spoken poetry

[mgasalitangdamdamin]

Silong

Sa pagyakap mo sa kaluluwa ko, Ito ay naging sa iyo, Ang bawat tibok ng puso ko, Sumasabay sa himig ng sa iyo,

Ngiti sa labi ko ang taglay, Naging makulay ang lahat ng bagay, Naging panatag ang bawat bagyo, Sapagkat sa mga bisig mo ako tumatakbo.

Ito na nga ang tahan saking bagyo, Ang bubong na sisilungan ko, Ang paalalang tumtila ang delubyo, Ang kalma na sasandalan ko.

At sa paglisan mo, Pasasalamat ang himig ko, Dalin mo ang panalangin kong: Matagpuan mo sana ang silong mo sa bagyo.

[mgasalitangdamdamin]

In one moment

In one moment you can memorize a poem written by someone you used to know. In one moment you can stare at the ceiling Wondering all day: what will it be.

In one moment You can forget everything And just fall asleep Wishing it was only a dream

[mgasalitangdamdamin]

The moment you are ready to quit is usually the moment right before a miracle happens

2016

[mgasalitangdamdamin]

Taga-hanga lang

Kung akin lang ang mundo iibahin ko ito para sayo. Ibabalik ang ngiti sa iyong mga labi, Aalisin lahat ng sakit sa iyong puso. Iingatan ko ang mga alaala mo bawat saglit.

Ngunit hindi kailanman magiging akin ang mundo, Lalo na ang sa iyo. Sa layo kong ito sa’yo, dinig ko pa din ang lungkot mo, Walang magawa, di mahawakan ang sawi mong puso.

Saya ang dulot mo sa buhay ko, sa totoo lang binubuhay mo ang puso ko. Pero heto ako walang magawa para sayo, Hanggang tingin, sunod at ngiti lang ang kaya ko.

Panalangin na lang ang kaya kong ibigay, dinggin sana ng Maykapal ang kaligahayan para sayo. Patuloy ka sanang lumikha ng musika, At mahanap ang lugar mo dito sa mundo.

[mgasalitangdamdamin]

Ebe

Sumasaya nag puso sa twing nakikita ka, Parang batang nasasabik sa pagdating ng pagkain sa lamesa, Sumasaya ang puso sa twing naririnig ang maganda mong tinig, Kinikilig sa twing dadapo ang ngiti sayong labi> Lagi akong magpapasalamat at nilikha kang musikero, Naging maginhawa ang mabibigat na puso, Sa twing maririnig mga ginawa mong kantang nag-bibigay pag-asa. Di ko malilimuta ang araw na sinagip mo ako sa malalim na dusa.

Pasasalamat at pagmamahal para sayo G. Ebe, Salamat sa musika, Salamat sa di mo pagsuko, Salamat sa pagbabahagi ng iyong puso.

[mgasalitangdamdamin]

Panalangin

Ako’y napangiti ng maalala Ang saya ng buhay ko. Nananalangin na sana baguhin, Ang puso kong laging humihiling NAguhin sa pusong tumatanggap Ano man ang dumating.

[mgasalitangdamdamin]

Nawala, Tinanaw, Naglakad

Nag-iba na ang lahat, Noong iniwan mo ako,  Akala ko mamatay ang puso ko< Ngunit niyakap ko nag bawat sakit,  Hinayaang tumulo ang bawat luha, Hanggang sa mamugto ang mga mata. Ang mga mata kong minsan mo nang pinaningning Ng iyong mga titig at matatamis na salita. Sinong makakalimot sa gabing binuksan mo ang iyong telepono, Nagpatugtog ng awiting minsan nating nangkin. Hinawakan ang aking mga kamay, Pinagalaw ang aking mga paa, Nawala tayo sa ilalim ng gabi.  Sinayaw mo ako papunta sa kalawakan ng ligaya, ng pagmamahal at pagkalinga. Ngunit ang awit ay natapos, Bumitaw ka saking pag gapos, Nag-iba ang agos. Pinagmaskan ko ang pag-iba ng iyong landas, Ang pagdaong mo sa ibang isla ng ligaya, Tinanaw kita, tinatanaw kita. Sinanay ko ang sarili na mag-isa, Mabuhay sa nag-iisa kong isla, habang patuloy na tinatanaw ka. At tinanaw kitang muli, Tamis ng iyong mga ngiti ay aking nakita. Kay ningning na ng iyong mga mata, Nalimutan na ako sinta. Tumayo ako at naglakas Iniisip kung ano ang ilalahad ng tadhana sa aking mga palad, Tumayo ako at naglakad, Papunta sa lugar na di ko pa nakikita. Umaasang makakahanap ng ligaya.  Tumayo ako at naglakad, Naglakas at maglalakad, Bibitawan sa bawat paghakbang,  ang bigay, ang lungkot, ang bawat pangarap at tatanggapon na nag-iba na ang lahat. 

[mgasalitangdamdamin]

Para sa nasaktan

Tatagan ang puso sa bugso ng kalungkutan, Dulot ng pag-ibig na akala mo’y walang hanggan. Buksan ang puso at pakawalan ang galit, Na nagmula sa mga pangakong biglang nawaglit. Patawarin ang sarili sa pagtitiwala ng lubos, Sa pag-ibig at init na tila biglang naubos. Buksan ang mga mata sa katotohanan, Na ikaw ay kanyang minahal at napasaya ng lubusan. Tuyuin ang mga luha sa iyong mata, At piliing tignan ang kaligayahang naidulot nya. Patawarin mo sya sa pagsuko, Sa pagmamahalang kayo ang bumuo. Huminga ng malalim at iwanan ang sakit, Humakbang sa kinabukasan na pilit mong kinakamit, Humanda sa pag usad mo bukas, Hanapin ang lugar kung saan sasaya ng wagas, Hamunin ang sarili patungo sa kaligayahan, Alalahaning karapatang mo ding wag masaktan.

Kaligayahan ay sasaiyo rin, Walang pipigil sa pag daloy ng hangin, Pag-ibig ay uusbong sa iyong mga labi, Ikaw ang magiging dahilan ng mga ngiti, Hindi mo kasalanang mag kamali, Karapatan mong magmahal muli.

[mgasalitangdamdamin]

Mananatili

Saking paglalakbay sa kawalan, Kay dami nang natunghayan, Kaligayahan pati kalungkutan. Init at lamig, liwanag at dilim, Luha at ngiti.

At sa aking paglalakbay sa kawalan, Ako’y iyong nilapitan, Nanatili ang kaligayahan, Init, liwanag at ngiti. At pinili kong manatili.

Ngunit ika’y umusad, Ang kawalan mo ay aking kinagulat, Hinanap kita sa kawalan, Ako’y muling naglakbay, At natagpuan kitang nanlalamig ang mga kamay.

Ang lamig mo ay inuubos, Ang init ng aking katawan, Pinili kong wag kang hagkan, Sa distansya’y pagmasdan, Ang init mong naglalaho nang tuluyan.

Sa lamig ng kawalan, Ako ay mananatili  Hanggang sa muli kang mahagkan.