ruhsal bu yorgunluklar. ruhsal bu sancılar. ruhsal bu kanamalar. ruhsal bu kalp kırıklıkları. bak nasıl da ayaktayım fiziken, dimdik. karşında ve gözlerinin en içine bakıyorum, o kadar dik duruyorum ki şaşırıyorsun, omurgam belime batıyor ama gülümseyip omuzlarımı daha da geriye alıyorum. bak, nasıl da ayaktayım. nasıl da öldüremedin. bak. başını eğdiğin yerden kaldır ve bak. mahvolmuş birini mi görüyorsun karşında? hayır, ama sen biraz mahvolmuş gibi bakıyorsun bana. oysa o silahı önüme bırakırken ne kadar da emindin kendinden. tetiğe basacaksın ve bitecek demiştin. bastım tetiğe. ama senin istediğin gibi kafama değil. duvardaki gölgeye. gölgeme. o gün yaşadığın şoku hatırlıyorsun değil mi, ben hatırlıyorum. bitti. o gün bir şeyler öldü, birileri öldü, içimde. ama ben ölmedim. bak. bak bana. kaldır dedim başını yerden. senin o çeneni yere dikmeye bile hakkın yok. bir hayat boyu yük olacak o kamburun sana. geçeceğim her seferinde karşına, ve yaşa diyeceğim, kaldır başını ve bak gözlerime. bana öl demeni, sana yaşa diyerek aklayacağım içimde. senin kadar kötü olmadığımı düşünme sakın. asıl kötülüğü sana benim yaptığımın ikimizde farkındayız. yaşamanı dilemek, bu dünyadaki en büyük kötülük sana, çok da büyük hak ayrıca. kaldır başını, yaşayacaksın sen. bak. gözlerime, bak.
blakekathryn
andulkaphoto
gracieabrams
baratheonpilled
pixelskylines
