Guzel bir gun olmek icin
Niye hayat bu kadar uyuz edici. Neden planlarimiz hic tutmaz. Ne guzel sabah mutlu bir sekilde uyandim. Ders calistim. oglen olmasini bekledm. Bekledimde ne oldu yine hayal kirikligina ugradim. Icimden gecirmistim zaten hic bir zaman benim hayatim bu kadar kusursuz gitmez diye. Dayanamiyorum ya planlarimin harici gidisatlara beni cildirtiyor. Bir kere bir istedigom olsun ya bir planimda sonuna kadar olsun. Gercekten biktim. Gencligim giderken evde oyle bos bos gecirip sonra ki yaslarimda uzulmek istemiyorum. Uc gundur evden cikmiyorum. Hic birsey yapmak istemiyorum. Huzursuzum, mutsuzum. Insanlardan soguyorum. Iyice kopuyorum, uzaklasiyorum. Kime guvenecegimi bilmiyorum. Ne istedigimi, ne yapicagimi bilmiyorum. Boslugun icinde savrulup duruyorum. Icimde ki bu uzaklara gidis ozlemi her gecen gun daha da artiyor. Artikcada insanlardan daha da uzaklasiyorum. Yalnizlikdan sikayetci degilim. Tek huzurlu oldugum zamanlar kendimle basbasa kaldigim zamanlar. Ama insan bazen dusunmedende edemiyor. Acaba lanetlendim mi? Neden kimse beni anlamiyor. Neden insanlarin hepsi bana oyun oynuyormus gbi geliyor. hepsi yapmacik ve bencil. Yanlarinda ben olamiyorum. Yine donum noktalarimdan birindeyim herseyin anlamsizlastigi bir yer..
