Venüs

An' ki fıskiyesi sonsuzluğun.

[milagrossy]

Olabilecek hayatlarımızın en manalısı…

Kadın salonda koltuğun köşesinde, adamsa sınırı aştığını fark ederek mutfakta tezgaha yaslanmış bir şekilde duruyordu.

Üstelik bu sefer tam da yapmaması gereken bir anda eski benliğine döndü adam. Kaçırdığı tek şey artık karşısındaki kişi bildiği, sevdiği, öfkelendiği, arzuladığı, nefret ettiği, aşık olduğu o kadın değildi.

Kadın gülümseyerek yerinden kalktı, masadan tütününü aldı, çakmak aradı; çantasına yöneldi, içini boşalttı ve bir çakmak buldu. Masanın üstündeki çöpleri yerde atıl duran poşete koydu ve kapıyı açıp yere koydu.

“Fazlalıklar…” dedi. Sigarasını içmek üzere koltuğu geçti.

O sırada hızla mutfaktan çıktı adam.

“Gittin zannetim”

Kadın gülümsedi:

“Ben çoktan gittim zaten.” Dedi.

2 nefes daha alarak sigarasını söndürdü ve adama doğru yöneldi. Kapının önündeki masanın yanında buluştular. Kadın elini adamın sakallarında gezdirdi.

“Bedenimin seninle burada olması hayatında var olduğum, hayatımda vat olduğun anlamına gelmiyor”

Kadın adamı öptü; masadan çantasını, yerden ayakkabılarını eline aldı ve evden çıktı.

Adam sadece arkasından bakabildi.

[milagrossy]

“Ya başkasını seversem. İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem”

- Özdemir Asaf

141124 | koşo@ist

[milagrossy]

Ben sana aşık olmasaydım, büyüyemezdim sevgilim.

Ekim’21 | Istanbul

[milagrossy]

Güçlü bir birey olmaya çalışmanın vermiş olduğu o keyif bir noktadan sonra yorgunluğa bırakıverir mi kendini? Vazgeçer miyim istediğim kişi olmaktan ya da pes eder miyim önünde sonunda? Bağlanır mıyım bir şeylere, bir duyguna adanır mıyım acaba?

O zaman sorsam bunları kendime, tereddütsüzce yok sayardım tüm cevapları ileriye doğru daha büyük adımlar atarak. Çeyrek asırdır var olmanın dayanılmaz ağırlığıyla şimdi; birileri de gelip benim yerime-benim için bir şeyler yapsın diye yalvarıyorum evrene ve evren beni ilk defa görmemezlikten geliyor.

[milagrossy]

Sadece hayata kalmak, salt var olmaya yetmiyor.

Cesurca atılmayan hiçbir adım da sadece hayata tutunmaya yetiyor.

[milagrossy]

Özür dilemek, hatayı güzellemenin en naif yoludur.

[milagrossy]

seni bir boşluğa attım

gövdemi başka gövdeler bilmeyecek artık

boşluk sesi ol..

hoşluk sesi ol..

sonra dönüp üz beni.

yüzüm yüzünü terk edeli kıştı.

yeni yeni kıştı. kollarım kendi

bacaklarımı sarmıştı. fotoğrafta görünmeyen

ışıklar vardı. sandalyenin ucuna oturmuştum.

gözlerim bacaklarıma dolanan kollarıma,

sonra bacaklarıma, sonra daha uzağa, salondan

da uzağa,

o yok yere bakıyordun.

seni boşluğa attım

gitmek üzereydim kalktım

boşluk sesi ol..

hoşluk sesi ol..

gözlerimdeki ay ışığı

gözlerinin körlüğü içindi.

2

hadi benim umarsızım

ben ölmek üzereyim

yorgunluğum da öyle

sabrımın son parçasını da yedim

az önce.

hadi benim suskunum

geçtiğim yılları yaktım ardımda

çocukluğumdan gelirken düştüğüm

o keskin virajdan

sürüklendiğim bu vakte dek

sıkıca tuttuğum

kırık dökük inançlarım bile

ölmek üzere.

hadi benim kırgınım

kışın bana yaptıklarından,

yazın beni öldüren yıldızlarından sonra

yitirdiğim mevsimler değil,

vaktim yok,

baktığım yerleri yaktım

içime ağladığım suları da içtim

az önce.

3

seni şimdi bir yabancı gibi karşıma alıp

sanki senden bahsetmiyormuşum gibi yapıp

sanki benden bahsetmiyormuşum gibi

hatta bir aşktan bahsetmiyormuşum gibi

fırtınayı ve huzuru anlatacağım sana

yılları ve yolları, limanları ve fırtınayı

ve aşkın belki hiç adı geçmeyen kuzeyini

aşkın bu kuzeyden nasıl düşürüldüğünü,

artık sonsuza dek yitirdiğimizi

büyünün bitişini,

hiç gerekmeyen yıllarda huzur,

çok gereken yıllarda da fırtına

nasıl yaşanır onu anlatacağım.

seni bir yabancı gibi karşıma alıp

bunun dayanıklı bir şey olmadığını

sürekli kılınmadığını, çünkü aşkın

yapılan bir şey olmadığını,

başlangıçta bir melek konduğunu

sonunda bir kelebek öldüğünü,

yani kısacık sürdüğünü, oysa hayatın

bir korkular ve alışkanlıklar bütünü olduğunu,

bütün bunları sana nasıl anlatacağım?

4

kalbim

ölü mevsimler gibisin

bir şeyin görünmeyen iyi yanları gibi

ama bitti mevsim,

bir başka yolcu yok sana

fark etmez gibisin.

kalbim

demir masanın küfü,örtünün yırtığı

camın kırığı, patlayan freni hayatımın

kalbim, anla, bitti mevsim

bir başka yolcu yok sana.

[milagrossy]

Bütün tabularınızı kırın.

Bütün bildiklerinizi unutun.

Gerçek olmayan duyguları, sonuna kadar sahiplenin.

-toplumsal bir gerçeklik mevcut değildir-

İnandığınızı, istediğinizi yaşamaya, istemeye, arzu etmeye de devam edin.

***

İnsanları sevin.

Yalanları, sahteliği

Gülüşü, öpüşü, dokunuşusu sevin.

Güzel gönülleri, gönülsüzlükleri de.

Hatta vazgeçişleri ve bitişleri ve her gelen yeniyi de sevin.

***

Farzı misal.

Bir kutu seçin. Eviniz olsun.

İçine en çok sevdiğiniz değerleri, değerlileri ekleyin.

Günler akarken, siz yaş alırken; neler neler eksilecek, neler neler artacak...

***

Gerçek(miş gibi)liğe dönün.

Sevdiğiniz ile yaşamak inanın dert değil, hatta sevdiğini yaşamak da dert değil.

Doya doya, dibine kadar.

Sonu olduğunu görerek, kutudan eksileceğini bilerek bunları yaşamak için de benzer şeyler söylenebilir tabi.

Ama o son geldiğinde o evde kendinizi yaşamak...

Çok zor.

Bunu kutu anlamaz belki ama kutunun içindekilerin hüznü size çok iyi anlatır.

[milagrossy]

Kozmik Frekans

Beynimiz her an milyonlarca bilgiyi alır ve bilinçaltında kaydeder. Fakat “beş duyunun” sınırlı kapasitesi nedeniyle biz bu algılamanın çok azının farkındayızdır. Bilinç altında oluşan sonsuz bilgi/data birikiminin oluşturduğu bu potansiyel sonucu her bir olayın oluşacak tüm ihtimallerinin, olasılıklarının hepsi birden eşzamanlı olarak sınırsız “paralel evrenler” şeklinde bilinç altında bulunmaktadır. Yani “bir fiilin sonucunun tüm ihtimalleri/olasılıkları" bilinçaltımızda mevcuttur. Atom altı/Kuantum fiziğine göre de herhangi bir fiziksel sistem olması gereken durumların bir tanesinde değil bir çok durumun hepsinde (paralel evrenler şeklinde) aynı zamanda, eşzamanlı olarak bulunabilmektedir. “Yine kuantum kuramı gereği herhangi bir an’da sonsuz sayıda olasılık vardır. Ve bizler sonsuz zaman çizgileri (paralel evrenler) içerisinde bu olasılıklardan veri tabanımızca algılanarak somutlaşan “bir tanesinde” yer alırız.” Yani bu suretle yaşamımızı/dünyamızı oluştururuz. 

[milagrossy]

sebeb-i telif

Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız yaprakla yağmurun aşkı meselâ kim olsa serpilen coşturuyor bizi imreniyoruz başkalarının mahvına. Yağmur mahvoluyor çarparak kendini parçalıyor mâşukunun açılan kıvrımında yaprak dirimle irkiliyor nazlı ve mağrur silkiniyor vuran her damlayla.

Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız bakıp başkasının başkayla kurduğu bağlantıya aşka dair diyoruz ilk anı bu olmalı ilkönce damarlarımızda duyuyoruz çağıltısını uzak iklimlerin kokusu gitmediğimiz şehirlerin önceden bir baş dönmesiyle kabarıyor hafızamızda sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz: Bize ait olan ne kadar uzakta!

Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız başkalarının düşünceleriyle değil. Üstümde yıldızlı gök demişti Königsbergli içerimde ahlâk yasası. Yasa mı? Kimin için? Neyi berkitir yasa? İster gözünü oğuştur,istersen tetiği çek idam mangasındasın içinde yasa varsa. Girmem,girmedim mangalara Yer etmedi adalet duygusu içimde benim çünkü ben ömrümce adle boyun eğdim. Yıldızlı gökten bana soracak olursanız kösnüdüm ona karşı onu hep altımda istedim.

Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız ve devam ediyor başkalarının hınçlarıyla düşmanı gösteriyorlar,ona saldırıyoruz siz gidin artık düşman dağıldı dedikleri bir anda anlaşılıyor baştan beri bütün yenik düşenlerle aynı kışlaktaymışız incecik yas dumanı herkese ulaşıyor sevinç günlerine hürya doluştuğumuzda tek başınayız.

Diyorum hepimizin bir gizli adı olsa gerek belki çocuk ve ihtiyar,belki kadın ve erkek hepimiz,herbirimiz gizli bir isimle adaşız yoksa şimdiye kadar hesapların tutması lâzımdı hayatımıza kendi adımızla başlardık bilmediğimiz bu isim,hesaptaki bu açık belki dilimi çözer,aşkımı başlatırım aşk yazılmamış olsa bile adımın üzerine adımı aşkın üstüne kendim yazarım.

- ismet Özel

[sanatlibiblog]

Best Street Art Gif

[milagrossy]

Her günün sonunda diyorum ki ne kadar yabancı ama bir o kadar da tanıdık bütün.

Sanki hep bu varoluşu bekliyormuşum da var’ olmaya çekiliyormuşum gibi bir his.

1505-19 | •istanbul

[kedidirokedi]

“İnsanlar gençliklerinde besledikleri umutlarına ihanet edip yaşamlarını dünyanın gidişatına göre ayarla­dıkları için sanki erken gelen bir çöküşle cezalandırılıyorlar.”

— Max Horkheimer & Theodor W. Adorno - Aydınlanmanın Diyalektiği

[milagrossy]

Anne.

[milagrossy]

1104-11/gönderisi

Aslında hikayenin başlangıcı sonbahar değil, bahardır. Bulutlar yükselip, güneş cömertleşince, tomurcuklar belirginleşip, yapraklar seçilince rüzgar aşık olur. Birden değil, sanki çok eski, çok derin, her var olan bir şeyi anımsar gibi ağır ağır aşık olur, usulca, sindire sindire.Tanıdık, bildik, hep gözünün önünde olanın kadim güzelliğini yeniden keşfeder gibi. Hayır, rüzgar hemen şarkıya başlamaz, sadece aşık olur...

[dirt-legends]

Springtime above Salt Lake City - sound on

[uzakinsan]

Kronik olarak gerçekleşen gitme eyleminin açmazı, kronik olarak gelmek eylemine tabi oluşudur.

“Bir gün pazartesi, bir gün salı ve pazar

ve pazartesi.

Ben, sana doğru gittikçe kuralsızlaşırken

Bir gün pazartesi, bir gün salı ve pazar

ve pazartesi.”