Κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη, σκληρὸς ὡς ᾅδης ζῆλος. (η αλλιώς όταν ο μεγάλος σου έρωτας έχει αποφασίσει να μην σε αφήσει ποτέ)

@theartofmadeline
Stranger Things

PR's Tumblrdome
Show & Tell

#extradirty
sheepfilms
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

izzy's playlists!
Cosimo Galluzzi
occasionally subtle
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
DEAR READER
Not today Justin

oozey mess
Peter Solarz
taylor price
Sweet Seals For You, Always
h
trying on a metaphor
Alisa U Zemlji Chuda

seen from Saudi Arabia
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Italy

seen from Mexico
seen from Serbia
seen from Singapore
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
@mpiskotoloukoumo
Κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη, σκληρὸς ὡς ᾅδης ζῆλος. (η αλλιώς όταν ο μεγάλος σου έρωτας έχει αποφασίσει να μην σε αφήσει ποτέ)
Συγνώμη που σου φέρθηκα διαφορετικά...
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΕΜΕΤΟΣ: Θες να τα βγάλεις όλα από μέσα σου, συναισθήματα, σκέψεις, λάθη, άγχος, μίσος, ζήλια, θυμό, απόρριψη, να κουλουριαστείς στο κρεβάτι σου και να κοιμηθείς για ώρες, μέρες, εβδομάδες..
(Η διάθεση μου αλλάζει όσο γρήγορα αλλάζουν και τα χρώματα του ουρανού..)
και το κεφάλαιο του μαρξ που πήρα στην γιορτή μου, λέω να του ρίξω μια ματιά για να'μαι μαζί της..
εμπνευσμένο όχι κλεμμένο. εξίσου αληθινό. τα δικά μου γράμματα ήταν καλύτερα.
11 July 2017 Tuesday Alone
As every cat owner knows, nobody owns a cat.“
Ώστε είμαι γάτος, γατόνι.
Marsey
Το αγόρι που δεν γούσταρε τίποτε και το κορίτσι που του άρεσαν όλα συναντήθηκαν ένα απόγευμα στο μπαρ Galaxy της οδού Σταδίου Το αγόρι ως συνήθως δεν έπινε τίποτε μεταλλικό νερό μόνο, χωρίς μπουρμπουλήθρες το κορίτσι ως συνήθως κόντευε να χυθεί στο πάτωμα είχε περάσει στο δεύτερο μπουκάλι βότκα Το αγόρι για μια στιγμή σταμάτησε να γκρινιάζει καθόταν και κοίταζε σαν υπνωτισμένο το κορίτσι γύρισε και είπε σε μια φίλη του «εμένα βλέπει ή τις φιάλες;» Το αγόρι που δεν γούσταρε τίποτε πίστεψε πως θα του συμβεί κάτι πολύ άσχημο το κορίτσι που του άρεσαν όλα για μια στιγμή έχασε το χαμόγελό του Το αγόρι που δεν γούσταρε τίποτε έκανε ένα βήμα εμπρός και δυο βήματα πίσω το κορίτσι που του άρεσαν όλα πήρε μια βαθιά ανάσα Το φως έσβησε και κανείς δεν ζήτησε πάγο Το αγόρι που δεν γούσταρε τίποτε σούφρωσε τα χείλη του το κορίτσι που του άρεσαν όλα είπε «συγγνώμη» Κάποιος κοίταξε το ρολόϊ του και το ρολόϊ του τοίχου Το αγόρι νόμισε πως το κορίτσι πίστεψε ότι Ούτε λέξη Ένα ασθενοφόρο έβαλε μπρος τη σειρήνα του Μια πυροσβεστική έβαλε μπρος τη σειρήνα της Ένα μπατσάδικο έβαλε μπρος τη σειρήνα του Το αγόρι που δεν γούσταρε τίποτε την άγγιξε καθώς έβγαινε στο δρόμο Το κορίτσι που του άρεσαν όλα τoν άγγιξε καθώς έβγαινε στο δρόμο Ούτε λέξη Ούτε φωνή Είχε συννεφιάσει άλλωστε προ πολλού και μάλιστα είχε αρχίσει να βρέχει Η βροχή έπεφτε σταγόνα-σταγόνα σκέφτηκε το κορίτσι που του άρεσαν όλα Ήταν σκέτος κατακλυσμός σκέφτηκε το αγόρι που δεν γούσταρε τίποτε Τους πήρε πολλή ώρα μέχρι να βρουν μιαν άκρη και περίπου άλλη τόση μέχρι να συμφωνήσουν Αν συμφώνησαν ποτέ δηλαδή Γιατί δεν το είπαν σε κανέναν Και κανένας δεν τους ξαναείδε ούτε μαζί ούτε χώρια ούτε στο μπαρ Galaxy της οδού Σταδίου όπου είχαν αφήσει τα ποτά τους απλήρωτα και την πόρτα μισάνοιχτη σαν στόμα μισάνοιχτο που περιμένει να συναντήσει και σώμα μισάνοιχτο που περιμένει να συναντήσει και σώμα μισόκλειστο που περιμένει να συναντήσει και σώμα κομμένο στη μέση που περιμένει να συναντήσει το άλλο μισό του -Χρήστος Ξανθάκης
το ξέρεις και συ ότι μοιάζουμε
“Their bodies sleep in different places, but their hearts belong to each other.” Μακάρι να ισχύει και για μας.
Κατάλαβα τι σημαίνει πόνος όταν πλέον τα δάκρυα δεν έβγαιναν από τα μάτια αλλά από την ψυχή μου
αλήθεια no.unknown
Σε γυρεύω. Εκεί που δε θα μάθω ποτέ πώς κρύφτηκες. Σε γυρεύω, στους δρόμους που τριγυρίζω σαν περιπλανώμενος. Σε γυρεύω ανάμεσα σε βλέμματα και σε αγγίγματα, ανάμεσα σε δάκρυα και σε χαμόγελα. Σε γυρεύω σε ξένα σώματα και διαφορετικά αρώματα που σου υποσχέθηκα πως θα γνωρίσω για να σε ξορκίσω. Δεν ήσουν εκείνο το «πολύ», μα ίσως ήταν το «λίγο» σου που ποτέ δε μου ήταν αρκετό. Αν με ρωτήσεις, ναι, σε ξέχασα μα θυμάμαι τον τρόπο που γελούσες, το ύφος που με κοιτούσες, θυμάμαι τον εαυτό μου ευτυχισμένο όσο ποτέ. Και τελικά δεν είναι σίγουρο αν αναζητάω ακόμη εσένα ή εμένα όπως ήμουν κοντά σου. Δε σε θέλω εδώ, όμως σε μπερδεύω πολλές φορές με τους περαστικούς κι ακούω τις ατάκες σου από ξένα χείλη που μου θυμίζουν τα δικά σου. Δε σε θυμάμαι κι όμως όπου κι αν πάω πάντα κοιτάζω σαν να περιμένω κάτι ή κάποιον ή απλώς εσένα. Τι κι αν τα μάτια μου δε σε ψάχνουν πια, τι κι αν δε σε γυρεύει το σώμα. Υπάρχουν πάντα εκείνα που κατάφερες να ριζώσεις μέσα μου και θρέφονται με όσα κατάφερα να δημιουργήσω εξαιτίας σου. Αυτά σε αναζητούν, αυτά μου μιλούν για σένα στο φως και στο σκοτάδι. Σε ξέχασα κι όμως ακόμη σε αναζητώ.
It's funny why but it still bothers me I know it's been so long but I did not expect to see oh how beautiful you are I guess that all that time apart has done you well But hey I wish you all the best and maybe someday we might even meet again
Θέλω να κοιμηθώ μαζί σου. Θέλω τα χέρια μου να τυλιχτούν γύρω από το σώμα σου και το στήθος μου να ακουμπήσει τη γυμνή σου πλάτη. Θέλω τα πόδια σου να μπλεχτούν με τα δικά μου και θέλω τα δάχτυλα σου να κρατάνε γερά τα δικά μου. Μετά να γυρίσεις από την άλλη πλευρά και να με σκουντήξεις, επειδή εγώ δεν σε πήρα αγκαλιά κατευθείαν. Να έρθω κοντά σου και το χέρι μου να προσπαθήσει να χωρέσει στην αγκαλιά μου τη μεγάλη «μπασκετίσια» πλάτη σου, ενώ το άλλο χαϊδεύει το μαλλί σου. Θέλω μετά να κουραστώ και να γυρίσω από την άλλη κι εσύ παρόλο που έχουμε ένα (σχεδόν) διπλό κρεβάτι για εμάς, να έρθεις να κολλήσεις πάνω μου, γιατί θέλεις να είσαι κοντά μου. Το βράδυ να απομακρυνθείς, όμως πάντοτε φροντίζεις το σώμα σου να ακουμπά το δικό μου. Να αρχίσεις να πετάγεσαι ελαφρώς κι εγώ να χαϊδέψω το μπράτσο σου για να χαλαρώσεις. Να ξημερώσει κι εγώ να ζεσταίνομαι από το σώμα σου, αλλά να μην θέλω να σε ξυπνήσω, γιατί ξέρω πόσο ανάγκη έχεις τον ύπνο σου. Το πρωί που ξυπνάς σιγά σιγά να δεις ότι δεν με έχεις αγκαλιά και να με φέρεις κοντά σου με το χέρι σου πάνω στο στήθος μου και τον καβάλο μου ακριβώς κάτω από τη μέση σου. Να κοιμηθούμε λίγο ακόμα μέχρι να αρχίσεις να φιλάς τον ώμο μου και το χέρι σου να βρει τον δρόμο του μέσα από το εσώρουχο μου. Να σε κάνω δική μου το ξημέρωμα και μετά να με πάρεις πάλι αγκαλιά για να κοιμηθούμε. Να μυρίζω ολόκληρος το άρωμά σου κι εσύ να με κοιτάς και να μου πεις όταν ξυπνήσω πόσο μπουμπούκι είμαι, όταν κοιμάμαι. Θέλω τόσο πολύ να κοιμηθώ δίπλα σου που δεν αντέχω την απουσία σου από το κρεβάτι.
I promise myself not to slip back into old habit 'Cause heartbreak is savvy and love is a bitch
11.4.2017 -Σε μια ώρα πλατεία; -Πολύ δεν είναι;...Ναι.
20.5.2017 - Χρόνια σου πολλά Μαρία. Εύχομαι να συνεχίσεις να 'χεις επιτυχίες στην ζωή σου και, κυρίως, να είσαι ευτυχισμένη. Χαρούμενα γενέθλια! - Ευχαριστώ πολυ Χρήστο Εύχομαι και για σένα ότι καλύτερο!
Χρόνια πολλά. Η πρώτη μας κουβέντα μετά από εκείνη την ημέρα. Τί και αν συναντήθηκαν οι ματιές μας άπειρες φορές μέσα σε αυτους τους μήνες, δε χωρούσαν λόγια πουθενά. Και πέθαινα να σου μιλήσω, έστω καλημέρα. Όχι. Ο εγωισμός πάνω από όλα. Έτσι σε έχασα. Και να, είσαι 15 εδώ και 95.040 λεπτά. Είχαμε σχεδιάσει να σβήσεις την τούρτα σου μαζί μου μόνο, πάνω στο θεατράκι. Θυμάσαι; “Είσαι πολύτιμη για να μειώνεις τη ζωή σου.” Και θα μέναμε εκεί. Μακάρι να ταν για πάντα. Εκεί, οι δυό μας, με τον χαμηλό φωτισμό και τις μυρωδιές από τα λουλούδια. Να μου λες το “σ'αγαπώ” που φοβόμουν τότε να ακούσω και ,τώρα ανατριχιάζω στην σκέψη μονο. Να σου έλεγα και εγώ τη λεξούλα αυτή που φοβόμουν να στην πω. Και η πρώτη του Ιούνη, μας βρήκε χώρια. Ο καθένας στο κρεβάτι του.
//Ποιά πόλη,ποιά χώρα,ποιά θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα;//
ΕΙΣΑΙ ΣΑΝ ΠΟΙΗΜΑ ΣΟΥΡΕΑΛ