Bende bir problem var iyi değilim bir çok sebebi var ama ne bu sebepler diye sormak bile istemeyecek kadar unutmak istiyorum eskisi kadar gülmüyorum uyumuyorum çalışmak istemiyorum büyüdüğümü düşünüyorum fiziksel olarak değil de beyin olarak çok büyüdüm daha ince eleyip sık dokuyorum odamda uyumuyorum çok fazla tepkisiz kalıyorum aslında biraz dokunmasalar aynı uyandıktan sonra kahvaltı yapma süresi kadar sonra gelebilirdim kendime ama suçlamalar kendine gel demeler daha çok uzaklaştırdı beni kendimden istemiyorum artık hiç bir şeyi istediklerim olsa bile mutlu olabileceğimi düşünmüyorum hiç bir erkeği öpmek dahi istemiyorum gülmek istemiyorum sadece izlemek istiyorum canım sıkılınca kanepenin diğer tarafına dönmek istiyorum neden diye sormasınlar anlatmıyım kendimi istiyorum 20lerin sonu zor geçiyormuş kim gerçekten beni ben olduğum için sever bilemiyorum para mal mülk eğlence idare etme eşlik etme bunlar olmasa mesela ne olurdu en başından o zaman şimdi kaybettiğimi düşündüğüm şeylere hiç bulaşmamış mı olurdum delirmek istiyorum bir tımarhane odasının penceresinde sonbahar yapraklarının uçuşunu izliyeyim sadece hayat zor hayat acımasız ne zaman güçlüyüm dediğinde o zaman seni en dibe çekiyor ne zaman hatasızım ben desem hatanın içine sürüklüyor ne zaman ben oldum artık desem o zaman eksiliyorum parçalanıyorum insanlar birazda benim için çabalasa keşke sadece yanımda dursalar dokunmasalar bana kendine gel toparlan demeseler sadece yanımda olsalar
