My Perfect Diary

Letra ang sandigan sa t'wing nakakaramdam ng kalungkutan.

[melodiiiiyaaaa]

Kapag nagmamahal pala ang isang tao marami kang matututuhan mula sa kanya. Anim na buwan mula ngayon malapit na tayong humarap sa altar. Panalangin ko nawa'y maging ligtas tayo sa lahat lalo at nalalapit ang pag-iisang dibdib nating dalawa.

Alam mong mahal kita kaya naman mas lalo pa kitang mamahalin.

[melodiiiiyaaaa]

Gago to ehh

Itong putanginang Marinella Javier na ito akala mo kinaganda niya pangangabit. Gusto alam mo na ngang MAY GF nangangabit ka pa PUTANGINA MO

[melodiiiiyaaaa]

Sinusubukan ko muli magsulat ng mga tulang may pag-ibig ngunit para bang may tanikala sa aking kamay na pilit na pumipigil.... Bakit at paano?

[melodiiiiyaaaa]

It's been a year!

Sobrang tagal ko nang hindi nakapag-post dito sa tumblr. Ewan ko kung bakit naisipan ko ulit mag-post. Hehehe

[melodiiiiyaaaa]

Thank you Red Centaurs and Sir Froilan for making me happy! Sa pa-surprise kahit alam kong su-surprise niyo talaga ako HAHAHA

[melodiiiiyaaaa]

Love yourself first 😍

[melodiiiiyaaaa]

You are my sunshine

My only sunshine

[melodiiiiyaaaa]

And now. I finally said YES. No more dramas, we are officially Tangi 😘Boyfriend and Girlfriend, no underscores HAHAHAA 💛💛💛

No hate! Spread Love

😍

[youre-my-bucketlist]

[sirenanglawyer-deactivated20190]

I feel lost

I feel lost

Feels like im chasing something that i can never touch

And in the process, i have damaged myself.

In the process, i have prejudiced my life, body, and heart for something that I cant reach

For something that i thought was the key to happiness and contentment?

It has been an endless cycle of chasing something that i cannot acquire. 

Each day the night gets darker

Have you ever felt lost into nothingness?

My time is running out

I feel lost.

[extramadness]

[melodiiiiyaaaa]

Sana oil

[melodiiiiyaaaa]

Ayos lang mag-isa sa 14 tutal sanay na sanay naman ako. Strong Independent Woman kaya ako. :D

[melodiiiiyaaaa]

Dear Tumblr,

Nayayamot

Nababagot

Alas tres ng umaga gising pa ako, hindi makatulog sa dami ng iniisip ko. Matagal-tagal na rin na hindi ako nakakasulat dito, siguradong inaabangan nila ako. Napakarami nang nangyari noong nakaraang taon, hanggang ngayon din naman. Ito patuloy pa rin akong buhay at lumalaban sa mundong wala akong kasiguraduhan. Hanggang ngayo’y nag-iisip kung paano magsisimula, at itong tanging letra ang aking sandigan. 

Nagmamahal, 

Melodiya,

[melodiiiiyaaaa]

“I may not know anything but I feel everything and that is the reason why I don’t want to feel anymore.”

[melodiiiiyaaaa]

Lagi ko siyang kwento

Isa siguro sa nakakakilig na istorya ng buhay natin ang magkwento ng mga bagay na nagoaoakilig sa atin.

Paano ko ba sisimulan?

Nagtagpo kami sa 'di inaasahan

Ulan ang nag-ugnay sa puso naming noon ay luhaan

Kay sayang isipin ang aming tawanan

Maski ang mga nakakaantig na ngitian

Sa kanya umiikot ang istorya na ito

Sapagkat nais ko siyang i-kuwento sa inyo

Siya ang laging bukambibig ng labi ko

Hindi matapos-tapos na saya ang pakiramdam sa puso ko.

Ngunit may mga bagay na 'di pagkakaunawaan

Ako ay minsan nang sumuko kailanman

Hiling ko sana'y huwag naman akong sukuan

Sapagkat ayoko nang umuwing luhaan

Natalo na ako at sumugal noon pa man

'Di na nais umulit sapagkat masakit masaktan

Paano ko nga matatapos ang ating istorya?

Kung ngayon pa lang ay suko ka na?

[melodiiiiyaaaa]

“The emptiness in your eyes when you tell me you love me reminds me just how lonely i am”

[melodiiiiyaaaa]

“She was also the most lonely and sad. She was a genius of sadness — immersing herself in it, separating its numerous strands, appreciating its subtle nuances. She was a prism through which sadness could be divided into its infinite spectrum. She was like a drowning person, flailing, reaching for anything that might save her. She addressed her world honestly, albeit hesitant at times, searching for something deserving of the volumes of love she knew she had within her.”