✍️💫🔗🎶

[n1kosdiss]

Δεν τρελάθηκα

Απλά ήπια τις συγγνώμες που δεν άκουσα

Για αυτό τα τελευταία πέντε χρόνια ήμουνα στο πάτωμα

[n1kosdiss]

Αθήνα μου!

Σε αγαπάν οι βολεμένοι κι είσαι ο θάνατος του αδύναμου.

[n1kosdiss]

Η φλόγα στην καρδιά στέλνει και στο μυαλό καπνούς

Κι έτσι εξηγώ το ότι δεν σε έβλεπα μα πίστευα πως θα 'ρθεις

Πίστεψα βλέπεις σε Δαίμονες και Θεούς

Μόνο και μόνο να 'μαι ευγνώμων σε κάποιον τρίτο που υπάρχεις...

[n1kosdiss]

Η ευτυχία δεν μετριέται, ούτε η λύπη.

Μα κάθε σου δάκρυ καυχιέμαι πως το 'νιωσα.

Κι αυτό κοστίζει όσο χίλια χαμόγελα.

Αυτό είναι νίκη.

[imaquotee]

““Με σκοτώνει το overthinking, παρόλαυτα σε σκεφτόμουν γιατί το είχες κάνει ήδη.””

— ΜΨΒ- Υπέροχα

[20-20visions]

[n1kosdiss]

Η γιαγιά μου δεν ήξερε τι είναι αυτό που κάνω

Το μόνο που 'θελε στο αμάξι μέσα μην πεθάνω

Δεν προλάβαμε να πάμε μία βόλτα, μα θα πάμε το καλύτερο ταξίδι όταν πάω επάνω.

[anhsuxopneuma]

- Sponty

Όταν με βρω θα σου γράψω πύρινα ποιήματα

Που λένε για φιλιά σε σταθμούς και καμμένα σύνορα

[n1kosdiss]

«Το ποίημα στη στάση του λεωφορείου»

«Ήσουν το πρωινό μου

ξύπνημα

Ήσουν το φως αλλά και το σκοτάδι

στο απόλυτο κενό μου

Θα πάρω το φτυάρι και θα σκάσω την κόλαση

Θα θάψω το παρελθόν μου

αλλά το σημείο «Χ» θα σημαίνει «απαγορευμένη περιοχή»

όχι «κρυμμένος θησαυρός»

Σε παίρνω αγκαλιά

και σε ρωτάω εάν άκουσες το καινούριο τραγούδι μου

Μου απάντησες «ναι»

και συνέχισες να ακούς την καρδιά μου

Γέλα μαζί μου

όπως όταν σου λέω «Σ' αγαπώ»

καθώς προσπαθώ να σκοτώσω τους τερμίτες στα ξύλινα μάγουλά σου

όσο κείτεσαι στο νεκροκρέβατό μας

Ήσουν το βραδινό μου

γεύμα

Τα δόντια που κατάπια

το κρασί που έχυσα

οι μπύρες που κατούρησα

τα νύχια στην πλάτη μου

τα φτερά μου

το πέταγμα

ο κήπος που έγινε δάσος

δίνοντας χώρο σε νέα δέντρα να ανθίσουν...

τα δάκρυα που σε πότισα

τα λόγια που ποτέ δεν σου είπα

αλλά σου έδειξα

Είσαι ο δρόμος

πού χάραξα

τα ταξίδια στην Ασία

ο ερχομός και η φυγή

το «περίμενε» και το «πράξε», ανάλογα

τα ταξίδια του παρελθόντος

Είσαι αυτή που θα αποκαλώ ήσουν

το ποίημα στη στάση του λεωφορείου».