"Pag-aralan mong mahalin sarili mo, tapos tsaka ka magmahal ng iba"
Naalala ko same time last year may nagsabi sakin niyan from my previous work na naging close friend ko kasi same kami ng ugali at gusto ganon. Hahaha. Bigla ko lang naalala yan kasi nasa point ako ng life ko na gulong-gulo na ko. Di ko na alam gagawin ko. From then, I started loving myself. I'm protecting myself from any possible harm...emotional, mental, or physical man. I started exploring. I started going out to meet new friends, umalis ako sa comfort zone ko. Tinanggal ko din sa buhay ko yung alam kong toxic, yung alam kong di nakakatulong sa mental health ko. I pamper myself, now and then. Dati kaso sobrang harsh ko sa sarili ko, i don't speak out. Before, yung sakit na nararamdaman ko iiiyak ko lang tuwing gabi bago matulog. Ngayon, I step out. I speak out on what I belive is right. On what I think will be good for me and for my love ones.
And then, almost a year ago...I met a guy who never fail to make me smile. Everyday. Hanggang sa napapadalas hangout and dinner. I met his fam, he met my fam. Ayos na kumbaga. Pero mayroon pa ding something sa pagkatao ko na di ko magets. Na para bang natatakot ako na baka masaktan ako. Na baka mangyari na naman yung dati. Gusto ko sumugal para sa taong to pero ayoko na matalo. Ayoko sa huli ako yung iiyak.
TANGINA, ANDITO NA KO EH. AYOKO NA BUMALIK SA MGA PANAHONG ANG HINA-HINA KO NA NAMAN.
AYOKO NA NG SUGAL. AYOKO NA MATALO.
baratheonpilled
turnnoffyourmind
ellievsbear
theartofmadeline
annaxmalina
gummygunk
izzy806
