Mell.

[mellanncholia]

Można pozbierać się po wszystkim, jednak nigdy nie zdąży się zrobić tego w całości, zawsze jakiś okruszek schowa się gdzieś pod szafą. Gorzej gdy tym okruszkiem jest serce

[mellanncholia]

[mellanncholia]

[mellanncholia]

Jesteś

Jak rzeka

Czasem

Porywasz mnie

Swoim nurtem

Czasem

Zdumiewasz spokojem

Czasem

Tak zawiłe masz zakręty

W swojej głowie

[mellanncholia]

4.02.2018

Mam dość świata bez Ciebie; życia bez Ciebie; życia z myślami, że tak zwyczajnie teraz będzie, nic, całkowite i zwyczajne nic. Mam dość nadziei, którą mi dałeś. Nadziei, na to, że mogłabym być dla kogoś najważniejsza. Nadziei na miłość, na istnienie miłości. Na istnienie miłości we mnie. Czym właściwie jest miłość?

Czasy, w których mówiliśmy o stanie, nie tylko chwilowym uczuciu; czasy, w których mówiliśmy o wieczności, namiętności, bezgranicznej opiece i zwyczajnym trwaniu - już minęły. Przyszły czasy, w których wszystko ma swoją etykietkę, termin zdatności do spożycia. Czasy, w których każde z uczuć to zaledwie ułuda, bo - proszę Cię - czego oczekiwać mogłaby taka dziewczyna jak ja? I czy ma prawo oczekiwać czegokolwiek.

Bolą mnie miłości, których nie przeżyłam. Bolą mnie namiastki, które dostałam i te wszystkie kruche kawałki mojego serca, które rozdałam zbyt lekką ręką.

Bolą mnie momenty, w których zdaje sobie sprawę, że nie mam siły, żeby wierzyć w szczęście

To że kiedyś nadejdzie

Bo zwyczajnie nie mam siły

Chciałabym żyć w świecie, w którym wybierasz mnie

I może nie żyjemy długo ani szczęśliwie

Ale żyjemy - razem

I przez te parę chwil (,bo przecież nic nie trwa wiecznie)

Mogłabym pływać w błękicie Twoich oczu

A aktualnie zdążyło mi się tylko utonąć.

[mellanncholia]

Kiedy patrzę w Twoje oczy

Zastygam w niemym błaganiu,

Tak jak Izolda

Której Ciało kruche zastygało

przy ciele ukochanego

Myślę wciąż

Co tak naprawdę w nich dostrzegam

Czy to ukojenie

Opieka

Czy może urojenie

Obca mi ziemia Twoich rąk

Drżeń

Uczuć

Obca mi ziemia Twojej miłości

A ta po której stąpasz

To matka tylko

Płacząca nad losem swej córki

Która nim w kwiat się przemieni

Za ukochanym zwiędnie

 Jak fiolet róży darowanej we śnie

Bo cóż darować możesz jej prócz pocałunku

Muśnięcia i obietnicy

Cóż darować jej możesz

Prócz ułudy

Nadziei

która krzepi jej serce

Zabijając duszę

Och

Tak naiwna przecież

Taka niewinna

Po cóż zamieszania tego stała się przyczyną

Taka oschła

Taka przejrzysta

Bo zniknąć chce

Jednak nadal bywa

Bywa

Jak nasza miłość

Nie miłość

Zauroczenie

Nie zauroczenie

Pożądanie

Nie pożądanie

Czy więc gdy umrę

Zniknę juz bezpowrotnie

Czy zdradzi nas kiedyś

Głogu gałąź?

[mellanncholia]

20 01 18

Zastanawiam się czasem

Czy twoje oczy są moim powietrzem

Niebem

Czy są tylko wiecznością w której tonę

Czy rzeką

Choć jedyne czego pewna jestem

To ułuda w nich

I braki

Wielkie braki

We mnie

[mellanncholia]

26.01.18

Czasem kiedy patrzę na Ciebie

Z daleka

gdy idziesz

A ja mogę całego Cię objąć

Wzrokiem

Zastanawiam się

Czy kiedykolwiek objąć będę Cię mogła

Sercem

[mellanncholia]

Ja: Wciąż tylko widzisz to co chcesz widzieć, a nie to co dzieje się w rzeczywistości.

On: No nie do końca.

Ja: Od kiedy?

On: Od zawsze, nie widziałem Cię jeszcze nago

[mellanncholia]

Nie wiem czy bardziej plączesz moje myśli

Sumienie

Czy włosy

[mellanncholia]

Nazywasz mnie kwiatem

Bo gdy zrywają mnie od matki ziemi - usycham pospiesznie

I więdnie we mnie miłość gdy słyszę strzały

I więdnie we mnie życie gdy cios Twój przyjmuje na siebie

A mówili że różami nie stworzę barykady

[mellanncholia]

[mellanncholia]

[mellanncholia]

[mellanncholia]

21.08.17

Znowu jest źle Coraz częściej myślę o kolejnej próbie Coraz mniej radze sobie z tymi myślami Proszę niech znajdzie się ktoś kto to zatrzyma Nie wiem jak żyć dalej nie potrafię

[mellanncholia]

Miłość jest ciszą

[mellanncholia]