milo @milonizm - Tumblr Blog

Şu platformu sadece aklıma gelenleri yazıp çıkmak için kullanıyorum onun dışında bir şey ifade etmiyor

bazen iyi birisi olup olmadığımı tartışıyorum kendimle o kadar inatçıyım ki iki tarafımda kazanamıyor sonra kendimden çok korkuyorum emin olduğum duyguların belirsizliğine kapılıyorum belirsiz tamamen ve ben o şeylerden ölesiye emindim sonra kendime çok kızıyorum değişebilecek şeyler için değiştiremeyeceğin anlar yaşadın ve yine o kadar inatçıyım ki iki tarafımda haklı çıkmıyor sonra duruyorum ne hissettiğimi, kime ne hissettiğimi çözümlemeye çalışıyorum sonra yine o kadar inatçı ki iki tarafım kendimi deli gibi utandırıyorum onun da bir sonucuna ulaşamıyorum daha da sonra en azından kime ne hissettiğimi anlayayım diyorum sonra yine çarpışıyorum kendimle sonra saatler süren uykusuzluk ama ertesi günü sanki gecesi çok huzurlu gibi pozlar bu yaşlarımda kendimi en azından duygularımı tanıyabilirim sanmıştım bunda bile yanılmışım

#tanrınındeğilbenimbelirsizliğim

Her şeye yetebiliyor olman her şeye yetmen gerektiği anlamına gelmez

Olgunlaşıyor muyum her şeye olan ilgimi mi kaybediyorum emin değilim

Anahtar hep benim elimde kalacak

Az önce bir cin gelip 3 dilek hakkın var dese ne dileceğimi düşündüm çok minik şeylerin hayatımı nası değiştirdiğini fark ettim keşke 3 dilek hakkım olsa

Küçükken hep büyümek isterdim göz açıp kapayıncaya dek geçiyor zaman dedikleri için hızlı hızlı açıp kapatırdım o zamanlar çok uzun gelirdi büyümek ohooo derdim daha çok var üzülürdüm içten içe bi büyüyeyim bunları yapacağım şöyle birisi olacağım diye hayaller kurardım şimdi tam olarak hayalini kurduğum yaşlar da keşke büyümeyi çok büyük bir şey gibi görmeyip hep çocuk kalsaydım ya da en azından o günlerin değerini bilseydim diyorum hoş ben çocukken de hayat benim için kolay değildi en azından çekilirdi hep lise bitsin kurtulayım isterdim bir anda bitiyor diyenlere bu koskoca yıl nasıl bitecek der her gece yatmadan önce artık bitsin kurtulayım derdine düşerdim o sabah kalkıp okula gitmek öyle zor gelirdi ben hep 17 yaşımdan nefret ettim 17 yaşındaki bir insan bunları yaşar mı der isyan ve sitem ederdim keşke o 17 yaşımın da kıymetini bilsem bi yerlerde üzülüp kıvranmak melankolik olmak yerine dolu dolu yaşasam sabah kalkıp kapattığım alarmlar da uyanıp o okula gitseydim hoş lise de benim için kolay geçmedi en azından o dönemler de öyle hissetmiştim şimdi bakınca o yaşlarım aslında en güzel yaşlarımış keşke çabucak kurtulmak istemeseydim o zamanlar güçsüz hissederdim her konuda her koşulda çok güçsüz gelirdim gözüme şimdi diyorum ki keşke o zamanlar kadar güçlü olsaydım ve biliyorum ki 25li yaşlarıma geldiğim de bugünlerimi özleyeceğim hiç kolay geçmiyor ama biliyorum bu zamanlarım içinde aynısını diyip böyle böyle koca bir ömür çürüteceğim umarım gelecek bugünlerin hatrını hatırlayıp hayatı biraz daha kolay bir hale getirir getirmezse de sorun değil aslında şimdi dönüp tüm zorluklara bakınca hepsini kendi başıma ben açmışım her şeyi kaderde bekleyemezsin bu yüzden hayat kolaylıklar getirmese de sorun değil kendi yolunu seçen hep insandır sonra benim gibi buna sitem edip kendini daha fazla suçlu hissetmemek için hayatı suçlayan da bunca güzel şeyin içinde birkaç kötü şey olduğu için bu kadar uzun yazı yazan da insandır bunun farkında olup devam eden de

#tanrınındeğilbenimbelirsizliğim

Benim isteğim yok olmak değil benim isteğim hiç varolmamış olmak

Sinir krizi sonrası gelen ömürlük sakinlik

Çok acı bir balığa senin Yüzemeyeceğini anlatmaya çalışmak ben 20li yaşların başından sonra yokum bu diyarda galiba

Ben burdan da gidiyorum artık burdayken de kaçamıyorum

Ansızın gelen sinirle harmanlanmış bastırılmış patlamayı bekleyen bir panik atak

Nefes alamıyorum

mentalim gerçekten hiç iyi değil ama gülümsemem ve eğlenmem gerekiyor mutluymuşum gibi sanki komik ve eğlenceli biriymişim gibi güçlü olacağım diye bi köşede delireceğim mükemmel kadını oyanayacağım diye insanlıktan çıkacağım en kötüsü de bunu gösterecek kadar güveneceğim kimsem yok kocaman bir kalabalık var güvenebileceğim kimse yok şaka gibi annem benim derdime ağlarken onu güldürmek için her yolu deniyorum ama o benim derdim ben kendi derdime bile insanlar üzülmesin diye teselli veriyorum ben bu yaşam serüvenine ayak uydurmakta çok zorlanıyorum

2026ya giriyoruz 2025 bana girmişti

Ben bir kitabım ama herkes kapağıma odaklı oysa hikayem daha merak uyandırıcı

Bi ailenin ortanca çocuğu olmak tüm bu ezilmeleri ailenin tüm başarısızlığını üstüne atması dünyayı yönetsen bile onların gözüne bir halt olmamak kısacası kardeşlerinin ailesine imrenerek bakmak demek herkese yeten sevgileri size hep fazladır

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

milo