Een Hele Boel Tranen

[neenuevenniet]

IK VOEL MIJ ZO ONGEWILD!!!!!

GODVERDOMME

[neenuevenniet]

En als ik ooit sterven moet

Begraaf mij dan in mijn broekpak

Met mijn vuilste sneakers aan mijn voeten

Een contrabassist zal een solostuk spelen

En iedereen zal huilen

Heel even maar hevig huilen

Op de koffietafel moet iedereen lachen

En blij zijn dat ik een fantastisch leven heb gehad

Er zullen overal gele bloemen staan

Want iedereen weet dat geel mijn lievelingskleur is

Crimeer mij en bewaar me op je kast

Met mijn mooiste foto en een bos gele bloemen

Dus als ik ooit sterven moet

Weet je wat te doen

(En treur niet want mijn leven was ongelooflijk)

Dankje

[neenuevenniet]

‘T is op.

Ik kan niet meer.

Ik kan gewoon niet meer.

Ik wil wel maar mijn hoofd zegt toch dat het niet gaat lukken.

Ik wil het zo graag.

Ik ben bang.

Gewoonweg echt bang.

Voor wat er allemaal nog moet komen.

Voor wat er allemaal nog gaat gebeuren.

En bij deze gedachte is angst het enige dat rondspookt in mijn hoofd.

[neenuevenniet]

Een vriendin van mij woont een week bij haar ouders en een week bij haar oma. Wanneer ze bij haar is verteld ze alle grappige verhalen over hoe ze niet met een smartphone kan omgaan of hoe lekker (en hoe veel) ze kookt of wanneer ze om 16:30 mooi thuis zit te wachten tot ze thuis is of wanneer ze samen op stap gaan of ‘s avonds gewoon lekker knus voor de tv zitten

Ik mis mijn oma

Ik mis ze zo ontzettend hard

En ik baal

Ik baal omdat ik deze momenten nooit heb gehad en ze ook nooit zal meemaken

[neenuevenniet]

xx

[neenuevenniet]

“Wat wil je?”

Ik wil vrij zijn

Kunnen doen wat ik wil

Feesten

En dansen

En drinken

Dronken zijn

Niet hoeven nadenken

En een beetje knuffelen

En een beetje kussen

En een beetje

seks

En slapen

Heel veel slapen

En het liefst

Ja

Het liefst met jou

[neenuevenniet]

Mijn grootste angst is om u kwijt te geraken, alleen beseft ge dat niet.

[neenuevenniet]

Als ge weet hoe ge mij het meest kwetst, waarom doet ge dat dan?

[neenuevenniet]

Vanacht kan ik de stroom van tranen weer even niet tegenhouden. Het is me allemaal te veel. En als je vraagt wat er exact te veel is, zal ik je geen antwoord kunnen geven. Hoe graag ik ook wil. ‘T is gewoon te veel oke.

[neenuevenniet]

Eigenlijk ben ik ook bang. Enorm bang. Maar ik denk dat je vandaag, in deze maatschappij, je niet kwetsbaar mag opstellen. Mensen maken gebruik van je angsten. Ze weten hoe breekbaar je bent. Dus zeg ik maar dat ik niet bang ben. Alleen weet jij dat dat niet zo is.

[neenuevenniet]

En vanacht gaat alles gewoon weer eventjes de mist in. Sorry.

[neenuevenniet]

Je betekent zo veel voor mij. Laat me nu niet in de steek. Oke?

[neenuevenniet]

En ge maakt mij zo gelukkig. ‘T is niemeer normaal.

[neenuevenniet]

Mijn lijf is vergiftigd door stress en verdriet.

[neenuevenniet]

Je bent zo gemeen.

Je merkt het zelf niet eens.

Je kwetst me. Je kwetst me met je vreselijke worden en je hebt het zelf niet door.

Het is altijd mijn fout. Ik ben de enige oorzaak van mijn eigen verdriet.

Je moet de schuld niet op een ander steken als je die gewoon bij jezelf kunt zoeken.

Ik zou alles voor je over hebben. Alles voor je doen.

Terwijl jij me gewoon afbreekt.

Je doet me echt pijn.

[neenuevenniet]

En ik doe zo men best. Ik probeer zo hard. Maar t’is nooit genoeg. Nooit.

[neenuevenniet]

Het is niet gemakkelijk om een gebroken hart opnieuw te veroveren. En toch is het je gelukt. Je raapte rustig alles stukjes op en bracht ze mooi terug op hun plaats. Wil je het zo houden alsjeblieft? Wil je gewoon bij mij blijven? Alsjeblieft?