Oorkwal
One Nice Bug Per Day

if i look back, i am lost
hello vonnie
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Show & Tell

PR's Tumblrdome
No title available
No title available
almost home
𓃗
cherry valley forever
Game of Thrones Daily

Discoholic 🪩

No title available
YOU ARE THE REASON

No title available

titsay
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Sweet Seals For You, Always

#extradirty

seen from Finland

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Germany

seen from China
seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from France
seen from India

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United Arab Emirates
seen from Bangladesh

seen from United States
@natuurlijkvandaag
Oorkwal
Maria Sibylla Merian (1647-1717), een Nederlandse illustrator van bloemen, planten en insecten, en dan nog geboren in de 17e eeuw.
Je vraagt je af, hoe zij niet als Nederlandse heldin kan worden beschouwd, maar ja, emancipatie is enkel nog van mijn generatie, misschien een generatie of 1-2 vroeger, maar ook mijn moeder kreeg ontslag op haar trouwdag. Bizar.
Links: Blauwooggras (Sisyrinchium) met Morpho Achilles-vlinder
Rechts: Metamorphosis insectorum Surinamensium. ananas en insecten, Amsterdam, 1705.
Nou ja, ik kende Maria Sibylla Merian nog niet, maar op internet is er veel over terug te vinden. Ook eerbetoon, bv haar portret stond op een briefje van 500DM!
Geboren in Frankfurt (vandaar), was ze al vroeg geïnteresseerd in rupsen en vlinders, waarbij ze ook gedaantewisselingen tekende als ook de gastplant van elk rups/vlinder. Bekend met het uitgeversvak, was het natuurlijk voor de hand dat ze ook een aantal van haar tekeningen publiceerde in boekvorm.
Op bijna 40 jarige leeftijd kwam ze in Friesland te wonen op een slot die eigendom was van de gouverneur van Suriname. Een tweede verhuizing ditmaal naar Amsterdam bracht haar in contact met de wetenschap. In haar 50er jaren ging ze dan naar Suriname waar ze natuurlijk genoeg te doen had met het tekenen van insecten en bloemen. Bij terugkomst publiceerde zij het Metamorphosis insectorum Surinamensium.
Mijn eerste kennis making met haar was bij het prachtige La Cité d'Insectes, centraal in het franse Limousin. Toeval wellicht.
Enkele weken geleden was haar werk de reden om naar Gents Museum voor Schone Kunsten af te zakken. Ze stond samen met tijdsgenoten centraal in een tentoonstelling van vrouwelijke schilders die in de 16e/17e eeuw schaars en nadien onder gewaardeerd werden (Onvergetelijk).
Maria Sibylla Merian, Vier dode Vinken (1695)
Bronnen:
Wikipedia
Verder op weg (misschien een beetje beter dan bovenstaand)
Film over haar leven (2023):
About 26 hours in the life of a fruiting Stemonitis chocolate tube slime mold, the weirdest of weird little folks.
Verbinding zoeken: film
Natuur en film? Ik vindt het zelf altijd een flauw aftreksel van de werkelijkheid. Goed je krijgt een iets beter beeld van wat gaande is, close-up. Maar ik ga er liever erop uit.
's Winters: donker, koud. Dan wil ik wel. Vooral documentaires: specifiek iets belichten.
Maar misschien dat ik er alleen in sta. Want ik zie om me heen dat er wel mensen warm voor lopen. Armchair genietend van natuur. Terwijl bij mij het vooral beleven en verwonderen is.
Maar er zijn uitzonderingen. Ik heb zelf enige tijd in Nepal gewoond. En er een klein fascinatie voor die predator van haar sneeuwgebieden aan overgehouden: de sneeuwluipaard. Zicht hebben op, het is een erg schuw dier. Maar overal in Nepal heb je zicht op de Himalaya en weet je, het zit daar.
Dus toen Frans cineast Vincent Munier een documentaire over een zoektocht naar de sneeuwluipaard bracht, moest ik die toch zien. Velvet Queen genaamd. Prachtige beelden. Van een habitat die ik vaak zag, maar (te) weinig meemaakte. Maar ook over hoe je geduld moet hebben, wil je de ultieme beloning ontvangen. Want een sneeuwluipaard mogen filmen is een voorrecht.
Maar we zijn nu vier jaar verder. En Ms. Munier heeft een nieuw film in de aanbieding: Le Chant des forêts. Natuur nabij, maar toch niet alledaags. Eigenlijk biografisch. Hoe twee generaties geduldenaars de nieuwste telg meenemen in hun wereld. Veranderend (verarmend bedoelen ze), bewonderend, verwonderend, genieten en vooral het niet-haasten. In een wereld van TGV's is hun stilzitten en obseveren een verademing.
Delen dan? Ik ben bestuurder bij een lokale groep natuur liefhebbers. Zitten zij hier op te wachten? Maar ook niet geschoten is altijd mis. We gaan ervoor. In 2 weken alles in elkaar draaien. Hopen op respons. En die was er. Een half gevuld zaal. Met liefhebbers. Geestverwanten. Hoopvollers. Want het moet beter gaan met ons natuur.
Ontroering ook. Positief zijn. Genieten.
En verbinding zoeken.
Een kort film festivalletje. Een natuur pub quiz?
Verzamelwoede
Verzamelwoede. Wat een gek woord. De meeste verzamelaars en zeker die zich op het natuurlijk vlak begeven zijn helemaal niet woedend. Maar het kan natuurlijk wel een beetje uit de hand lopen.
Plaatjes schieten en met 60,000 plaatjes blijven zitten (afgelopen weekend, uit de mond van een 40-jarig; op naar de 100,000?)
Maar ook met een schelpje beginnen en na een leven vol verwondering, blijven zitten met bijna 20 kuub aan materiaal. Wat moeten we (de samenleving) er mee? Zeker voortzetten, delen, leren, verwonderen en enthousiasme voor natuur creeëren.
Persoonlijk ben ik niet woedend, in verzameltermen dan. Vogels zien, delen en weer verder met mijn leven. Schelpen meeslepen van strand, determineren, kijken of ik er nog wat van kan opsteken. En daarna weer terug.
Herinneringen sla ik op, wellicht vergeet ik die weer. Kan iemand anders ze weer verzamelen. Hopelijk zonder woede.
Beelden van particuliere verzameling bij Backhuys Biological Books (links, recht boven, onder rechts: wat schelpen boeken). Links onder: een klein deel van (schelpen) verzameling van Henk Nijhuis
PS.: Vergeet niet komend weekend Nationale Schelpenteldag zaterdag as.
Een dagje Den Haag
Een dagje Den Haag. Om natuur te beschermen. Nou ja. Misschien meer om ons beoordelaars van plannen te wijzen om hun verplichtingen.
Dus deze keer niet een natuurmars. Maar wel langs de route, dus bekend terrein.
Lekker op tijd. Koffietje.
Dan langs security nummer 1. Draaideurtje, security nummer 2. Dan door metaaldetector / security nummer 3. Gelukt. We zijn binnen. Bij de Raad van State.
De proces: wij tegen de rest. Compleet met advocaten en al. En juridische adviseur. Een beetje David tegen Goliath. Ruimte voor ruimte is de vraag. Dus sloop oude schuur en bouw nieuwe huis. wel drie. Of meer, als je kunt nagaan of je recht daarop hebt.
In ons geval, wat houten hokken. In ruil voor 4 huizen. Gaat landschap erop vooruit? Nee. Maar is het erg? Daar gaat het niet om, regels zijn er om na te leven. Provincie vindt dit ook en wil regeling aanpassen. Maar ontwikkelaar wil zijn recht.
Er is nog een dingetje. Sloper heeft ook van rijk geld gekregen. Van 2 wallen eten? Hmmm.
Allemaal indrukwekkend, zo'n proces. Wel een goed gevoel. We gaan het zien.
Een dagje Den Haag. Daarna een lekker foccacia, op de bio markt. In het zonnetje. dan met trein weer op zeeland aan.
French artist Mantra paints photo-realistic murals that look like massive butterfly specimen display frames.
Maria Merian – Scientist of the Day
Maria Merian, a German/Dutch artist and naturalist, died Jan. 13, 1716, at age 69.
learn more
Klik rustig door, een van onze natuurhelden. Heb zelf ook een post klaarstaan over haar, een bijzonder vrouw, nu, maar toen natuurlijk nog veel meer.
Pfas. En nog meer pfas.
Ik heb me nog een keertje laten testen op pfas. Kost wat (bijna 200€), maar dan heb je ook wat. Da's de insteek.
Heb dit 2 jaar geleden gedaan. Zou toentertijd ook via huisarts gekund hebben, maar bloedbank eist dat huisarts dit aangeeft. Maar huisarts kan dit (digitaal?) niet aangegeven. Nou dan kom je op de vrije markt, kostte toen minder, werd ook minder pfas gevonden: 6,99 ng/ml. Proces was wat eenvoudiger.
Dus in schril contrast nu, best ingewikkeld, maar bijna 16 ng/ml! Meer dan een verdubbeling! Hoe kan dit nou? Ik leef op bio producten, gebruik enkel bio kleding, dus zou je verwachten dat er toch zeker niet zo groei is.
GGD navraag. Ook geen eenduidig antwoord, er is wat variatie in vaststelling, dus dat is voor een deel verklaarbaar. Hmm, hmm. Bovendien zou onderzoek (door RIVM) op bloed gedoneerd in 2016/2017 aantonen dat volgens Gezondheidsnet: "Bij de helft van de volwassenen is de PFAS hoeveelheid 5 of meer keer hoger dan de gezondheidskundige grenswaarde [6,9ng/ml]". Dus meer, sneller, maar onder het gemiddelde.
Hoe komen we hier vanaf? Niet dus, want overheid blijft achter in actie.
thegoodthebadthebeard warandeputten
Najaar=ijsvogeltijd. Hier althans.
Gisteren weer een belevenisdag: eerst naar een expositie over de Doggersbank (Zwin), bliksembezoek kathedraal Brughe (dank aan Bart de Loo; onderwijl partner schoenen gepast (winterschoenen nodig, 2 paar zomerschoenen gekocht???), dan naar de polder om in het vroeg schermer wat velduilen te spotten.
Velduil - Asio flammeus - Waarnemingen.be
De mooiste films over natuur Wildlife Film Festival Rotterdam is hét jaarlijks filmfestival met de mooiste natuurfilms uit binnen- en bu
'tis weer november: wildlife film festival. Fysiek Rotterdam, Tilburg en Wageningen. Maar gewoon ook online. Je betaald per film, of koopt een paspartout voor uren natuurbeleving.
Gezien de break bij voetbal, elk avond nu raak. Een paar films achter de rug, nog veel filmplezier te gaan.
lina.eijlers
De paddenstoelenspecial, want daar kun je niet mee achterblijven in deze tijd van het jaar. Als ik volgend jaar de volgende 350 Latijnse en Nederlandse namen van planten, struiken en bomen in mijn hoofd heb gestampt voor de hoveniersopleiding, maar eens beginnen met wat paddenstoelen herkennen. Ze vastleggen is ook een vak apart, hoe houd je het spannend?!
2 - Gewone heksenboleet 7 - Grote parasolzwam 9 en 10 - Amethistzwam 11 - Sombere honingzwam 12 - Gewone zwavelkop 16 - Spechtinktzwam
9 en 10 - Amethistzwam
11 - Sombere honingzwam
12 - Gewone zwavelkop
16 - Spechtinktzwam
De luchthaven van Antwerpen is niet alleen luid en vervuilend voor de buurt, hij is ook nog eens zwaar verlieslatend. Dat maakt de luchthave
Godspeed Dr.Jane Goodall. She's much needed particularly during these dark times of greed, environmental negligence and destruction. This really saddened me; may she rest in peace.
Excursies
Afgelopen weekend weer een biesonder excursie meegemaakt. Ditmaal in de Biesbosch, niet naast de deur, zeker voor even heen en weer. Daarbij gevoegd, dat overal in de buurt wegen dicht waren, danwel soms wel / niet. Je moet er wat voor over hebben, weet niet of dit allemaal wel zo natuurvriendelijk is.
In elk geval, een dagje met Dagje in de Natuur, een jonge commerciele organisatie. Met jonge gidsen (ook vrouwen), een bovenlandelijke dekking en veel enthousiasme. En een prijs, dat hoort er nou eenmaal bij.
Wij zijn met de jaren gewend geraakt aan excusies door/met Natuurpunt. Damme, Knokke, Blankenberge, Oostende, Waasland, etc. Juist doordat ze sjofel zijn, altijd wel belevenis. Goede (vaak oudere mannelijke) gidsen, maar er lopen altijd een aantal vrijwilligers mee, ter ondersteuning. Dus je bent niet altijd gebonden aan de gids, maar mag uit de vrijwilligers kiezen. Leuke onderwerpen ook, niet altijd voor de hand. Ook hier geldt think global, go local. Dus als lokaal op tijdstip x, iets aandacht verdient, dan wordt er wat georganiseerd. Orchideeen, steenuilen, lokaal rondje, wintervogels, vroege vogels, overwinteren etc.
Daar staat tegenover ons eigen land: Landschappen, SBB, Natuurmonumenten. Vaak erg formeel, eerst (soms fors) afrekenen, een bijna zakelijk houding t.o.v. potentiele natuurliefhebbers. Dus niet altijd voor herhaling vatbaar. En daar is waar enthousiasme voor groen begint. Hoewel het in NL vaak lijkt over waar het eindigt: alleen grijs gidst grijs. Een beetje oneerbiedig gezegd.
Gisteren dus. Jonge gidsen, een gids met naam (Ruben Hein), een groot gebied. Niet echt veel nieuws gezien, met acht groepen die elkaar ontlopen, moet je geluk hebben dat het gebied veel biedt. Leuke en goed geinformeerde mededeelnemers, die ook een en ander kunnen delen. Na afloop gaf Ruben een kleinconcert, was voor mij een hoogtepunt.
(Ik dacht dat Ruben een kleinkunstenaar die bikkelde voor zijn overleving, maar zwager en schoonma kenden hem al! "Van z'n muziek? Nee, van TV, wieisdemol, kwisdit/dat". Krijg je ervan als niet naar tv kijkt!)
Volgend excursie gaat weer richting Belgie ...
Btw gaan scholen/jeugd nog georganiseerd het groen in? Of is het vrije markt denken hier ook debet aan?
Ons tuin in herfstmodus