dinledim... dinlerken yorulur mu bi insan. o ağır sözleriyle, taş kalbiyle kırmıştı ve yormuştu bedenimi... ruhum zaten ağır yaralı... kimse gelmiyor... kimse duymuyor... kimse anlamıyor... ben acılarıma rağmen ayaktayken o hâlâ bana gülüyor. yazık... yazık seni hiç tanıyamamışım... gidiyorum, arıyorum kalbimin sahibini... hemen gel daha da yormadan beni...












