Bu kötü günlerimde yanımda olmayan hiç kimseyi affetmeyeceğim. Bi 'nasılsın' sorusunu sormayı çok görenleri unutmayacağım.. Asla!!
will byers stan first human second
trying on a metaphor
he wasn't even looking at me and he found me
TVSTRANGERTHINGS
Xuebing Du
Not today Justin

bliss lane
Claire Keane
Misplaced Lens Cap
we're not kids anymore.
No title available
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
KIROKAZE
Keni
Today's Document

❣ Chile in a Photography ❣
noise dept.

No title available
Noah Kahan

Origami Around
seen from Morocco
seen from United States

seen from France
seen from United States
seen from Uzbekistan

seen from United States

seen from Russia
seen from Bangladesh
seen from United States
seen from Bangladesh
seen from Bangladesh

seen from Maldives
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Netherlands
@nedendirbilinmezz
Bu kötü günlerimde yanımda olmayan hiç kimseyi affetmeyeceğim. Bi 'nasılsın' sorusunu sormayı çok görenleri unutmayacağım.. Asla!!
19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramımız kutlu olsun 🇹🇷
"Herkesin birbirine bu kadar kolay 'seni seviyorum' dediği, her köşe başında yeni bir hikayenin başladığı bu dünyada, ben sanki görünmez bir camın arkasından olanı biteni izliyorum. Ne o camı kırıp içeri girebiliyorum ne de izlemekten vazgeçebiliyorum. Galiba bazı kalpler, başkalarının kalabalık sahnelerinde sadece sessiz bir seyirci kalmak için tasarlanmış. Artık o büyük tesadüflere, mucizevi karşılaşmalara inanacak kadar çocuk değilim; gerçek şu ki, bazı boşluklar ne kadar uğraşırsan uğraş dolmuyor."
"Gökyüzüne bakıp kurduğum tüm o cümleler, şimdi birer birer dilsiz kalıyor. Meğer bazı yollar, sonuna varmak için değil; sadece yürümek ve yorulmak içinmiş. Gerçekleşmeyen her hayal, içimde faili meçhul bir sızı olarak kalacak."
💛❤️
Bir insanın kendini sevdirmek için çabalaması o sevgiyi en baştan "borçlanarak" alması gibidir.
Karakterlerin başına gelen aksilikler tesadüf değil; geçmişte ailelerinin yarım bıraktığı bir hesaplaşmanın kurbanı oluyorlar. "Bize bir şey olmaz" cümlesi, aslında bir meydan okumadan ziyade, kadere karşı beyhude bir çaba.
Yalnızlık, çoğumuz için aynı anda hem bir sığınak hem de bir gurbettir. Bu sayfada okuyacağınız her satır, kalabalıkların gürültüsünden kaçıp kendi içimin o sakin ama biraz da mahzun limanına sığınışımın bir özetidir.
Benim için yalnızlık; hem bitmek bilmeyen bir akşamüstünün çöktüğü o ince sızı, yani hüzün; hem de kimseye bir açıklama borçlu olmamanın getirdiği o derin nefes, yani huzurdur. Bir yanım terk edilmiş bir sokağın ıssızlığını taşırken, diğer yanım o ıssızlıkta açan çiçeklerin kokusunu topluyor.
Bu blog, sadece tek başına olmanın değil, insanın kendi sesini duymaya başladığı o kırılma noktasının bir dökümü.
"İnsanın çocukluk anılarını bıraktığı yerle, o anıların içindeki insanların dönüştüğü yer bazen çok farklı oluyor. Üzücü ama gerçek."
"İnsanların 'ne oldu?' diye sormasından değil, verdiğim cevabın onlara yük gelmesinden korkuyorum."
"O kadar kırılıyorum ki bazen, umursamazlar diye söyleyemiyorum bile. Dilimin ucundaki tüm o kırgın çiçekleri, yine kendi toprağıma gömüyorum. Çünkü biliyorum ki; duymak istemeyene anlatmak, boş bir odaya bağırmaktan daha yorucu."
En çok 'yanındayım' diyenlerin boşluğunu doldurmakla geçti ömrüm.
Kime güveneyim şimdi ben.
Çevreni dar, duvarlarını yüksek tut.