Bir şeyleri değiştirmek isteriz. Hep aramakta olduğumuz mutluluğun o değişimlerle gerçekleşeceğine inandığımızdan olsa gerek ki, koskocaman bir yaşamı değiştirmeye kalkışırız. Evleniriz, boşanırız, iş değiştiririz, ev değiştiririz, eşyaları değiştiririz, saçımızı değiştiririz, giysileri değiştiririz, arkadaşları değiştiririz, hobileri değiştiririz, arabayı değiştiririz…
Gelmeyen mutluluğun endişesi sardıkça benliği, ne var ne yok değiştiriveririz. Çoğunun sonuçları tekrar memnuniyetsizlikle doldurur içimizi. Ve yine değiştiririz. Neredeyse koca Dünya’yı değiştiririz de, o değişimi bir tek kendi varlığımıza uğratmayız ama.
Sormuştu adamın biri yolda karşısına çıkan bilgeye, ‘Ben bu mutsuz yaşamımı nasıl değiştirebilirim?’ diye.
Bilge yanıtladı, ‘Düşüncelerini değiştirebilirsin… Yaşamı değil.’
Evet, çünkü düşünce değişince yorum değişir.
Yaşam da zaten onu nasıl yorumladığımızdan başka bir şey değildir…















