geri kapatması. “nereden başlayacağımı bilmiyorum aslı.” insanın ablası kollarında ağlar mı ya. benim ablam çocuğum oldu büyütemiyorum. benim babam oğlum oldu elini bırakamıyorum. annem kızım oldu sürekli sırtını kolluyorum. tamam da ben bunları aynı anda hangi elimle hangi kolumla hangi gücümle. kaldıramıyorum.

allahım seni çok seviyorum. lütfen sen de babamın kalbini ablamın karnını annemin gözlerini sev. bizim gemimiz batıyor bildiğim bütün duaları unutuyorum.

olabilir mi diyorum ya. olabilir mi gerçekten, ellerimiz kıymık dolmuş düşünsene, karıncalar kalbimize yürümüş, hiç mendilimiz yokken ağlamamız tutmuş, hastaneler ve hastaneler, bizim ağrılarımız çokmuş, öyle bir zamanda, cebeci yokuşundan inerken yumrukladığımız direksiyon, frene basamayan ayaklarımız, annemizin her gece ağladığını bilip hiçbir şey yapamadığımız zamanda, ulan çok kötü şeylerin ortasında biri gelip unuttuğumuz çiçeklerimizi sulamış olabilir mi. mutfakta yeniden çorba kaynatmış olabilir mi, biri bizim yıkılmasını beklediğimiz duvara ellerini dayamış olabilir mi. olamaz canım. benim bu yıl üç kez çenem kilitlendi olsa bir kere kilitlenirdi iki kere kilitlenirdi üçüncüsü olmazdı diyorum.

yine de sana koşuyorum tam vardığım anda suratıma bir kez daha tokat indirebilmen için. ööyyyyyle arsızım ki vurdukça geliyorum. canım yandıkça geliyorum baksana nasıl. merhametsizliğin gözlerini dolduracak kadar geliyorum. ben sana yenilmeye geliyorum savaşamamaya dövülmeye kendime vuramadığım tekmeleri karnıma yerleştirmeye geliyorum. beni yenemiyorsun çünkü ben sana bacağını kırmış at gibi geliyorum ya. yine de seni çok seviyorum yaşamak. tırnaklarımın içine de dolsan seni çok seviyorum. ben de böyle yaşamakla deliriyorum, çenemde birkaç kilitle falan. sevgili yaşamak, ben aslında hep seni bulmak için dönüyorum.