Behind her Disguise

iska | 18 | risk taker

[misocapnistlogophile]

Talata

Napapadalas na kasi Hindi ko malaman ang dahilan pero nangyayari Nakakapagtaka dahil hindi naman ako ganito dati Hirap na kasi akong makapagsulat, wala na yung kati

Ito ang klase ng kati na masarap kamutin Sa pamamagitan ng papel at lapis kahit ito'y mumurahin Sa tuwing sisimulan kong kausapin ang mga salita at haharapin Hindi ko pa man natatapos ay akin nang buburahin 

Siguro nga, kailangan kong bumalik sa umpisa Parang dati lang, noong ako'y bata pa Naalala ko pa nga, tinuturuan ako ni Papa Kahit paisa-isa, natuto akong magbasa

Sana sa paraang ito ako'y makabalik Makapiling ko sanang muli ang mga titik Ang mga salitang magagamit ko ay maging hitik Mag silbing aral sa makakabasa at didikit sa kanilang kukote na parang latik

/00:17

[misocapnistlogophile]

Eightysix

Nakakatawang isipin na kahit pala apat na taon na tayong hindi nag uusap o nagpapalitan ng salita sa tuwing magkakasalubong tayo, kapag naririnig ko yung boses mo ay iba pa rin ang epekto sa akin. Hindi ko alam kung bakit pero sigurado naman akong naka andar na ako mula sa'yo, nagkakataon lang siguro na sa tuwing magkakasalubong tayo ay dala mo pa rin yung kakaibang pakiramdam na nararanasan ko.

Pero, iba 'tong ngayon. Iba sa mga mabibilang lang sa daliri na pagtatagpo ng ating mga mata, sa lumipas na apat na taon. Dapat kasi normal na sabado lang 'to, walang pasok tapos puno ang isip ko ng mga dapat gawing requirements para sa school pero pinagbantay ako ng tindahan. Tuloy ang buhay, hindi naman ito ang unang beses na gagawin ko 'yun. Pero, alam mo kung ano ang unang beses? Sa loob ng apat na taon, ito ang unang beses na bumili ka tapos ako ang bantay. Dapat nga tuloy pa rin ang buhay dahil normal na costumer ka lang naman pero sa dinami-dami ba naman ng pagkakataon na matatanga ako sa math, sa sukli mo pa mismo. At, nakakainis kasi ang ganda ng ngiti mo na para bang tuwang-tuwa ka sa katangahan ko. May valid reason naman ako dahil hindi lang ikaw ang bumibili, hindi lang ikaw ang priority ko, at kaya kailangan mong mag hintay.

Tuloy ang buhay habang nag aantay ka na maluto yung binili mo, ang dami naman kasi. Pero, hindi ko rin maasikaso ng maayos yung ibang bumibili dahil nakikita ko sa peripheral view na naka tingin ka. Nakakaasar isipin na pati habang nag lalagay ako ng ketchup ay nakatingin ka. Nang maluto na lahat ng binili mo, nagmamadali ka pang ipabalot. Isang bagay ang hindi maalis sa isip ko hanggang ngayon, ang timbre ng boses mo nang tawagin mo ako sa pangalan ko. At, dahil nga maraming bumibili at hindi ko alam ang dapat na reaksyon ko ay nasungitan kita pero bakit ganoon? Nakangiti ka pa rin.

Inisip ko nga baka nababaliw ka na rin dahil sa lumipas na apat na taon ay ngayon ko lang ulit nakita ang ngiting 'yun. Kailan nga ba ang huling beses? Hindi ko na matandaan pero wala pa ring pinagkaiba, sobrang charming pa rin ng ngiti mo. Pero isang malaking pasasalamat ko lang ay nakayanan kong hindi rin ngumiti pabalik sa'yo, dahil sigurado akong hindi na maaalis sa labi ko ang mga ngiting 'yon.

/7:30pm

[misocapnistlogophile]

Mayroon

Kung tatanggi ka man, hindi ako aalis. Kahit wala kang gawin, hindi ako mapapagod. Kung dumating man ang oras na makapagpahinga na ako, manunumbalik ako sa dati. Babalikan kita.

[misocapnistlogophile]

Balakid

Ang hirap mong abutin dahil sa isang malaking pader ang nakaharang sa pagitan namin, at kahit anong tigas ng dala kong martilyo ay hindi pa rin kayang sirain nito. Hindi ko alam kung ano ang problema, ibinuhos ko naman ang lahat ng lakas ko pero nanatiling matibay at nakatayo ang pader. Ngunit hindi ako sumuko, nag ipon muli ng lakas at pwersa para ihanda ang sarili ko sa susunod na palong gagawin ko sa pader na ito. Nang panatag na ako, bumwelo para makasigurado at saka ko sinimulang pataubin ulit ang pader. Ganoon ko kagustong alisin ito sa pagitan natin, ganoon na lamang ang pagnanais kong mawala ito para makita ka at makasama. Saan ba gawa ang pader na ito at ganito na lamang kahirap tibagin? Muling naubos ang lakas ko, kaya minabuti kong magpahinga habang nakasandal sa pader na siya ring dahilan ng pagod ko. Napatingala ako at nakitang hindi naman pala ganoong kataas ito, sa tantya ko ay kayang akyatin. Walang mawawala kong susubukan kaya kahit hindi ko pa gaanong nababawi ang nawala kong lakas ay nag simula na akong umakyat. Narating ko ang dulo, at hindi ito gaya ng inaakala ko. Nakita kita sa kabilang bahagi ng pader, nakangiti ka habang nakatingin sa ginagawa mo. Nakakatawang isipin na kaya pala ang hirap tibagin ng pader na ito ay dahil ikaw ang nagpapatibay nito. Ikaw mismo ang bumubuo ng pader na pilit kong tinitibag, at ikaw ang dahilan kung bakit ako nasasaktan. Dahil kahit ano palang bagay ang gawin ko upang malapitan ka, ikaw naman ang gumagawa ng bagay para hindi kita abutan pa.

/00:23

[misocapnistlogophile]

Bangin

Hinayaan ka ba talaga niyang mahulog o ikaw mismo ang nag hukay ng sarili mong butas at nahulog ka doon ng hindi mo namamalayan?

[misocapnistlogophile]

Sa pag bagsak ng tubig na ‘to mula sa talon papunta sa ilog ay kasabay din nito ang pag bagsak ng nararamdaman ko papunta sa’yo.

[misocapnistlogophile]

Balanse

Nariyan ka at nandito naman ako Sapat na ‘yan para mapanatag ako Hindi man tayo madalas magkita Alam kong hindi ka mawawala 

Wala mang kasiguraduhan Kung ano ang sa ati’y namamagitan Sapat nang nariyan ka Alam kong hindi ako mag iisa

[p0ck3tf0x]

One Hundred Ways to Say ‘I Love You’

“Pull over.  Let me drive for awhile.”

“It reminded me of you.”

“No, no, it’s my treat.”

“Come here.  Let me fix it.”

“I’ll walk you home.”

“Have a good day at work.”

“I dreamt about you last night.”

“Take my seat.”

“I saved a piece for you.”

“I’m sorry for your loss.”

“You can have half.”

“Take my jacket, it’s cold outside.”

“Sorry I’m late.”

“Can I have this dance?”

“I made your favourite.”

“It’s okay.  I couldn’t sleep anyway.”

“Watch your step.”

“Here, drink this.  You’ll feel better.”

“Can I hold your hand?”

“You can borrow mine.”

“You might like this.”

“It’s not heavy.  I’m stronger than I look.”

“I’ll wait.”

“Just because.”

“Look both ways.”

“I’m sorry.  I didn’t mean to.”

“Try some.”

“Drive safely.”

“Well, what do you want to do?”

“One more chapter.”

“Don’t worry about me.”

“It looks good on you.”

“Close your eyes and hold out your hands.”

“That’s okay, I bought two.”

“After you.”

“We’ll figure it out.”

“Can I kiss you?”

“I like your laugh.”

“Don’t cry.”

“I made this for you.”

“Go back to sleep.”

“Is this okay?”

“I picked these for you.”

“I’ll drive you to the hospital.”

“What do you want to watch?”

“You can go first.”

“Did you get my letter?”

“I’ll do it for you.”

“Call me when you get home.”

“I think you’re beautiful.”

“Are you sure?”

“Have fun.”

“Sit down, I’ll get it.”

“I made reservations.”

“I don’t mind.”

“It brings out your eyes.”

“There is enough room for both of us.”

“You don’t have to say anything.”

“Wow.”

“Happy birthday.”

“I’ll pick it up after work.”

“It can wait until tomorrow.”

“Cross my heart and hope to die.”

“It’s two sugars, right?”

“I’ll help you study.”

“Stay over.”

“I did the dishes.”

“You didn’t have to ask.”

“I bought you a ticket.”

“You’re warm.”

“No reason.”

“I’ll meet you halfway.”

“Take mine.”

“We can share.”

“I was just thinking about you.”

“I want you to have this.”

“Call me if you need anything.”

“Do you want to come too?”

“I’ll still be here when you’re ready.”

“Is your seatbelt on?”

“Sweet dreams.”

“I was in the neighbourhood.”

“Stay there.  I’m coming to get you.”

“The key is under the mat.”

“It doesn’t bother me.”

“You’re important too.”

“I saved you a seat.”

“I’ll see you later.”

“I noticed.”

“You can tell me anything.”

“I hope you like it.”

“I want you to be happy.”

“I believe in you.”

“You can do it.”

“Good luck.”

“I brought you an umbrella.”

“I’ll pick you up at the airport.”

“Take a deep breath.”

“Be careful.”

And…

“I love you.”

[kissing-in-lifted-trucksxx-deac]

I love this so much

[misocapnistlogophile]

fuck you and your excuses, selfish bitch

[misocapnistlogophile]

Walwal buddies. Chos.

[misocapnistlogophile]

Dinaanan na tayo ng tatlong taon.

[misocapnistlogophile]

Unsent

Nakikita ko na naman ang maliit at kulay berdeng bilog sa tabi ng pangalan mo. Nagsasabing bukas ka, at para bang nagsasabi din sa aking handa kang makinig sa pwede kong sabihin.

Noon, sa t'wing makikita ko ang bilog na 'yan ay agad kong nakikita ang aking sarili na tumitipa ng mensahe para sa'yo, o kaya naman ay mas nauuna kang magpadala ng kwento. Ngayon, nariyan ka pa rin naman at ang berdeng bilog ay nariyan din. Ang kaibahan nga lang, wala na akong lakas ng loob na magtipa.

Sa sobrang daming bagay na gusto kong sabihin sa'yo, hindi pa man ako nagsisimula ay napagod na akong magtipa. Dahil isipin ko pa lang na hindi mo na rin magawa ang magpadala ng mensahe sa’kin ay talagang nakakapagod na. Sana dumating na sa puntong pati ang pag titig ko sa berdeng bilog sa tabi ng pangalan ay pagsawaan ko na. Ayaw kong mapagod sa pag hihintay sa mensahe mo, pero nanghihina na ako. Dahil ang mga salitang mula sa'yo ang nagsisilbing lakas ko.

/11:43pm

[misocapnistlogophile]

Yakap

Kapag ganitong malamig ang panahon, nais kong maranasan ang kahapon Oras kung saan ako'y naka kahon, sa mga yakap mong nagbibigay hinahon

Nang gabing hindi ko narinig ang pangalan ko sa entablado, noong tinawag ang mga panalo Kahit maraming tao, ika'y dali-daling tumakbo hinila ako't dinala sa mga bisig mo

Nang minsan namang ako'y nahuli, sa isang pagtatanghal na ikaw ay kasali Nang makita mo ako, agad mong itinali ang iyong braso sa akin na parang nag mamadali

Kailan ko kaya muling mararanasan ang yakap mong masarap sa pakiramdam? Kailan mo kaya ako muling hahagkan? Sana ngayon na, kung kailan kita kailangan

/ 7:47pm

[misocapnistlogophile]

Mahal ko,

Kumusta ka? Masakit pa rin ba? Ganyan talaga. Hindi ako nagkamali, 'di ba? Naulit na naman ang sitwasyon, kaibahan lang ay ang pagkakataon at ang taong iyon. Kailan ka ba titigil? Kailan mo maiintindihan na hindi paa sa'yo ang mga ganyang bagay? Na kapag naramdaman mo 'yun, siguradong sa huli ay iiyak ka lang. Madali ka kasing maniwala na totoo ang sinasabia t pinapakita sa'yo. Tapos, ano? Kapag nakakita ng mas better sa'yo, wala na. Parang hindi ka na nag i-exists sa mundo niya, hindi ka na kilala, at parang walang ikaw sa buhay niya. Laging 2nd choice ka na lang ba? Tapos ikaw naman iisipin kung saan ka nagkamali, kung may nagawa o nasabi kang mali? Pero, wala kang maisip dahil wala naman talaga. Nagkataon lang na bored na siya sa'yo kaya baka sa iba na niya nilipat ang atensyon niya na dating nasa iyo. Parensiya ka na, pero baka talagang boring ka kausap o kasama. Hindi ba't ganoon din ang nangyari sa inyo noong una? Pinaniwala na espesyal ka sa kanya, kaya ikaw naman asang-asa. Sinasabayan mo rin ang ginagawa niya, nila. Ngayon, nasaan sila? Hindi mo magawang kausapin dahil makita nga lang ay sakit na agad ang hatid sa'yo, kausapin pa kaya?

Pero alam kong matapang ka, at matibay kayong pareho niyang bagay na nasa loob ng dibdib mo. Kahit kasi nasaktan ka na noong una at may takot kang sumubok ulit, hindi ka nagpadaig sa takot. Ibang klase ka, 'e. Kaya kahit masakit, gaya noong una, andar lang! Malakas ka, kaya alam kong makakaya mo 'yan! At, 'wag ka sanag matatakot sumubok ulit hanggang sa dumating na 'yong tamang siya.

/ 7:37pm

[misocapnistlogophile]

Lagpas

Hindi kita nakita nang dumaan ka, hindi dahil nakatingin ako sa iba pero dahil nakapanko ang mga mata ko sa dinaraanan ko takot kasi akong madapa, masaktan at masugatan

Minsan na akong natumba, ang buong akala ko kasi ay nakahawak ako sa kanya na kahit hindi ako nakatingin sa daan at sa kanya lang ang aking mga mata, hindi ako madadapa, hindi siya mawawala

Ang pagkakamaling gaya noon, hindi na dapat pa maulit ngayon Dahil pag naranasang muli, hindi na 'yon pagkakamali, dahil ikaw na mismo ang pumili

'Wag mo sasabihing hindi ko nilaban ang sa'tin dahil kahit lampas sa limitasyon ay ginawa ko pa rin May pagkakataon lang talaga na hindi ko alam, kung may papel ako sa buhay mo o ikaw sa akin ay may pakialam

Ayaw kong dumating ang araw kung kailan ang ginawang desisyon ay ating pagsisisihan 'Yon bang dumating na ang araw na mahal mo na ako, pero ako mismo, sa damdamin ko ay 'di na sigurado

/ 1:34am

[misocapnistlogophile]

Magsusulat ulit ako

Magsusulat lang ulit ako kapag hindi na ito tungkol sa'yo Susubukan kong hawakan ang ballpen ng hindi iniisip ang spelling ng pangalan mo Magsusulat ulit ako pero hindi na ikaw ang dahilan Kung mababasa mo man 'to, 'wag kang masasaktan

Natuto akong magsulat ng letra at salita dahil kay Papa Pero ang pagsulat ng may laman ay napag-aralan ko noong minahal kita Ang laman nito'y iba't-ibang kwento, mga napagdaanan kong sakit at saya sa piling mo

Kung makakapagsusulat man akong muli, makaya ko na rin sanang ngumiti Yung walang pait na kasama, at walang luhang pupunasan sa mata

/ 12:30am

[misocapnistlogophile]

May mas matindi tayong kalaban kaysa Amerikano at ating mga sarili. Ang mga kababayan nating sarado ang utak sa realidad.