Pissenbedden en Mierenneukers
De krant, ik ben er mee opgegroeid. De krant, in de 20ste eeuw was hij onmisbaar voor mij. De krant, ik lees hem nog steeds al ben ik voor een groot deel wel overgestapt naar de digitale versie. De rol van unieke nieuwsbron heeft de krant voor mij al lang niet meer. En hoewel de liefde nog steeds groot is, weet ik dat ik bij leven afscheid ga nemen van dit papieren medium. Het nieuws. Het nieuws blijf ik opslurpen. Gulzig uit alle media die mij ter beschikking staan. Dat verandert niet. En toch, er vallen er slachtoffers in het nieuwe mediageweld. De ‘Speurdertjes’ verdwenen al. ook de hilarische contactadvertenties zijn een stille dood gestorven. De volgende slachtoffers zijn de ‘Brievenschrijvers’. Betweters, moraalridders en aandachtshoeren: allemaal hadden ze hun hoekje in hun favoriete krant. Maar de krant moet ze niet meer en de aandacht wordt verdeeld onder miljoenen Twitteraars, Facebookers en bloggers. De Telegraaf heeft zuur, xenofoob en analfabeet Wakker Nederland al naar de ‘Reacties’ verbannen. Daar vragen ze zich vooral af ‘in welk land we leven?’ en geven Wouter Bos van alles de schuld. (Is je wel eens opgevallen dat Telegraaf lezers altijd twee PvdA leiders achterlopen wanneer het om de schuldvraag van alles gaat? Nu krijgt Wouter de schuld, in Wouter’s tijd was Wim Kok de kwaaie pier en toen Wim de scepter zwaaide, was Joop den Uyl de architect van alle ellende die ons Vaderland overspoelde). Wanneer ik de voornemens van deze reaguurders mag geloven, vertrekken ze binnenkort met een oude sok vol geld naar een buitenland waar ze geen last hebben van De Belastingdienst, stomme regels, banken, Moslims, socialisten, Joop/Wim/Wouter/Diederik, zakkenvullers, graaiers, Hoge Heren, een klote zorgsysteem, ondeugdelijke scholen, vastzittend verkeer, hoge boetes, Zwarte Piet critici en heel slecht weer. Turkije wordt wel eens genoemd als alternatief… Aan de andere kant van het spectrum verdwijnt de fijnbesnaarde, scherpe, moraliserende pen van de Volkskrant Brievenschrijver. Ik kan me goed voorstellen dat daar op de redactie nog handgeschreven of getypte brieven met persoonlijk briefhoofd op handgeschept papier binnenkomen. Geen idee van de 21ste eeuw maar wel even pedant de verlovingsdatum van Wim Kan en Corry Vonk corrigeren of de tekst van een lullig kinderliedje uit 1929 uitschrijven (“mijn vader zong dat namelijk altijd zachtjes terwijl mijn moeder zijn vlinderdas knoopte en er een liefdevol klapje op gaf”). Gewoon lekker voorbij gaan aan de humanitaire ramp die Ebola in West-Afrika veroorzaakt en de redacteur er fijntjes op wijzen dat het buurland niet Guinee Bissau is maar Equatoriaal-Guinea. “Who gives a fuck? People are dying! Verdomde mierenneuker!” Wat zal ik ze missen. Wat zal ik Gerard H. Peeters uit De Heurne missen. Hij betrapte de lanterfantende lamzakken van de Volkskrant ‘Sir Edmund’ redactie op een ongelooflijke stomme blunder. Eentje die de hele dierenwereld op zijn kop zou zetten. Eentje die – als er niet tijdig wordt ingegrepen – de bijl aan de wortel van de Darwin’s theorie is. Eentje die zonder correctie een gezellige pubquiz kan doen ontaarden in een grimmige vechtpartij. Een dikke fail die het schaamrood op de kaken van iedere kreeft doet verschijnen. “In uw bericht (…) worden pissebedden aangeduid als insecten. Dat is onjuist. Het zijn kreeftachtigen.” Gerard Peeters heeft gesproken. Wij loven de Heer.